DM Zapt
Kris Kuppens

Terwijl ze daar staat in vol ornaat, springt een piemelnaakte man het water in. Werkelijk?

De redactie van De Morgen zet de blik op oneindig. Vandaag: Kris Kuppens over nostalgie en YouTube.

Share

Plots springt er iemand recht en begint zowaar te dansen. Niets mis mee, maar ze danst zo intens en zo alleen, op muziek van toen we nog heel intens waren en niet alleen, dat het ook iets treurigs heeft

Zonder het goed en wel te beseffen, bevind ik me er midden in. Mijn eerste zitfuif. Het woord zegt precies wat het is: een fuif al zittend. Rondom mij zie ik de gezichten van een stuk of vijftien vrienden. Ze zitten aan een tafel met hier en daar een rimpel en redelijk wat leeggoed. Sommigen staren in hun glas. Anderen kijken over de rand en lijken daarbij naar verre horizonten te turen . Iemand vraagt een nummer van George Michael aan en voegt er aan toe dat de man zwaar onderschat is. Ik beaam door te zeggen: 'Ja, George Michael is zwaar onderschat.' 

Op Spotify, want zo gaat dat tegenwoordig, wordt 'Don't Let the Sun Go Down On Me' gezocht. Nog maar net heeft George zijn mooie keel geschraapt, van Sir Elton nog geen spoor, of daar laat de stress voor het volgende keuzenummer zich al voelen. Het is zo een avond waar alle genres kunnen, zolang het maar uit de jaren 80 komt. Het veertig-plusgezelschap is in een nostalgische bui. Eén iemand komt in mijn oor fluisteren dat ze het – dit passieve gezit, dat melancholisch gezwelg – niet meer aankan. Ik knik en zeg dat ik haar begrijp maar in tegenstelling tot haar – zij is een jonger exemplaar – blijf ik zitten waar ik zit.

Plots springt er iemand recht en begint zowaar te dansen. Niets mis mee, maar ze danst zo intens en zo alleen, op muziek van toen we nog heel intens waren en niet alleen, dat het ook iets treurigs heeft. Stop trouwens hier met lezen als u niets met nostalgie heeft. Ga verder en het wordt alleen maar erger. Diep in de nacht ondertussen, huilen de laatst overgebleven wolven het hardst. Spotify is aan de kant geschoven; YouTube heeft het overgenomen. Met een paar hoofden zitten we rond een klein scherm gebogen. 

Nieuw leven

Share

Even later komt Sabrina aan de rand van het zwembad hangen, alweer van dattum. 'Boys, boys, boys', zingt ze uitdagend, en het is duidelijk dat ze niet per se op zoek is naar een langdurige relatie

Voor de vijfde keer kijken we naar de clip van een vrouw die meermaals deze avond over de tongen is gegaan. Ze is een eendagsvlieg, maar wel eentje die op netvliezen is blijven plakken. Sabrina is haar naam. De videoclip overtreft mijn herinneringen. Sabrina springt midden in het zwembad op en neer. Haar minuscule witte bikini – "Ik wist het, ik wist het," roept iemand wild enthousiast: "het is een witte!" – laat maar weinig verhuld. 

1 © rv

Tot mijn verbazing zie ik mezelf staren naar haar ontblote tepels. Janet Jackson is er niets tegen. Even later komt Sabrina aan de rand van het zwembad hangen, alweer van dattum. "Boys, boys, boys", zingt ze uitdagend, en het is duidelijk dat ze niet per se op zoek is naar een langdurige relatie. Er wordt wat geschoven op de stoelen en er is wat gekuch. Iemand grinnikt als een veulen.

En dan, haast collectief, valt ons oog op iets waar het nooit op gevallen is. Terwijl ze daar staat in haar ornaat, springt – op de achtergrond – net voorbij minuut twee, een piemelnaakte man het water in. Werkelijk? Het is niet zo zeer de grootte van de piemel die ons treft, als wel de droge constatering dat niemand van ons ooit – zelfs na het veelvuldig (en veelvuldig) bekijken in de jeugdjaren – het bestaan ervan heeft opgemerkt. Zou dit dan voortschrijdend inzicht zijn of is het enkel de hoop van een bende nostalgici om oude dingen een nieuw leven in te blazen?

Nieuw: krijg nu gratis tips over niet te missen series en tv-programma's met DM Zapt in Messenger.

Dossier DM Zapt
Dossier DM Zapt

De Morgen kijkt televisie (en luistert soms ook naar de radio).

Lees alle artikels

cult

zine