Dinsdag 22/10/2019

Filmrecensie

‘X-Men’ herrijzen nog eventjes uit hun as in ‘Dark Phoenix’ ★★★☆☆

Sophie Turner als Jean Grey in 'X-Men: Dark Phoenix' Beeld 20th Century Fox

In 2000 bracht X-Men de moderne superheldenfilm op gang. Zes sequels en vijf spin-offs later was de daaruit ontstane franchise het spoor wat bijster geraakt, maar de Marvel-mutanten komen net op tijd weer thuis in afsluiter Dark Phoenix.

Met X-Men: Dark Phoenix zet 20th Century Fox naar alle waarschijnlijkheid een eindpunt achter de langstlopende serie superheldenfilms tot nu toe. Sinds spandexfabriek Marvel in 2008 haar eigen filmserie lanceerde kwamen de X-Men - ook van Marvel, maar Fox kocht de filmrechten in de jaren 90 - een beetje in de verdrukking. Maar ziet: terwijl Marvel anderhalve maand geleden zijn eigen cyclus naar een slotakkoord bracht met de suffe crowdpleaser Avengers: Endgame, zwaait deze B-serie af met een inventievere, emotioneel resonantere, filmisch potentere superheldenflick.

Al mogen we in dit geval natuurlijk niet eens ‘superhelden’ zeggen: de met bovenmenselijke krachten behepte protagonisten zijn mutanten, lui die met hun krachten geboren zijn in plaats van ze te hebben opgelopen, en er vaker dan de andere Marvelhelden ook een jeugdtrauma bij cadeau hebben gekregen. Zoals het pivotale X-Men-lid Jean Grey (Sophie Turner), geboren met de telepathische Phoenix-kracht, die ze na het absorberen van een kosmische energie - of na het terugkeren van nare herinneringen? - minder en minder goed weet te beheersen. Tot de onvermijdelijke clash volgt met haar X-makkers Mystique (Jennifer Lawrence), Beast (Nicholas Hoult), Storm (Alexandra Shipp) en Cyclops (Tye Sheridan), haar mentor Charles Xavier (James McAvoy), en afvallige mutant Magneto (Michael Fassbender).

Cyclops (Tye Sheridan), Charles Xavier (James McAvoy), Nightcrawler (Kodi Smit-McPhee) en Storm (Alexandra Shipp). Beeld 20th Century Fox

De X-Men-reeks heeft allerminst een foutloos parcours gelopen: voorgangers Days of Future Past en Apocalypse waren eerder infantiele afbraakpartijtjes dan epische prenten die ook iets te vertellen hadden. En ook Dark Phoenix is geen échte topper: daarvoor zit er soms wat teveel naïeve onnozelheid in het scenario, en was het slot te geforceerd. Maar regisseur/scenarist Simon Kinberg wist met Dark Phoenix wel de diepmenselijke sprankel van de onovertroffen twee eerste films weer op te woelen. 

Daar zit namelijk de échte superkracht van de X-Men-reeks: in plaats van het kleffe ‘onze vrienden’-gevoel van de reguliere Marvelfilms krijgen we bij de X-Men moreel vuilere, onder shit uit hun verleden gebukt lopende, kortom: menselijkere personages voorgeschoteld. Personages die verdomd foute beslissingen kunnen nemen, en daar ook de rekening voor krijgen gepresenteerd. Die kunnen worden verteerd door wraakzucht, woede en hubris. En die - want daar brengt Dark Phoenix de reeks thematisch pas écht weer thuis - hun plaats moeten vinden in een maatschappij die hen uitkotst omdat ze niet in de pas kunnen lopen.

Beast (Nicholas Hoult) en Charles Xavier (James McAvoy). Beeld 20th Century Fox
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234