tvmedia
OPINIE

Herverdeel kerstverlichting en straatversiering

Goedele Desmet is architect van het Brusselse architectenbureau BOB361 en docent aan de KU Leuven. Zij houdt een pleidooi voor een billijker spreiding van schoonheid en kwaliteit in de stad.

 
In de Sint-Kristoffelstraat hangen discobollen die het licht naar de gevels projecteren. Het kan niet op. Schrijnend is het contrast als je even later in de 'armere' buurten komt

Het is bijna Kerstmis en de rijke en toeristische delen van de stadscentra zien er zoals elk jaar een beetje potsierlijk uit: concurrentie in luminositeit en overdaad in straatversiering.

Kijk naar de Dansaertwijk in Brussel waar men steevast op zoek gaat naar originaliteit. In eenzelfde zichtveld zie je minstens drie soorten lantaarns. De etalages bieden tegen elkaar op met verschillende types verlichting. In de Sint-Kristoffelstraat hangen discobollen die het licht naar de gevels projecteren. Het kan niet op.

Schrijnend is het contrast als je even later in de 'armere' buurten komt. De Poincarélaan is even donker als altijd, om niet te spreken van de sociale woonbuurt in de Papenvest, of in de buurt van het Lemmensplein. Duistere plekken die criminaliteit aantrekken.

Vandaalbestendige bank
Het jaarlijks terugkerend kerstfenomeen is een uitvergroting van hetgeen er ook in de dagdagelijkse stadsontwikkeling gaande is. In de rijkere buurten worden kosten noch moeite gespaard om het geheel op te fraaien: krulbanken, Haussman-bushokjes, namaak 18de-eeuwse lampadaires op mensenmaat, hier en daar hightechstraatverlichting, ... De inspanningen zijn geconcentreerd op die plekken die eigenlijk weinig tooi nodig hebben, ook als je er heel eenvoudig straatmeubilair zou plaatsen, wellicht zelfs zonder straatmeubilair.

In harde wijken wordt ook hard straatmeubilair geplaatst: straatlantaarns op grote hoogte - zelfs autowegmodellen, want daar zijn er minder van nodig - betonnen vandaalbestendige banken, ...

Politici: draai die logica om.

Ik deed het ooit: in een quartier chaud ('des tours et des barres') van Nantes transformeerden wij een betonnen kerk uit de jaren zestig tot bibliotheek en mediatheek. Het meubilair moest van de bouwheer vandaalbestendig zijn. Wij stelden er Louis XV-stoelen voor, en clubzetels met een kwinkslag (felle kleuren).

Tot ontstentenis van de bibliothecaresse duwde de socialistische burgemeester het voorstel door. De biblio-/mediatheek werd een succes. De harde buurt ging in grote getalen lezen en muziek beluisteren. Het ledenaantal verdubbelde, verviervoudigde en het meubilair werd gerespecteerd.

Daarover gaat het: respect geven om respect te krijgen.
Een vandaalbestendige bank daagt uit. Een lantaarn op mensenmaat geeft je het gevoel mens te zijn. Een mooie bank respecteert je, en dat respecteer je. Misschien niet de eerste keer. Mentaliteitsverandering vraagt wat tijd. Maar het loont... En is dus het proberen waard.

Dit is een oproep voor beslissingnemers, mandatarissen, functionarissen, politici, netbeheerders, ...: houd het eenvoudig waar het al mooi is. Breng zachtheid waar lelijkheid en hardheid de dienst uitmaken. Zet het dure straatmeubilair in de arme buurten, en vice versa.

Hetzelfde met stedelijke activiteiten zoals markten, evenementen, 1-mei-vieringen, straatconcerten, ...

Nieuw: krijg nu gratis tips over niet te missen series en tv-programma's met DM Zapt in Messenger.

nieuws

cult

zine