DM Zapt

Euthanasie kan een oplossing zijn. Ook voor tv-reeksen

1 Ann Dowd en Elisabeth Moss in ‘The Handmaid's Tale’. © AP

In DM ZAPT zet de tv-redactie van De Morgen de blik op oneindig. Vandaag: Ewoud Ceulemans over terminale tv-reeksen.

Share

Sinds het fenomeen van het bingewatchen is ontstaan, hebben tv-makers het idee gekregen hun publiek te gaan dwangvoederen

Frank Underwood is dood, maar House of Cards nog niet. Op Netflix kunt u het zesde seizoen bekijken. En dat terwijl bovengetekende na afloop van het derde seizoen dacht: ’t is goed geweest. De reeks leek op dat moment al zo ver verwijderd van de kwaliteiten die ze aanvankelijk zo goed maakten, dat we ons niet van de indruk konden ontdoen dat Netflix zijn paradepaardje kunstmatig in leven wilde houden.

Dat is een beetje tragisch, en hoogst vervelend voor kijkers met bindingsangst. Begin er maar eens aan, zo’n tv-reeks, als je niet weet voor hoeveel seizoenen je tekent. 

 In dit geval: The Handmaid’s Tale. Het eerste seizoen schijnt fantastisch te zijn. Een dagje bingen was voor mijn lief genoeg om alle tien de afleveringen erdoor te jagen, en aangezien ik mijn vriendin over het algemeen van goede smaak verdenk – ze houdt van Brussel, ze houdt van La La Land, en dat ze een plaat van Bob Marley bezit, heb ik met de mantel der liefde toegedekt – dacht ik: misschien moet ik er ook maar aan beginnen.

Net op dat moment wordt er een tweede reeks aangekondigd. Ja, hallo, laat dan maar. Voor je het weet is er ook een derde, een vierde en een vijfde seizoen, en elfendertig spin-offs. En dat terwijl de reeks gebaseerd is op één boek van 336 pagina’s. Ik heb de serie gelaten voor wat ze was, en heb het boek gelezen. Wist ik ten minste waaraan ik begon. Wist ik ten minste waar ik naartoe ging.

Trechter

Sinds het fenomeen van het bingewatchen is ontstaan, hebben tv-makers het idee gekregen hun publiek te gaan dwangvoederen. Zodra ze beseffen dat het publiek wel pap lust van hun product, rammen ze een trechter in je mond om je met meer en meer afleveringen vol te stouwen, tot het je de strot uitkomt.

Er is hoop. Ik moet dringend eens aan Maniac beginnen. Tien afleveringen en volgens creator Patrick Somerville een limited series – geen tweede seizoen dus, voorlopig toch. Of Bodyguard. Zes afleveringen, alsjeblief. 

Het voelt verfrissend: series die niet de behoefte voelden om aan de hand van allerlei onnodige plottwists en nieuwe personages hun leven nodeloos te verlengen. Series die, op het moment dat de levenskwaliteit drastisch begon te dalen, voor euthanasie hebben gekozen. Het kan een oplossing zijn.

Nieuw: krijg nu gratis tips over niet te missen series en tv-programma's met DM Zapt in Messenger.

Dossier DM Zapt
Dossier DM Zapt

De Morgen kijkt televisie (en luistert soms ook naar de radio).

Lees alle artikels

cult

zine