Woensdag 24/07/2019

DM Zapt

Zouden white nationalists een spatje berouw voelen na het zien van ‘Skin’?

Beeld RV Skin

Sasha Van der Speeten zet deze week de blik op oneindig voor DM Zapt. Vandaag over de kortfilm Skin op Canvas.

“Hate is baggage. Life’s too short to be pissed off all the time”

Het is het bekendste citaat uit American History X, de met een cultstatus gezegende film waarin twintig jaar geleden Edward Norton een met swastika’s behangen skinhead speelt die voor de moord op een Afro-Amerikaan in de gevangenis vliegt, er vriendschap sluit met een zwarte en tot inkeer komt. 

Fascinerend genoeg geniet die film een milde goedkeuring bij de hedendaagse alt.right. Dat zou liggen aan de naar verluidt behoorlijk geïnformeerde monologen die Nortons personage Derek Vinyard afsteekt waarin hij pleit voor een raszuiver, blank Amerika. De zeemzoeterige antiracismeboodschap die de film met een opgeheven vingertje wil uitdragen, blijft volgens critici steken in een te emotioneel pleidooi dat het debat over multiculturalisme niet ten goede komt.

Het probleem? Wie jong, misnoegd en beïnvloedbaar is of wie sowieso dweept met het neonazisme kan in American History X  een flardje van het eigen Grote Gelijk terugvinden, vooral in Vinyards eloquente speeches. Dat foto’s van dat filmpersonage vandaag voor memes worden gebruikt – onlangs nog in de gesloten chatruimtes van het olijke Schild & Vrienden – mag niet verbazen. Wellicht beschouwen die lui American History X niet als een verhaal over loutering, dan wel als een aanklacht tegen een bemoeizuchtige geitenwollensokkenpolitiek die De Vreemdeling kritiekloos binnenlaat en pampert. Zouden Donald Trumps speechschrijvers af en toe de film herbekijken om er sappige quotes uit te putten? 

Ik maakte me bovenstaande bedenking toen ik Skin zag, de zopas met een Oscar bekroonde kortfilm van de Israëlische filmmaker Guy Nattiv. Ook hij kaart het Amerikaanse racisme aan, maar doet dat gewiekster en veel pakkender. Je kijkt naar de gebeurtenissen door de ogen van het zoontje van een felle skinhead en het zoontje van een Afro-Amerikaan. De skinhead ramt met zijn kornuiten de zwarte vader in elkaar, waarna een groteske wraakactie volgt die iets ongeziens met de weledele kunst van het tatoeëren doet. En nee, het zijn geen swastika’s deze keer.

Skin gaat over opvoeding. Over hoe we onze onfeilbaar geachte overtuigingen kopiëren naar ons nageslacht en op die manier geen stap vooruitkomen. Dat is link, zeker in tijden waar Vineyards gedachtegoed niet langer marginaal maar mainstream is. Zouden white nationalists ook met andere ogen naar Skin kijken? Zou er een spatje berouw aan te pas komen? Of blijven ze hardnekkig hun verstarde blankemannenangst verwarren met een ideologie?

Skin is nog tot 2 april te bekijken op VRT NU.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden