DM zapt

'Overspel', schreeuwt de kop. Ik klik. Ik kijk

De troostende kracht van voyeurisme

In de rubriek DM Zapt zet de redactie van De Morgen de blik op oneindig. Vandaag: Kim Van de Perre over het al dan niet kijken naar BV's die spreken over privéproblemen.

'Ik heb drie jaar gezwegen over overspel van Erik' schreeuwt de kop van het online fragment van Van Gils & gasten. Met als subtekst: nu praat Bieke Ilegems dus wel, over de affaire van haar man Erik 'Leopold 3' Goossens. Met als subsubtekst: dat belooft sappige details.

Share

Een mens moet toch over iets kunnen praten aan de koffieautomaat

Twijfel. Kijken of niet kijken? Ik voel me een voyeur. Hypocriet ook. Zeker na mijn verheven klaagzang vorig weekend op café over de boekskes, die zich smakeloos verlekkeren op privéproblemen van de sterren. Is dit dan zoveel beter, omdat het op de openbare omroep is? Omdat het om een 'gedegen talkshow' gaat?

'Zijn mijn zaken niet', flitst nog even door mijn hoofd. Maar mijn vinger laat zich niet meer bedwingen. Ik klik. Ik kijk. Ik steek het op het woord 'overspel': dat triggert nu eenmaal een onbedwingbare nieuwsgierige reflex. Stond dat niet in een of ander wetenschappelijk vakblad? Daarbij, een mens moet toch over iets kunnen praten aan de koffieautomaat.

Om die reden keek ik deze week ook naar Die huis op Eén. Met gast Steven Van Herreweghe, de succesvolle presentator die plots een stuk minder succesvol was op Vier. Maar ook: de man die zijn beeldschone vrouw onlangs even verliet voor een andere beeldschone deerne.

Toen het overspel breed uitgesmeerd werd in de sensatiebladen, haalde ik nog verheven de neus op. Maar nu is het een item op Eén. Dat verandert de zaak. Toch?

Share

Als je alle gefilterde levenskiekjes van anderen ziet op sociale media krijg je vaak het unheimliche gevoel dat je als enige tekortschiet met je eigen imperfecte leven

Tamelijk onnozel, al dat verheven gezwets. Uiteindelijk willen we het allemaal – stiekem of niet zo stiekem – wel weten en zien. Ook als journalist die niet voor de zogenaamde boekskes werkt, is het soms moeilijk mezelf te bedwingen om niet te vissen, want achter dat geroddel schuilt vaak 'een goed menselijk verhaal'. Eentje waar mensen – stiekem of niet zo stiekem – ook nog eens massaal op klikken en naar kijken. Ik meen mij te herinneren dat Eric Goens van Die huis in het verleden ook niet al te hoog opliep met bepaalde media die naar het privéleven van anderen hengelden.

Verandert het medium de zaak? Of is het anders omdat de BV in kwestie er zelf voor kiest om een boekje open te doen, en zelf beslist wanneer het weer toegaat? Voor dat laatste valt wel iets te zeggen. Na het bekijken van Ilegems' getuigenis was ik blij dat ik had geklikt.

Ilegems had het bij Van Gils & gasten over niet fake willen zijn. Stoppen met al die schone schijn. Dat zijn mijn zaken wel, of liever: dat is iets waar velen zich in herkennen. Als je alle gefilterde kiekjes van anderen ziet op sociale media, krijg je vaak het unheimliche gevoel dat je als enige tekort schiet met je eigen imperfecte leven. Om dan snel zelf zo'n gefilterd plaatje te posten.

Dan helpt het ergens wel als een schijnbaar perfect koppel toegeeft dat perfectie niet bestaat. Als een presentator, van wie je denkt dat het hem voor de wind gaat, toegeeft dat hij soms ook de mist ingaat. Dat is geen leedvermaak, of plat voyeurisme (denk ik). Eerder troost.

Nieuw: krijg nu gratis tips over niet te missen series en tv-programma's met DM Zapt in Messenger.

Dossier DM Zapt
Dossier DM Zapt

De Morgen kijkt naar televisie.

Lees alle artikels

nieuws