Dinsdag 10/12/2019

Festivaltip

Willem Ardui brengt weemoedige fluisterpop naar Tongeren

Willem Ardui. Beeld Tina Herbots

Niet alleen Flip Kowlier en Bon Iver pingpongen zonder schroom tussen hiphop en folksongs. Ook de Antwerpse popbard Willem Ardui toont eenzelfde schizofrenie. Nu zondag mag hij ontroeren en bezweren op het Stadsmuzikantenfestival in Tongeren.

“Schouder aan schouder / Onze schaduwen raken / Een schakel van lampen / De stad ontwaakt / Kouder en kouder / Onze voetstappen kraken / Naamloze nacht”, klinkt het in ‘Beziel me’, ijle folktronica van aan de Schelde. Hypnotiserend dwarrelende akoestische gitaren, een plokkend bliepje als leidraad, een etherisch zangkoortje, zinderende synths die niet hadden misstaan bij, pakweg, TNGHT of Hudson Mohawke: Ardui dwingt haast nonchalant de 21ste eeuw in zijn tedere, van melancholie bulkende folksongs.

In ‘Morse’, die andere cultsong van hem, zoekt zijn fluisterende zangstem nog meer de geruisloosheid op. “Voor ik dook / In de branding van je hart / Voor ik verdronk / In de golven van je haar”, mijmert Ardui. “Als een soort morse over zee / Maken we spelfouten alle twee / Of is liefde geen spel?” De zanger hangt het eeuwige zoeken aan een zoektocht naar datgene wat hij al heeft gevonden, zo doen zijn songs vermoeden. 

Dan is er ‘Meander’, een song als een oase: troebel, verlokkelijk, geestverruimend. Een herfstkleurige piano en kordate beats houden de aandacht erbij. “Als een barst door het landschap / achter welke bocht vertakken we uiteen”, zingt Ardui met een stem van fluweel. “Ik volg de delta op je handpalm / tussen het einde van een stroom / en het begin van een zee.” We willen het Spinvis wel eens horen coveren. Arduis liedjes proberen te vatten is als sneeuw proberen te bewaren in je handpalm. Ze verbrokkelen, vervloeien, desintegreren. Misschien aarden ze daarom zo moeilijk op de radio, waar spieren en slagkracht tellen en waar melancholie maar beter glashelder is in plaats van een evenwichtsoefening tussen hoop en tristesse.

Willem Ardui (l.) vormt samen met Jay Walker (r.) ook de hiphopformatie blackwave. Beeld Tom Verbruggen

Slimme Grieken

Vrijblijvend zijn de songs nooit. Zo is ‘Morse’ gebaseerd op de mythe van Hero en Leander, het tragische Griekse paar voor wie de liefde niet mocht zijn. ‘Beziel me’ knipoogt naar de mythe van Pygmalion, de beeldhouwende prins uit Cyprus die smoorverliefd werd op een standbeeld en dat  tot leven kuste. “Die Griekse mythologie is vandaag nog erg relevant”, vertelde Ardui op Radio 1. “Je kunt ze mooi toepassen op wat we allemaal doen. De Grieken hadden het eigenlijk allemaal al door. Wij proberen wel nieuwe verhalen te vertellen, maar het was er allemaal al.”

Het wordt nog interessanter als u weet dat Willem Ardui ook één helft van blackwave. is, het soulvolle hiphopduo dat het podium deelt met een heuse jazzband. De groep scoorde vorig en dit jaar met knapperige radiosingles als ‘Big Dreams’, ‘Elusive’, ‘Swangin'’ en zopas nog met het potige ‘Whasgood?!’. Daar zien we Ardui uit de hoek komen als een goedgemutste funkateer die in zijn beats flarden Common, The Roots, Mos Def en Outkast verstopt: het beste rapspul uit de jaren 90. Check hem uit!

Zondag 1/7 op het Stadsmuzikantenfestival in Tongeren, met onder anderen Yevgueni, Portland en Dans Dans.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234