Dinsdag 20/08/2019

DM zapt

Zou John Oliver ook mijn therapeut kunnen betalen?

John Oliver. Beeld Richard Shotwell/Invision/AP

Ewoud Ceulemans zet deze week de blik op oneindig. Vandaag schrijft hij over het emotionele gamma dat John Oliver bespeelt.

In tijden waarin vuurwapens andermaal aan de lopende band doden maken in de Verenigde Staten, is het moeilijk om niet terug te denken aan de drie legendarische reportages die John Oliver maakte in 2013, toen hij nog aan de slag was bij The Daily Show van Jon Stewart. De Britse komiek trok toen naar Australië, waar conservatieve politici in 1996 een strenge regulering van de wapenverkoop doorvoerden, met waanzinnige resultaten.

De manier waarop hij dat succes spiegelde aan de stugge Amerikaanse houding dat ‘gun control doesn’t work‘, genereerde tegelijk een bulderlach en ziedende woede.

Die paradoxale combinatie is nog steeds de essentie van Olivers werk, in de vaste afspraak Last Week Tonight with John Oliver. Vorige week destilleerde hij Boris Johnson, geëvolueerd van vergeten Little Britain-karikatuur tot premier van het Verenigd Koninkrijk. Het is niet moeilijk om twintig minuten lang over Johnson te praten en fragmenten te tonen die, in de woorden van Oliver, “objectively funny” zijn, maar de host van Last Week Tonight weet ook feilloos het komische laagje vernis van de blonde clown af te schrapen en bloot te leggen wat voor een trieste clown de man in werkelijkheid is.

Het resulteert in verdraaid goede (internet)televisie, maar Oliver gooit wel elke maandag mijn emotionele huishouding overhoop. Deze week is prison labor het centrale onderwerp van Last Week Tonight, en dat is geen thema dat gezelligheid, vrolijkheid of komisch vertier belooft. En toch moet ik erom lachen. Op een bepaald moment gaat het zelfs over gevangenen die, zonder enige vorm van betaling, dwangarbeid moeten verrichten. ‘Hoe is dat geen slavernij?’, vraagt iemand op een archiefbeeld, waarop Oliver, in zijn onnavolgbare stijl, het fragment analyseert. “Yeah, that’s not good. Want als je al de vraag ‘hoe is dat geen slavernij?’ moet stellen, is er al iets heel erg fout gelopen. Net als ‘hoe veel swastikatatoeages?’ en ‘Welke schuif van mama’s nachtkastje heb je geopend?’”

Die analyse is, in de woorden van Oliver, objectively funny. En tegelijk ook heel wrang. Voor iemand als ikzelf, over wie de kleuterjuf al zei dat ik ‘emotioneel onvoldoende rijp’ was om naar de lagere school te gaan, is dat heel verwarrend. Mijn standaardemotie is ‘cynisch’ en ik vind het handig als ik duidelijke cues krijg over welke emotionele reactie er van mij verwacht wordt. John Oliver geeft me die niet. Ik schipper heen en weer tussen dolgelukkig van de pret, diep triestig omwille van de ellende en verdomd razend omwille van het wanbeleid dat Oliver aankaart.

Toptelevisie is het, maar zou John Oliver nu ook mijn therapeut kunnen betalen?

Last Week Tonight with John Oliver. Elke maandag nieuwe afleveringen op YouTube.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden