Donderdag 29/10/2020

AnalyseMuziek

Wie Humo’s Rock Rally niét wint, blijkt later vaak succesvolst

Balthazar in 2019 op het podium van Rock Werchter. In 2006 stonden ze in de finale van de Rock Rally.Beeld Stefaan Temmerman

Zondag vindt de finale van Humo’s Rock Rally plaats. Die talentenjacht winnen? Hoeft niet eens, om een succescarrière uit te bouwen. Of had u nog nooit gehoord van dEUS, Admiral Freebee of Balthazar? In het verleden grepen die groepen naast het goud, maar slecht verging het hen allerminst. 

De traditionele bierdouches voor de laureaat van Humo’s Rock Rally zullen zondag van de juryleden en de andere bands moeten komen. Toch blijft de moeder, vader, tante én vieze nonkel van alle Rock Rally’s na vier decennia een onwrikbaar breekijzer in de vaderlandse rock. Het is ook een kweekvijver voor belpoptalent: zonder de Rally zou het Vlaamse muzieklandschap er misschien uitzien als één dorre woestenij.

Opvallend is dat je als kandidaat niet eens de blik op het goud gericht hoeft te houden. Strand je in de finale, betekent dat niet gelijk dat je in de obscuriteit verglijdt. In 1978 legden De Kreuners het af tegen Once More, Stage Beast en Clown. Die eerste groep vervelde later weliswaar tot Luna Twist, maar van Stage Beast en Clown (zilver en goud) zou niemand ooit nog wat vernemen. De Kreuners speelden met U2 en stonden in het Sportpaleis. Twee jaar later raakte Red Zebra en De Brassers niet verder dan een finaleplaats, maar hun plekje onder het belpopfirmament is intussen ook verzekerd. Tot begin jaren negentig tekenden zich steeds grote verschillen af tussen het lot van de winnaar en de achterhoede.

Zo herinnert toenmalig Humo-journalist Frank Vander linden (bekend van De Mens) zijn juryplicht in de Rally van ’92: “Ik was pleitbezorger van dEUS, al van in de preselectie. Die chemie tussen Tom Barman en Stef Kamil Carlens, die wisselwerking... dat was ongezien. Van mij had dEUS gerust mogen winnen, maar ik stootte op best wat tegenstand.” Uiteindelijk wonnen Charlie 45, The Beautiful Babies en Orgasmaddix met grote afstand. Maar geen enkele groep kwam later ook maar aan de sjokkedeizen van Barman en co.

Vloek op de winnaar?

Zou er dan een vloek liggen op de winnaar? Nou nee: laten we vooral niet vergeten dat Goose, The Van Jets, Whispering Sons, Novastar en Evil Superstars net zo goed goud kaapten. Maar voor elke Compact Disk Dummy die het goud haalde, was er ook een Float Fall (brons in 2012), dat een jaar later warm aanbevolen werd door een invloedrijke muziekblogger als Perez Hilton, en een wereldwijde deal met Sony sloot. 

Het grote struikelblok in de Rally: aan het begin van elke carrière is het een heus huzarenstukje om acts tegen elkaar af te wegen. Daar wringt het blue suède schoentje. Tijdens de Rock Rally-finale van 2000 werd er binnen de jury bijvoorbeeld met bloed, zweet en rochels gediscussieerd over wie moest winnen. Toen ging de strijd tussen Mintzkov Luna en Admiral Freebee. “Nagenoeg de hele jury was het erover eens dat Freebee de eerste plaats verdiende, maar een harde kern vond dat we desondanks Mintzkov moesten laten winnen”, vertelde Guy Mortier daar later over. “Omdat Freebee het volgens ons ook zonder die opperste bekroning zou maken.”

De gemoederen raakten zo verhit dat één jurylid - zijn naam is mits een omkoopsom te verkrijgen - drie hoog in het open raam ging staan en ermee dreigde te springen als Mintzkov niet zou winnen. Admiral Freebee legde niettemin de duimen tegen Mintzkov. En toch is hij vandaag tien keer zo succesvol op Spotify. “Met enige arrogantie zou ik kunnen zeggen dat Freebee niet won, omdat ik toen niet in de jury zat”, lacht Charlie Poel vandaag. De voormalige muziekchef van Humo zat zowel in 1982 in de jury, als in de periode tussen 2004 en 2010. “Maar de winst hangt vaak van allerhande omstandigheden af.”

“Drie zaken tellen mee. Eén: het noodzakelijke talent om de finale te behalen. Wat niet min is, als je bedenkt dat je wordt geplukt uit honderden andere kanshebbers, op een lapje grond dat een voorschoot groot is. Wat ook meespeelt? De liveperformance van het moment. Geen sinecure voor debutanten: ze moeten er stààn zonder gerodeerd te zijn. Heb je een slechte dag, dan zie je de winst aan je neus voorbijgaan. Ten derde: de jury heeft zijn eigen smaak. Ik herinner me nog een zware discussie, omdat ik The Black Box Revelation verkoos boven The Hickey Underworld, dat uiteindelijk won. Vaak is winst of verlies een kwestie van botsende meningen en mensen die te laat het licht zien. Maar wat mij altijd tevreden heeft gestemd, is dat je de Rally niet per se hoéft te winnen. De finale halen is voldoende. Exposure bleek even belangrijk voor wie goud dan wel zilver of brons haalde.” 

In 1982 moest 2 Belgen (‘Lena’) zijn meerdere kennen in het zowat meteen in de vergetelheid geraakte The Chrome. In diezelfde finale trof je ook Gruppenbild (met Stijn Meuris) en Aroma di Amore (met Elvis Peeters) aan. “Ik herinner me dat Stijn later zélf aangaf dat Gruppenbild op dat ogenblik niet goed genoeg of klaar genoeg was voor de overwinning”, zegt Poel, die ook toen in de jury zetelde. “Op dat moment zag je wél al zijn potentieel. De winnaar was op zijn hoogtepunt, Stijn was op de weg daarheen. Soms is het zelfs goed dat je niet wint. Misschien steken zulke groepen achteraf net een tandje bij om het ongelijk van de jury te bewijzen. Daar kan toch niemand tegen zijn?”

Ook in het commerciële circuit geldt het recht van de rode lantaarn. One Direction stond in 2010 op de derde plaats op The X Factor, maar achteraf verkocht de boysband miljoenen albums. Beyoncé maakte op haar beurt een weinig memorabel debuut tijdens Star Search met de groep Girls Tyme, dat later Destiny’s Child zou worden. De rest? Welja, die is geschiedenis.

Stemmen voor de ING Publieksprijs kan via rockrally.humo.be

Humo’s Rock Rally, zondag 18/10, AB Brussel

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234