Vrijdag 05/06/2020

Zijn onze muziekfestivals 'truttiger' geworden?

Beeld twitter

"Het is makkelijk om jongeren vandaag af te schrijven als soft", schrijft Pedro De Bruyckere, een zelfverklaarde verslaafde aan populaire cultuur en onderzoeker aan de Arteveldehogeschool. Samen met Bert Smits schreef hij 'De jeugd is tegenwoordig'.

De ouderen van vandaag zijn niet meer wat ze geweest zijn. Ze lijken vooral niet te willen aanvaarden dat ze ondertussen al een hele tijd volwassen zijn. Laat staan dat ze willen toegeven dat ze ouder geworden zijn. Peter Koelewijn zong het al: "Je wordt ouder, papa, geef het maar toe. Je wilt er alles aan doen, maar je weet niet hoe. " Ondertussen klagen diezelfde oudere jongeren dat festivals te commercieel geworden zijn, de jongeren te soft en te braaf, de muziek te ongevaarlijk en de pintjes te duur. Meestal eindigt het met de verzuchting dat Dour het enige festival is dat nog een beetje lijkt op hoe het vroeger was.

Veertigers
In oorsprong waren festivals en rockconcerten inderdaad vooral iets voor jongeren. Smaak blijkt echter constanter dan verwacht en de hoop van The Who , "I hope I will die before I get old", is ondertussen behoorlijk relatief gebleken. Nu sluiten 'rebelse jongeren' van zeventig Glastonbury af. Een tijdje geleden was een koor van die leeftijd, zoals de Zimmers, nog een novelty-act, iets speciaals. De bijna tachtigjarige organisator van het Britse festival was trouwens dolgelukkig dat de Stones eindelijk op zijn podium wilden optreden. Vandaag zal je op Werchter genoeg veertigers zien en de volgende weken bij Springsteen en Roger Waters zal de gemiddelde leeftijd nog wel wat hoger liggen. Het heeft er mee voor gezorgd dat er ondertussen een luxecamping is naast de heilige wei en dat muziekfestivals steeds meer inzetten op bijvoorbeeld lekker eten.

Werchter is dus al lang geen Woodstock meer, als het ooit al te vergelijken viel. Ja, er werd gezeurd over pickpockets op Graspop en dat gezeur ontbrak op Woodstock, maar daar had een groot deel van het publiek nu eenmaal geen kleren aan. Alle gekheid op een stokje: muziekfestivals zijn zeker een pak duurder geworden, tegelijk ook heel wat professioneler. Het voordeel is dat je vandaag de muziek wel kan horen en dat je ongeveer zeker kan zijn wanneer een artiest optreedt. Ik ben nog even voorzichtig om te zeggen dat je vandaag wel vlot in Werchter raakt, misschien loopt dat wel op zijn Woodstocks. Een niet te onderschatten nadeel is dat het voor veel jongeren al best een tijdje werken is om hun festivalbezoek te kunnen betalen. Voor een heel pak jongeren is naar een dergelijk festival gaan sowieso al lang geen optie meer.

Drempel
Zijn de jongeren ondertussen braver? Verschillende onderzoeken doen vermoeden dat het drank- en druggebruik van jongeren effectief afneemt. We maken ons Spitzer-gewijs nu massaal zorgen over hun technologiegebruik, maar het is zeker zo dat een wapen in een computergame even dodelijk is als het drinken van een homeopathische verdunning van arsenicum.

Het is makkelijk om jongeren vandaag af te schrijven als soft als men even geen GAS-boetes aan het stemmen is in een poging om diezelfde jongeren nog braver te maken. Door ze als braaf te omschrijven gaat men voorbij aan de nuchtere vaststelling dat ze hierin niet zo veel verschillen van hun leeftijdsgenoten in de jaren 60. Vergelijk het met het optreden van Nirvana in de vroegere jaren 90 voor zowat 200 man in de Democrazy in Gent. Duizenden beweren dat ze er bij waren. De realiteit is dat de grote meerderheid van de tieners in de jaren 50 en 60 vaak niet veel verder kwamen dan de eigen dorpskermis en maar een kleine, weliswaar opvallende minderheid het hedendaagse beeld van die tijd bepaalt.

Ergens mogen we trots zijn op de huidige cultuur van muziekfestivals. We hebben een zeer ruim aanbod waar vaak verschillende generaties samenkomen zonder noemenswaardige problemen: van familiefestivals als Cactus en Dranouter over sterke nichefestivals als Graspop, om nog maar te zwijgen over de vele stadsfestivals. Vorige week herbekeek ik nog beelden van het legendarische Altamont-festival waar de beveiliging in handen lag van de Hells Angels, en hoe graag ik de Rolling Stones nog eens live aan het werk zou zien, ik ben blij dat ik niet op dat festival aanwezig was.

Dat het nog steeds beter kan, merk je aan relatieve nieuwkomers als Tomorrowland of het Best Kept Secret-festival die tonen dat de beleving en de programmering misschien wel een opfrisbeurt kunnen gebruiken. Dat de drempel voor jongeren om naar bepaalde festivals gaan te hoog wordt, is een niet onterechte vrees. Dat kleine festivals in de verdrukking komen door stijgende organisatiekosten, kan deze drempel nog verergeren.

Voor alle duidelijkheid, ik heb geen problemen met de volwassenen van tegenwoordig. Ik ben zelf 38 en hoop vanavond te genieten van The National op Werchter. Meer nog, ik vermoed een mooie festivalzomer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234