Zaterdag 20/07/2019

Filmrecensie

‘Wonder Wheel’: Woody Allen trapt opnieuw in de val

Juno Temple in 'Wonder Wheel' Beeld rv

Een Grieks drama op de pier. Met groteske decors, en enkele sterke vertolkingen. Maar soms ook erg kolderiek en langdradig. Nee, Wonder Wheel is niet Woody Allens beste film.

Let op: deze bespreking gaat enkel over de film. Niet over de hetze rond zijn maker. Wat dat betreft verwijzen we u graag door naar dit artikel.

Wonder Wheel speelt zich af in een mid-century Coney Island, het schiereiland ten zuiden van New York, waar bezoekers decennialang genoten van de pretparkattracties op de pier. Maar de permanente kermis is wat over z’n hoogtepunt heen. Net als de hoofdpersonages in de film.

Justin Timberlake en Kate Winslet Wonder Wheel Beeld rv

Ginny (Kate Winslet) en Humpty (Jim Belushi) zijn een triestig koppel. Zij wou een beroemde actrice worden, maar is vandaag een uitgebluste serveerster met een pyromane, tienjarige zoon. Hij is een humeurige draaimolenuitbater, en vooral niet de vader van haar pyromane zoon.

Het is onduidelijk wat deze twee mensen heeft samengebracht. Iets als het lot, vrij vertaald als een gebrek aan financiën, wat het nieuw samengestelde gezin deed uitwijken naar een appartement pal naast het reuzenrad. Met alle overlast die u zich kan inbeelden.

Antwerpse deurenkomedie

Belushi speelt het allemaal te groots, te kolderiek. Wanneer hij kwaad is, lijkt hij een personage uit een Antwerpse deurenkomedie. Niets mis mee, maar het haalt alle authenticiteit onderuit. Zonde, vooral voor Winslet, die net een heerlijke diepgang in haar getroebleerde personage probeert te leggen.

Ginny (Kate Winslet) en Humpty (Jim Belushi) in 'Wonder Wheel'. Beeld rv

Zij heeft dan ook geluk met haar rol. Naast de complete treurnis in haar haar leven, vindt ze ook klein geluk in een passionele affaire met standwachter en wannabe-schrijver Mickey (Justin Timberlake), de verteller van het schouwspel. Timberlake zagen we eerder al mooie dingen doen in The Social Network. Al in de openingsscène van Wonder Wheel weet hij onze aandacht te trekken met de charmante manier waarop hij zijn veel te lange openingsmonoloog afsteekt. Dat staat meteen symbool voor de vertelstijl van de hele film: het gaat allemaal zo tergend traag.

Bovendien trapt Allen opnieuw in de val van het weerloze, jonge meisje - de muze - die zo nodig gered moet worden door de sterke man. Deze keer is dat Carolina (Juno Temple): Humpty’s verloren dochter die ontsnapt uit de klauwen van haar maffiaman, en recht in de armen van Mickey loopt, de lover van haar schoonmoeder. Zei er iemand: Grieks drama op de pier? Temple is goed, maar haar verhaallijn is té dun.

Vrolijk, doch vergeeld

Wonder Wheel speelt zich af tegen een grotesk decor van een gereconstrueerd Coney Island. Dat oogt vrolijk, doch vergeeld. Een prachtige cinematografische sfeerschets die meer zegt dan al het acteerwerk samen. Aanvankelijk lijkt ook de soundtrack mooi de ambiance van dat bijna-aftandse kermiswezen te vatten. Maar na een half uur begint dat steeds weerkerende melodietje serieus de keel uit te hangen.

Misschien stond Woody Allen ooit voor straffa cinema. En fans van de filmmaker zullen zeggen dat hij ook in de 21e eeuw zo nu en dan een meesterwerkje aflevert. Maar een ding is zeker: Wonder Wheel is dat niet.

Vanaf 31/1 in de zalen.

Lees hier ons interview met Justin Timberlake.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden