Vrijdag 27/05/2022

Werchter op Rimpelrockvolume

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN

Bart Steenhaut vindt het terugschroeven van de geluidslimiet voor concerten geen goed idee. Steenhaut is muziekcoördinator van deze krant.

Afgelopen weekend vond de laatste editie van Rock Werchter plaats waar de oude geluidslimiet voor concerten werd toegepast. Vanaf volgend jaar moeten rockfestivals het volume met 2 à 3 dB terugschroeven tot de 100 dB die door Vlaams minister van Cultuur Joke Schauvliege (CD&V) wordt opgelegd. Ze kwam afgelopen weekend hoogstpersoonlijk poolshoogte nemen op het festival en liet zich fijntjes fotograferen achter het mengpaneel in de Pyramid Marquee.

Mocht er onduidelijkheid over bestaan: het is goed dat de volumeregeling tijdens optredens aan limieten wordt onderworpen. Iedereen die al eens een concert van My Bloody Valentine heeft bijgewoond, doorgaans met pieken van 128dB, het equivalent van twee laag overvliegende straaljagers, zal beamen dat er grenzen zijn aan de hoeveelheid lawaai die je het publiek door de trommelvliezen mag pompen. Ook al omdat je letterlijk fysiek onwel kunt worden wanneer je zo'n geluidslawine over je heen krijgt. Voor Kevin Shields, de creatieve spilfiguur van de groep, maakt die lichamelijke beleving niettemin deel uit van de ervaring wanneer je naar zijn band komt kijken. Nu: ik ontken niet dat zo'n concert uitzitten een zuivere vorm van masochisme is. Eentje waar ik mezelf, ook beroepshalve niet, geen tweede keer aan zal wagen. Omdat mijn gehoor me dierbaar is. En ook omdat ik er weinig voor voel om zoals een van mijn collega's dag in dag uit met een fluittoon in mijn oren rond te lopen.

Maar Shields heeft niettemin een punt wanneer hij zegt dat rockmuziek - en hetzelfde geldt uiteraard nog meer voor dance en techno - een kunstvorm is die je ook moet voélen. En dat viel bij de meeste concerten in Werchter toch lelijk tegen, zelfs al werd de nieuwe geluidsnorm er kennelijk nog niet toegepast. Er is namelijk iets mis wanneer je vanop de eerste rij naar The Gaslight Anthem staat te kijken op het hoofdpodium, en intussen nog steeds een gewoon gesprek kunt hebben zonder dat je je stem daarbij moet verheffen. We hebben het hier tenslotte toch over een rockfestival. Een plek waar mensen naartoe gaan om zich uit te leven. Zelf ben ik tijdens een paar optredens - Kings Of Leon, Robyn, Coldplay - halverwege de weide gaan staan, en daar oversteeg het geluidsvolume nauwelijks dat van een transistorradiootje. Ik was niet de enige die zich eraan stoorde. Meer nog: het bleek, zowel op de weide, in het mediavillage als in het gastendorp, vier dagen lang een weerkerend gespreksonderwerp. Caroline Gennez (sp.a) was gekomen om Arctic Monkeys te zien. Alleen: ze kon de band naar eigen zeggen nauwelijks horen, en had de indruk dat ze - ik citeer even - op een "bommafestival" terecht was gekomen.

Verboden te applaudisseren
En inderdaad: er waren momenten dat ik zelf ook zou gezworen hebben dat het geluidsvolume op Rimpelrock wel eens hoger had gelegen. Misschien heeft het te maken met het feit dat de doelgroep daar in Hasselt al wat hardhoriger wordt. Maar toch: het stemt tot nadenken. En volgend jaar gaat de dB-norm dus nog meer naar beneden. Ik wil niks dramatiseren, maar daarmee is Schauvliege goed bezig popmuziek de finale doodsteek te geven. Zoals al aangehaald: niks tegen een regelgeving. Maar wel eentje die rekening houdt met de realiteit, die en oog heeft voor het specifieke karakter van de materie. Rock en techno moeten LUID zijn, met de volumeknop op 'Voelt u zich wel lekker?'-niveau. Dat is een basisvoorwaarde om die genres echt tot hun recht te laten komen. Op een concert moet je je kunnen verliezen in de muziek, en daar hoort een geluidsniveau bij dat aanzienlijk boven de nieuwe norm ligt. Ook voor de bands zelf, overigens. Beetje potsierlijk om als deathmetalband je frustratie uit te schreeuwen wanneer het volume nauwelijks dat van een kanariepietje overstijgt. Daar houden al die keurige wetenschappelijke studies nauwelijks rekening mee. Rock-'n-roll op stil volume is als een werk van Mondriaan in zwart-wit, als Brigitte Bardot zonder die goddelijke pruillippen. Of erger nog: als Dolly Parton met een A-cup.

Neem de proef op de som: draai thuis een nummer van AC/DC (of download het illegaal wat mij betreft, nood breekt wet) en luister ernaar zoals u dat naar radiojournaal zou doen. Geloof me: de kans dat u de onbedwingbare behoefte voelt om spontaan de luchtgitaar boven te halen is gering. Maar draai de volumeknop open, et voilà: de benen staan al in spreidstand. For those about to rock, we salute you. Je kunt dezelfde oefening doen met punk, techno, metal, of - voel u tot niets verplicht - gabberhouse.

Kortom: laat het publiek oordopjes dragen. Maak er hippe, coole, trendy gadgets van, en verreken ze desnoods in de ticketprijs. Of deel ze gratis uit, zoals dat nu overigens ook al vaak gebeurt. Maar laat al die soorten muziek hun eigenheid behouden, en zorg ervoor dat je ze ook nog echt kunt voelen. Anders staat er straks een generatie op die denkt dat je naar een rockfestival gaat om naar mensen te kijken die allerlei raars doen met instrumenten terwijl ze de nieuwe modetrends showen. En daar dan om applaudisseren. Maar niet te hard. Want als het publiek wat te enthousiast reageert, piekt de decibelmeter algauw tot 118 dB. Veel te luid voor mevrouw Schauvliege.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234