Wetenschap

Onderzoek VUB: zeehondenpups communiceren zoals mensen

2 © AP

Zeehondenjongen vertonen complex communicatiegedrag. Ze kunnen hun roep nauwkeurig en flexibel timen, waardoor overlappingen met andere pups worden vermeden en het door volwassenen kan worden opgemerkt. Dat blijkt uit een onderzoek van Andrea Ravignani van het Artificial Intelligence Lab van de Vrije Universiteit Brussel.

2 © EPA

“Mensen zien hun communicatie vaak als veel complexer dan die van dieren. Wat we zien bij zeehondenjongen is echter verbazingwekkend: zelfs op de leeftijd van vier weken lijken ze al een heel precieze en flexibele timing in hun roep te hebben, in zekere zin vergelijkbaar met de afwisseling die we in menselijke gesprekken zien”, zegt Ravignani.

De onderzoeker ontwierp om dat aan te tonen een zogenaamde playbacktest, een techniek die ook gebruikt wordt om het vermogen van preverbale menselijke baby’s te begrijpen. Geluiden worden afgespeeld, terwijl men de akoestische kenmerken van diezelfde geluiden varieert en waarop dan de reactie van de baby (of in dit geval zeehondenpup) wordt gemeten.

Vermogen voor taal

Share

‘Aangezien dit niet kan worden bestudeerd door terug te reizen in de tijd, kan een studie met dieren de functie van gelijkaardig gedrag bij mensen aantonen’

Ravignani testte een vier weken oude zeehondenpup die in het Zeehondencentrum Pieterburen alleen werd gehuisvest. Hij bereidde audiotracks voor met stemmen van andere pups volgens een gradiënt van geografische nabijheid. Deze puproepen werden volgens verschillende ritmische structuren afgespeeld om te testen hoe het diertje reageert als bijvoorbeeld de gesimuleerde soortgenoten sneller of langzamer roepen of meer of minder voorspelbaar. Ravignani kon aantonen dat de pup het ritme van zijn soortgenoten leerde en zijn roep aanpaste om overlappingen met zijn soortgenoten te vermijden.

De resultaten bieden een nieuwe invalshoek aan de theorie van dierlijke (en menselijke) communicatie, aangezien in het verleden meestal werd gekeken naar de spectrale dimensie van communicatie (bijvoorbeeld hoe luid een geluid is, of welke toonhoogte het heeft). Het onderzoek toont echter aan dat de ritmische dimensie in zeehondencommunicatie minstens zo belangrijk is als, zo niet belangrijker dan, de spectrale dimensie. Daarnaast helpt de ontdekking om het gedrag van jonge pups beter te begrijpen en heeft ze interessante implicaties voor de studie van de oorsprong en evolutie van het menselijke vermogen voor taal en muziek. “Aangezien dit niet direct kan worden bestudeerd door terug te reizen in de tijd, kan een vergelijkende studie met dieren de functie van gelijkaardig gedrag bij andere soorten aantonen”, klinkt het.

Sinds zijn paper werd ingediend voor publicatie, heeft Ravignani meer zeehondenjongen getest. De resultaten suggereren dat andere pups interactief vocaal gedrag vertonen dat vergelijkbaar is met dat van de eerste pup.

Het onderzoek verschijnt in het Journal of Comparative Psychology.

nieuws

cult

zine