Donderdag 08/12/2022

Drama

'Wild': Zeulen met een verleden door de woestijn

Reese Witherspoon op zoek naar zichzelf in 'Wild'. Beeld rv
Reese Witherspoon op zoek naar zichzelf in 'Wild'.Beeld rv

Op zoek naar jezelf ruim 1.500 kilometer door bloedhete woestijnen, over besneeuwde bergkammen en door woeste wouden stappen: de 26-jarige Cheryl Strayed deed het en schreef er later de bestseller 'Wild: From Lost to Found on the Pacific Crest Trail' over. Dat boek is dankzij Reese Witherspoon een zeer boeiende film geworden.

JAN TEMMERMAN

Reese Witherspoon had al een optie op de filmrechten genomen vóór 'Wild: From Lost to Found' in de zomer van 2012 gepubliceerd werd (en toen maar liefst zeven weken op nummer 1 van de 'New York Times Best Seller List' bleef staan). Nadat ze in 2006 al een Oscar als beste actrice had gewonnen voor haar vertolking van June Carter in de Johnny Cash-biopic 'Walk the Line', werd ze nu opnieuw als beste actrice genomineerd voor haar hoofdrol in 'Wild'. Helemaal terecht: Witherspoon draagt werkelijk de hele film. Niet evident, want zij houdt het verhaal over iemand die zuchtend en vloekend en zwetend door de woestijn strompelt niet alleen spannend, maar ook geloofwaardig.

Dat is natuurlijk ook de verdienste van de Canadese regisseur Jean Vallée (bekend van 'Dallas Buyers Club') en scenarist Nick Hornby, die dit autobiografische reisverslag, volgens mensen die het kunnen weten, vrij nauwgezet gevolgd hebben.

Het relaas van Cheryl fysieke perikelen en mentale sores wordt op zorgvuldig gekozen momenten afgewisseld met flashbacks. Die terugblikken zijn nooit gratuit, maar worden telkens getriggerd door een gebeurtenis of gedachte, waardoor ze ook naadloos in elkaar overvloeien. "Ik had mezelf verloren in de wildernis van mijn verdriet", zal Cheryl op een bepaald moment zeggen. Dat heeft voornamelijk te maken met de vroegtijdige dood van haar moeder, vertolkt door Laura Dern, die daar op haar beurt een Oscarnominatie voor beste vrouwelijke bijrol aan overhield. Maar de trip van Cheryl is niet zomaar een therapeutische rouwsessie. Het is vooral een poging om haar chaotische leven van promiscue seks en gevaarlijke drugs weer op de rails te krijgen.

Het knappe aan de vertolking van Reese Witherspoon, die sowieso een hoge aaibaarheidsfactor heeft, is onder meer dat ze weinig moeite doet om haar personage meteen sympathiek te maken. Naarmate de kijker haar beter leert kennen, wordt de empathie groter. En als de film naar zijn einde loopt, is de kijker maar wat blij en opgelucht dat ze het gehaald heeft. En je hoeft niet eens een fan van Simon & Garfunkel te zijn om ontroerd te worden door de 'El Condor pasa'-versie van Reese Witherspoon.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234