Donderdag 30/06/2022

DM ZaptFrederik De Backer

Wonderschoon, dat groepsgevoel, tot een dolgesnoven meute je de hersens inslaat om een sjaal

null Beeld © VRT
Beeld © VRT

Frederik De Backer zet de blik op oneindig. Vandaag: Allez l’Union.

Frederik De Backer

Ik hou van elk aspect van voetbal behalve het tempo, de sponsors, de kousen, de kapsels, de lonen, de FIFA, de ijdelheid, de makelaars, de mediatraining, de VAR, de WAGs, de vanishing spray, het gehuil bij de minste aanraking, de cornervlag, Peter Prendergast en de supporters. Maar geef me een bal te trappen en kijk hem na.

Vooral aan supporters heb ik een hartstochtelijke hekel. Door twee kleuren verblind schudden ze alle rede van zich af. Speelt Figo voor Barcelona, dan wordt hij er op handen gedragen. Speelt hij het jaar nadien voor Real, dan wordt hem een varkenskop toegeworpen. Wonderschoon, dat groepsgevoel, tot een dolgesnoven meute je de hersens inslaat om een sjaal.

En ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de dweepzucht het grootst is onder hen met wie nooit zal worden gedweept. Wanneer de triomfen verstorven zijn achtergebleven op de dorre zoden van een verre jeugd en de fanaat nog slechts dribbelt tussen kutjob en slecht huwelijk. Dan weerklinkt supportersgezang.

In Allez l’Union zag ik een vol café een tv-scherm toezingen. Niet op een normale manier, waarop je pakweg een bord chinees in een microgolfoven toezingt. Neen, briesend, schuimbekkend. Men stuwde een tv-scherm naar winst. En wel op de tonen van dat kleverige ‘I Will Follow Him’. Dat Whoopi Goldberg Sint-Gillis nog nooit is komen aanwaaien is een zo mogelijk nog groter godswonder dan wat Union dit jaar in Eerste Klasse heeft laten zien.

Je m’excuse, de royále Union Saint-Gilloise,” haast de voice-over zich te corrigeren, “in totoel mier dan vaafduuzendvaafhonderd abonnementen verkocht, nog nuut gezien veu een ploeg da van twiede diviese komt.” Charmant. En al snel irritant. Zoiets wordt tijdens een brainstormsessie ongetwijfeld op applaus onthaald, mij bekroop de aandrang een Brussels lijk schuimbekkend toe te zingen.

“En ’t dees es na Korrea, ie’ trènj’n vrigger KFC Likert.” Zie je het al gebeuren? Ik ben verliefd op mijn dialect, maar werp het kijkend Vlaanderen niet voor de voeten, en al helemaal niet als een flauwe gimmick. Een voice-over dient om dingen te verduidelijken, laat de couleur locale over aan de beelden.

En die couleur is wat je ervan verwacht. Na wat obligaat supportersgebral over een ‘unieke sfeer’ en zwart-witbeelden van voetbal dat op niets trekt, wordt ons een blik gegund op de interne keuken van de club. Zo zien we trainer en in andere tijden niet onwaardig duce Felice Mazzu in een kleedkamer die enkel nog een balkon mist voor maximaal effect. Rijkelui in lange kousen die soldaatje spelen. Allez l’Union ziet er mooi uit, maar wat is het? En waarom krijgen we er vijf keer vijftig minuten van?

Sport is emotie, is mij op een andere redactie geleerd. Verveling is dat ook.

Allez l’Union, maandag om 21.20 uur op Canvas.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234