Maandag 21/10/2019

Muziek

Woelig WWWater in Londen: een bolwassing met gevoel voor humor

WWWater, eerder dit jaar in Kortrijk. Beeld Alex Vanhee

Vanavond cureert WWWater haar eigen avond in de Vooruit. Aan de Londense vooravond van dat concert maakte het trio rond Charlotte Adigéry alvast een opperbeste beurt in Londen. Wij plakten als een vlieg aan de muur.

“Londenaars, we zijn ons bewust dat een Belgische band gaan zien, weinig sexy is,” schreef Charlotte Adigéry op haar Facebook-pagina. “Maar we beloven je grensoverschrijdende sexiness op onze show!” Geen woord van gelogen, tijdens de set van WWWater in The Waiting Room van Londen. In de zaal druppelt de condens van het plafond rechtstreeks in je kloffie. Het Eind der Tijden stuurde je een vriendschapsverzoek in de Londense wijk Hackney, en je hoefde alleen maar op ‘bevestigen’ te drukken om mee te gaan in de wwwaanzin van WWWater.

Toen Eppo Janssen een paar weken geleden tijdens zijn aankondiging van beste live-act op de Red Bull Music Awards tussen neus en lippen vermeldde dat WWWater zonder veel twijfel aan de shortlist had toegevoegd moeten zijn, zat hij duidelijk niet ver benevens de waarheid.

In Hackney, de wijk waar het trio rond Adigéry moet spelen, wordt dat meteen duidelijk. Punk en elektronica maken de dienst uit, maar als een spons absorberen Adigéry, Bolis Pupul en Steve Slingeneyer ook sexy disco en zweverige synths. In een uniek broekpak - 
“who is her designer?” vraagt iemand ons achteraf aan de bar  danst en zingt Adigéry de ziel uit haar lijf. Na de eerste song in de set – een opgefokte versie van ‘WWWater’ – vraagt ze al of iemand haar een handdoek kan aangeven. Het podium is net zo glibberig als WWWater dat de zaal in een stroomversnelling voert met een set die snoeihard maar ook exotisch en dansbaar klinkt.

‘Ik kan da wel’

“Masturbate on my selfie!” sneert ze in ’Screen’ dat tot aan het eind wordt bewaard. Ze danst alsof haar leven ervan afhangt, maar tegelijk schopt ze haar publiek een geweten. Narcisme en de waan van de dag krijgen een stevige bolwassing, maar wél steeds met een groot gevoel voor humor.

Eerder op de avond zat Adigéry samen met Londense labelpiefen, die wel brood lijken te zien in de Gentse met roots in Marti­nique en Guadeloupe – twee eilanden die een kleine tweehonderd kilometer van elkaar liggen, op een boogscheut van de Dominicaanse Republiek.

Die origines doen er eigenlijk niet eens toe, merk je in haar muziek. Of het zou moeten zijn in ‘Ik kan da wel’, een nieuwe song die de setlist is ingeslopen. Met een Afrikaanse tongval zingt ze de titel van de song, die catchy maar ook strijdvaardig klinkt. De song vat WWWater perfect samen: agressief, urgent en grappig.

De groep heeft helaas minder reden tot hilariteit die avond. Tijdens de soundcheck blijkt een geluidskaart kuren te hebben, en de drie zitten met de handen in het haar. De dynamiek van de set staat of valt met die kaart, zo blijkt. In allerijl worden bevriende muzikanten in Londen gebeld: de jongens van VRWRK, maar ook Steph en Dave van Soulwax. Op de laatste knip brengt wat ouderwetse tape soelaas. Het is bijna aandoenlijk hoe de groep een uur voor zijn concert compleet ontredderd is.

Beeld Tina Herbots

Natuurlijk is de inzet ook hoog. Een paar uur eerder gaf manager Jarri – De Heerser, zoals hij ginnegappend aangesproken wil worden – mee dat de show uitverkocht is. En ook heel wat belangrijke personen zijn aanwezig. Mensen van invloedrijke labels als Ninja Tune, Terrible Records (thuisbasis van Solange) en magazines als iD-magazine tekenen present. Because, het label van Selah Sue, Charlotte Gainsbourg en Justice, heeft bovendien zijn zinnen gezet op Charlotte voor een belangrijke Europese deal. Falen is geen optie.

Een strak concert spelen in de zaal is bovendien geen sinecure. “Het is hier gelijk de Video (befaamd Gents café dat onlangs de deuren sloot, GVA), minus de puttekeslucht”, grinnikt drummer Steve Slingeneyer. Hij stoort zich mateloos aan het koude beton­geluid in de ondergrondse concertzaal, maar tijdens de set lijkt hij zich daar toch geen beet van aan te trekken. Met een aan doodsverachting grenzende energie geeft hij de vellen een pandoering. Het Beest dat hij indertijd bij Soulwax was tijdens de legendarische Nite Versions is verdwenen – vandaag oogt Slingeneyer als a lean, mean drum machine – maar ook nu tekent hij voor een woeste dynamiek in de set. Zijn enthousiasme werkt duidelijk aanstekelijk in de kelder. Zelfs de meest onderkoelde hipster geeft zich na twee songs gewonnen.

Straatruzie

Adigéry reageerde eerder op de middag al even enthousiast wanneer ze hoorde dat het concert uitverkocht is, omdat ze had gedacht dat er hooguit tien mensen aanwezig zouden zijn. Niet meer dan er namen op de gastenlijst staan. Dat haar vermoeden waardeloos is, merk je in The Waiting Room, dat stoomt en broeit. Wanneer de gloednieuwe song ‘Sheryl’, met geluidssamples van kraaien (Sheryl Crow, hebt u ’m?) de revue passeert, gaat iedereen uit zijn dak.

Toch lijkt Adigéry haar eigen straatwaarde niet juist in te schatten. Schutterig spreekt ze over haar groep, alsof de band nog steeds in de kinderschoenen staat. Begin volgend jaar speelt WWWater nochtans in het voor­programma van Neneh Cherry in Australië. Op háár vraag, zowaar. En de labels dingen voortdurend naar haar hand. De link met de broers van Soulwax speelt natuurlijk parten, maar ook haar affiliatie met Young Fathers, voor wie ze voorprogramma speelde, opent deuren. Toch lijkt die handtekening onder eender welk contract geen prioriteit. WWWater wil zijn eigen koers bepalen, zonder - oké, na deze gaan we ermee ophouden - wwwater bij de wwwijn te doen.

Hoe onverzettelijk Charlotte echt is, wordt ook duidelijk wanneer ze in de tour-Sprinter Gent weer binnenrijdt. Een buurman van drummer Steve blijkt een onmogelijke klootzak en begint meteen te zeuren wanneer ze voor zijn garagepoort parkeren. Het uitladen duurt hooguit twee minuten, dus Charlotte probeert de gemoederen te bedaren. Tot de oude man haar een lelijke duw en schop geeft en de furie in haar ontwaakt. We staan tussen twee vuren: op onhandige wijze komen we tussen in het gekrakeel, maar tegelijk kijken we met verwondering naar de felle versie van Adigéry. Zoveel verschil is er ineens niet tussen de wraakgodin op het podium en de duivelin op straat.

WWWater is niet alleen woelig, maar ook een beetje gevaarlijk, merken we na twee dagen. U kan er vanavond alleen maar uw voordeel bij doen.

Op 6/12 in Vooruit: New WWWave met WWWater, LYZZA en Zoë McPherson. vooruit.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234