Verkeersveiligheid

Nultolerantie voor drinken en rijden? "Pure steekvlampolitiek"

Deskundigen hebben hun twijfels bij de voorgestelde nultolerantiepolitiek voor chauffeurs

Enkele provinciegouverneurs hebben het debat over alcohol achter het stuur weer aangewakkerd. 'Te veel chauffeurs betrapt met een glaasje op? Hoog tijd voor nultolerantie!' Ervaringsdeskundigen hebben huizenhoge twijfels bij dit discours: 'Je reinste steekvlampolitiek.'

Met statistieken kun je alles bewijzen, maar sommige cijfers liegen nu eenmaal niet. Zo is er bijvoorbeeld, in het jaar dat de BOB-campagne twintig kaarsjes mag uitblazen, de bemoedigende vaststelling dat het percentage positieve alcoholtests in al die jaren nooit lager uitviel dan de 2,8 procent van vorig jaar. Al moeten we daar meteen aan toevoegen dat er, op de campagne 2013-2014 na, ook nooit eerder zoveel chauffeurs werden getest. We zijn dus op de goede weg, maar tegelijk kun je niet om die andere - behoorlijk ontnuchterende - vaststelling heen: het aantal positieve tests daalt in verhouding lang niet zo sterk als het aantal controles stijgt. En dus moeten we ons misschien neerleggen bij de vaststelling dat, hoe streng controles of limieten ook worden, een beperkt aantal chauffeurs zich nooit zal laten afschrikken?

"Wat minder reactie en wat meer reflectie zouden in dit debat op hun plaats zijn", klinkt het bij politierechter Peter D'Hondt. Hoewel hij de voorbije jaren zowat uitgroeide tot de verpersoonlijking van de harde aanpak van verkeerszondaars, heeft D'Hondt de grootste bedenkingen bij het huidige debat. "In de twintig jaar dat ik verkeerszaken behandel - tachtig tot honderd dossiers per dag - heb ik nooit een ongeval moeten behandelen waarin een lichte intoxicatie van pakweg 0,2 promille zelfs maar de medeoorzaak was. Nog nooit. Tenzij die heel lichte intoxicatie bedoeld was om het drugs­gebruik van de bestuurder te maskeren."

cult