Angststoornissen

Deze Gentse ondernemer doorbreekt taboe: "Ik heb overal pijn"

Simon Hugé openhartig over zijn angststoornis

- Fernand Van Damme en Sam Feys

Angststoornissen zijn wijdverspreid in onze maatschappij. Eén op de tien Belgen kampt ermee. En toch praat bijna niemand erover. Bekend Gents ondernemer Simon Hugé (30) doorbreekt in een openhartig Facebookbericht het taboe: "We moeten af van de gêne en hulp zoeken."

"Beste vrienden, contacten, onbekenden,

Ik kamp al 14 jaar met een angststoornis.

Het kost mij veel geld, energie, eigenwaarde en tijd, dat vooral.

Het juk dragen van het onbegrip en het taboe.

Ik heb overal pijn, ik ben verkrampt en uitgeput, ik ben gespannen en rusteloos.

Ik kan echter de façade niet langer blijven ophouden dus vraag ik jullie elke persoon die hiermee kampt, en het zijn er erg veel, gewoon trachten te begrijpen en niet te oordelen." - Simon Hugé in zijn Facebookbericht

Hugés open brief - "geen noodkreet" - weekt op Facebook heel wat emoties los (lees het volledige bericht hieronder). Hij heeft twee succesvolle ontbijtzaken in het Gentse, en is een graag geziene gast in het uitgaansleven. Maar deze kant van de immer goedlachse dertiger kennen zijn Facebookvrienden niet. Het bericht is intussen honderden keer geliket, tientallen mensen delen hun eigen ervaringen met mentaal welzijn.

En de vraag die het vaakst terugkomt: waarom heb je ons dat niet eerder verteld, Simon? Hugé: "Ik kamp al jaren met mijn angststoornis, maar op dit moment zit ik in een moeilijkere periode. Begin deze week had ik zoiets van: ik kan niet langer opbrengen om mijn vrienden voor te liegen dat alles goed gaat."

Angst is niet per se iets slechts. Integendeel, het is een emotie die bedoeld is om onze overlevingskansen te bevorderen. Bij een aantal mensen staat de angst echter niet meer in verhouding tot datgene waar ze bang voor zijn. In dat geval is er sprake van een angststoornis.

"Angst voor de angst, angst als handicap, angst om plots te sterven, angst als dwangbuis in een leven waar je zo van houdt.

Het is irrationeel maar het is er en ik werk eraan.

Ja, ik kan reizen en lachen en uitgaan en werken en genieten van mijn gelukkig leven.

Andere keren zit ik uitgeput, mismoedig, bijna verlamd thuis.

Alleen en getekend in mijn ambitie en levenslust.

En ja, ik hoop dat nooit meer te moeten uitleggen aan niemand want ik kan het amper aan mijzelf uitleggen." - Simon Hugé in zijn Facebookbericht

Share

'Met een angststoornis omgaan is een eenzame strijd'

Simon Hugé, Gents ondernemer

Angststoornissen zijn wereldwijd samen met depressies de meest voorkomende psychische aandoening. Ze nemen verschillende vormen aan: er zijn de klassieke fobieën en paniekstoornissen - in dat laatste geval krijgt u geregeld paniekaanvallen zonder duidelijk aanwijsbare reden. Maar er zijn ook gegeneraliseerde angststoornissen of piekerstoornissen, waarbij u voortdurend piekert en vreest dat zaken fout gaan lopen. Het type waaraan Hugé lijdt.

Hugé: "Ik was 17 toen mijn angststoornis zich voor de eerste keer manifesteerde. Ik was ervan overtuigd dat ik constant hartsteken voelde en dat ik ieder moment aan een infarct kon sterven. Ik onderging een rist medische test en wat bleek? Ik was kerngezond. Het zat in mijn hoofd. Op dat moment wist ik dat er iets niet pluis was."

"Met een angststoornis omgaan is een eenzame strijd. Heb je een depressie, dan betuigt de maatschappij medelijden, want de ziekte is bekend en ruim aanvaard. Bij een angststoornis is dat anders. Je bent net niet ziek genoeg om thuis te blijven, maar wel net ziek genoeg om er heel veel last van te ondervinden. Mensen kunnen er moeilijk begrip voor opbrengen."

2 Simon Hugé. © Sam Feys
Share

'Ik wil dat de samenleving angststoornissen als een legitiem probleem erkent'

Simon Hugé, Gents ondernemer

Het goede nieuws: er zijn adequate behandelingen voor angststoornissen zoals cognitieve gedragstherapie. Maar mensen moeten dus eerst tot bij een therapeut geraken. Amper de helft zoekt hulp - uit schaamte of omdat de omgeving het probleem minimaliseert. Wat vooral niet aan te raden valt, is u in de angstremmers storten, waarschuwde Stephan Claes, hoogleraar psychiatrie aan de KU Leuven, vorige week nog in Humo. Iets waar Belgen mee worstelen, wij zijn een volk van pillenslikkers. Claes: "Haast nergens in de beschaafde wereld worden meer angstremmers genomen dan in dit land. Maar angstremmers zijn geen aspirines: het is straf spul dat link ingrijpt in de delicate chemie van de hersenen. Eigenlijk verergeren mensen de zaak daardoor."

Het risico op verslaving is groot. Er ontstaat gewenning, waardoor de patiënt steeds meer middelen nodig heeft. Hugé: "Ik ga al jaren op therapie, maar ik heb dat altijd met geneesmiddelen gecombineerd. Ik heb antidepressiva en bètablokkers genomen, en nu angstremmers. Momenteel kan ik niet zonder pillen."

Wat kunnen politiek en maatschappij doen om angststoornissen terug te dringen? Werk maken van de terugbetaling van psychologen en psychotherapeuten door de ziekteverzekering is één ding, zegt Claes. Maar er moet ook meer werk van sensibilisering worden gemaakt.

Iets waaraan Hugé met zijn post heeft bijgedragen: "Ik kan me dag niet herinneren dat ik me goed voelde. Maar nu ben ik het beu. Ik wil dat de samenleving angststoornissen als een legitiem probleem erkent. Zolang dat niet gebeurt, ga ik er langzaam onderdoor."

Op de website van de Vlaamse Vereniging voor Gedragstherapie (VVGT) vindt u meer info over angststoornissen en kunt u een therapeut in uw buurt zoeken. 

nieuws

cult