Vrijdag 23/04/2021

FilmrecensieFilm

‘Wonder Woman 1984’ is opgewekte blockbuster, maar geen gedroomde opvolger

Wonder Woman.  Beeld
Wonder Woman.

Na een paar keer uitstellen kunnen we eindelijk kijken naar Wonder Woman 1984, de langverwachte opvolger van de onverwachte hit uit 2017. De film heeft van alles te zeggen, maar daardoor gaat er uiteindelijk ook veel verloren in het overvolle, warrige geheel.

Het langverwachte superheldenspektakel Wonder Woman 1984 begint met een proloog die erom smeekt gezien te worden op een groot scherm. Een jonge Diana – Wonder Woman in wording – doet op het paradijselijke eiland Themyscira mee aan de jaarlijkse amazonenwedstrijd, een behendigheidsrace over een razend moeilijk parcours. Hoewel haar concurrenten al volwassen zijn, ligt het meisje lange tijd voor, totdat het misgaat. Ze wil valsspelen, maar dat wordt doorzien.

De camerabewegingen, de actie, de vertrouwd bombastische muziek van Hans Zimmer: het hoort allemaal thuis in de bioscoop. Hoe meer toeters en bellen (Imax, 3D), hoe beter de ervaring. Na maanden van uitstel is de film nu online te koop (sinds woensdag) of te huur (vanaf 7 april), net als eerder in de Verenigde Staten en veel andere landen.

Zonder de bioscoopervaring blijft er van de film heus nog wel wat over. Naast actiescènes (zo goed als die eerste worden ze eigenlijk niet meer) biedt Wonder Woman 1984 een mix van romantiek, mysterie en misdaad. Het vervolg op de onverwacht grote hit Wonder Woman uit 2017, een van de eerste superheldenfilms met een vrouw in de hoofdrol, speelt zich om onduidelijke redenen af in de jaren tachtig, dus wijde broeken, heuptasjes en golvend haar maken ook deel uit van het pakket.

Sinds het einde van de eerste film zijn er ruim zestig jaar verstreken. In de tussentijd heeft Diana (Gal Gadot), die niet ouder wordt, zich bekwaamd in Latijn, archeologie en nog wat studies. Dat heeft haar een baan opgeleverd in het Smithsonian Museum. Met haar lasso gaat ze er af en toe op uit om mensen te redden, maar verder leidt ze een saai en nogal eenzaam bestaan.

Gelukkig duikt er een slechterik op die haar wat meer te doen geeft. Maxwell Lord (Pedro Pascal, lekker onfris en gluiperig) is een ambitieuze ondernemer die zich met een piramidefonds in de nesten heeft gewerkt en zich met behulp van een oude wenssteen denkt te kunnen revancheren. Die wenssteen ligt in het Smithsonian, waar Diana’s muizige collega Barbara Minerva (Kristen Wiig) er als eerste gebruik van maakt.

Rommelig

Zo wordt met horten en stoten een wat rommelige plot in beweging gezet. Niet alles is even logisch, maar vermakelijk blijft het meestal wel. Vooral wanneer Diana’s overleden geliefde Steve (Chris Pine) zijn intrede doet, op een manier die niet spoilervrij kan worden uitgelegd, toont regisseur Patty Jenkins haar kunnen. Ook Gadot, uitstekend in vorm als de kreukloze Diana, weet goed raad met de humoristische scènes, die net als in het eerste deel verwijzen naar klassieke screwballcomedy’s.

Gal Gadot als Wonder Woman. Beeld
Gal Gadot als Wonder Woman.

Een superheldenfilm kan niet zonder moreel dilemma – vaak een teken van de tijd waarin de film is gemaakt. In Wonder Woman 1984 valt de strijd tussen goed en kwaad uit te leggen als een strijd tussen waarheid en leugen. Dat begint al in de proloog, als de kleine Diana moet leren een eerlijk verliezer te zijn, en zet zich voort in de verwikkelingen rondom de wenssteen, die is gemaakt door de god van de leugens.

Als iedereen zich laat leiden door primaire verlangens blijft er van een eerlijke strijd weinig over en raken we het zicht op de werkelijkheid kwijt, laat Wonder Woman 1984 zien. De wenssteen zorgt voor complete chaos, wat zich in de setting van de jaren tachtig vertaalt in een Koude Oorlog-rampscenario, maar ook in losgeslagen individualisme en kapitalisme.

Het omarmen van de waarheid past natuurlijk uitstekend bij Wonder Woman, die als bijzonder wapen een lasso heeft waarmee ze tegenstanders tot eerlijkheid dwingt. Het thema maakt de film ook behoorlijk actueel, al valt er te discussiëren over de precieze betekenis van bepaalde scènes. Wat willen de makers bijvoorbeeld zeggen met die enorme muur die verrijst in het Midden-Oosten? En bestaat er geen grijs gebied tussen persoonlijk gewin en een nobel doel?

Platformrevolutie

In december 2020 besloot filmstudio Warner om Wonder Woman 1984 in Amerika gelijktijdig in de bioscoop en op streamingplatform HBO Max uit te brengen. Daar bleef het niet bij: ook andere Warner-blockbusters, zoals The Suicide Squad en Dune, zullen op deze wijze het licht zien. Een kleine revolutie, want de eerste maanden van een nieuwe film waren altijd gereserveerd voor de bioscoop. De beslissing is bepaald niet onomstreden en leidt nog altijd tot fel debat. Streaming is de toekomst, zegt Warner; de bioscoop blijft de beste plek voor films, zeggen tegenstanders, onder wie veel regisseurs.

Het pleit voor Wonder Woman 1984 dat de film van alles te zeggen heeft (ook #MeToo wordt aangestipt), maar uiteindelijk gaat veel verloren in het overvolle, warrige geheel. De veelheid aan losse ideetjes zorgt ervoor dat de film te lang wordt en momentum verliest. Dat laatste ligt ook een beetje aan het karakter van Diana, de rechtschapenste van alle superhelden; zonder echte zwakten is het moeilijk de aandacht vast te houden. Haar twee interessante tegenstanders maken dat gelukkig redelijk goed.

Al met al is Wonder Woman 1984 wel de opgewekte blockbuster waar iedereen zo langzamerhand weer aan toe is, maar niet de gedroomde opvolger die het veelbelovende begin overtreft. Een degelijke tussenstap dus voor Jenkins en Gadot, die zich alweer richten op deel drie.

Wonder Woman 1984 is te zien via Google Play, Apple TV en Youtube voor 13,99 euro. Vanaf 7 april ook on demand via o.a. Telenet en Proximus.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234