Zaterdag 14/12/2019

Muziekprijzen

Wie is Sturgill Simpson, die dingt naar de Grammy voor Beste Album?

Sturgill Simpson, de verrassendste naam tussen de genomineerden voor de Grammy voor 'Album of the Year'. Beeld rv

Drake, Beyoncé, Adele, Justin Bieber, Rihanna, Sturgill Simpson. Wie past niet in het rijtje? Het correcte antwoord is Rihanna. In tegenstelling tot countryzanger Sturgill Simpson, neemt die laatste het zondag op de Grammy's niet op tegen de andere vier in de categorie 'Album of the Year'. Wie is deze Simpson? En maakt hij enige kans?

Toen onlangs de nominaties van de Grammy's bekendgemaakt werden, keek niemand zo vreemd op als Sturgill Simpson zelf. "Dit had ik nooit verwacht", vertelde hij aan The New York Times. "Ik had in feite liever Frank Oceans naam zien staan, in plaats van de mijne."

Als we de verkoopcijfers erbij nemen, is Sturgill Simpsons derde langspeler A Sailor’s Guide to Earth alvast een vreemde keuze voor 'Album of the Year'. Voorlopig gingen er zo’n 146.000 exemplaren van het album over de Amerikaanse toonbank. Dat is klein bier in vergelijking met Justin Bieber, Adele en Beyoncé, die het afgelopen jaar elk minstens tien keer zoveel platen verkochten. En Drake liet zelfs hen achter zich met meer dan vier miljoen stuks van zijn plaat Viewshet succesvolste album van 2016.

Maar voor wie al eens een muziekblad leest, was Simpsons nominatie mogelijk minder verrassend. Volgens Metacritic, een website die de gemiddelde score berekent van recensies in gerespecteerde media, is A Sailor’s Guide to Earth goed voor 86 procent. Bieber (63 procent), Drake (69 procent) en Adele (75 procent) moeten met merkelijk minder tevreden zijn.

Outlaws

Wat maakt Sturgill Simpson nu zo bijzonder? Wel, de afgelopen jaren was hij een van de markantste gezichten van een nieuwe lichting outlaw countrymuzikanten – een label dat voor het eerst gegeven werd in de jaren zeventig aan countryzangers die zich tegen het behoudsgezinde etablissement van Nashville hadden gekeerd. En omdat ze zo tegen de stroom in zwommen, trokken outlaws als Waylon Jennings, Willie Nelson en Merle Haggard een publiek aan dat zich anders niet met country inliet.

De afgelopen jaren zijn een aantal nieuwe outlaws opgestaan die op hun beurt een breder publiek aanspreken. Jason Isbell was een van de eerste. De bekende americanaband Drive-By Truckers had hem uit de groep gezet wegens zijn onhandelbare alcoholverslaving. Isbells soloalbum Southeastern uit 2013 was de soundtrack van zijn herstel. De lyrics waren confronterend, de instrumentatie rauw en spaarzaam. Het album kreeg lovende recensies en ook Bruce Springsteen verklaarde zich fan, maar Isbell kreeg pas erkenning in de mainstream met zijn opvolger Something More Than Free, waarvoor hij in 2015 twee Grammy’s kreeg, in de Americana-categorie.

Ook Chris Stapleton brak de voorbije jaren potten, nadat hij eerst vijftien jaar lang nummers had geschreven voor artiesten als Adele en Tim McGraw. Stapleton is onder zijn eigen naam zelf trouwens ook niet vies van traditionele country of pop, zolang het maar spontaan en ongepolijst klinkt. Het leverde zijn razend populaire debuut Traveller, waarop het nummer 'Outlaw State of Mind' staat, vorig jaar vier Grammy-nominaties op, waaronder 'Album of the Year'.

Sturgill Simpson. Beeld rv

Americana vs. psychedelica

Dit jaar neemt Sturgill Simpson de plaats van Stapleton over als outlaw in de belangrijkste categorie. Al maakte hij in 2015 al kans op een Grammy voor beste americana-album met zijn tweede langspeler Metamodern Sounds in Country Music. Simpson verlegde daarop als geen andere outlaw de grenzen van countrymuziek. Muzikaal klonk het album zelfs quasi psychedelisch. En ook zijn teksten waren even surreëel: Simpson zong over reptielachtige aliens, Jezus, schildpadden, LSD, marihuana en Boeddha.

A Sailor’s Guide to Earth, het album waarvoor hij dit jaar genomineerd is, is al even grensverleggend. Country ligt nog steeds aan de basis van Simpsons geluid, maar hij kruidde die stevig met soulvolle strijkers, funky baslijnen en zwoele blazers. Zware thema’s, zoals zijn druggebruik en legerdienst, bezingt hij kritisch en bloedeerlijk. De productie deed hij zelf.

Nog niet overtuigd dat Simpson zoveel meer is dan een middelmatige countryzanger? Luister dan naar zijn cover van Nirvana’s 'In Bloom', waar hij een trage, verknipte ballad van maakte.

Kans op winst?

De jury van de Grammy's bestaat uit onafhankelijke experts uit de muziekindustrie. Verkoopcijfers spelen dus niet noodzakelijk een doorslaggevende rol, wat maakt dat een overwinning voor een vreemde eend als Sturgill Simpson niet uitgesloten is. Het is al eerder gebeurd: in 2015 won Beck won 'Album of the Year' met Morning Phase, Arcade Fire met The Suburbs in 2011 en Robert Plant & Alison Krauss met Raising Sand in 2009.

Meer nog: het is net Simpsons troef dat hij niet behoort tot de grote kanonnen van de popmuziek. Juryleden die neigen om te stemmen op hedendaagse pop, moeten dit jaar kiezen tussen vier artiesten. Wie liever stemt op een onversneden singer-songwriter, kan alleen voor Simpson kiezen. Hij is de simpele man met een gitaar tussen vier onbereikbare wereldsterren. Muziekjournalist en schrijver Jody Rosen gelooft daarom dat Sturgill Simpson zal winnen, en ook de gezaghebbende website Pitchfork geeft hem een kans.

Maar evenzeer wordt het Beyoncé, wier straffe album Lemonade goed lag bij publiek én critici. Dat gezegd zijnde, alleen al het feit dat daar twijfel over bestaat, is een overwinning voor Sturgill Simpson.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234