Vrijdag 06/12/2019

Werchter Boutique

Werchter Boutique, voor u kort en bondig samengevat

Beeld Koen Keppens

‘Jezus, stopt die trein nu alweer? ‘Kontich - Lint’? Dat is toch geen station? Lil’ Kleine begint al over een half uur!’ Onze medepassagiers konden niet wachten om de heilige grond van Werchter te betreden. En ‘t is waar: er waren slechtere plekken om uw zaterdag door te brengen.

Wij vonden 13:30 een beetje vroeg voor ‘Drank en Drugs’, maar u had goesting. Dertig minuten Lil’ Kleine was perfect voor ons. ‘Loterij’, ‘Alleen’ en ‘Krantenwijk’ werden opgediend met dezelfde branie waarmee marktkoopmannen op de Amsterdamse Albert Cuyp kibbeling staan te verkopen. *** DJ Rashida kwam helemaal uit Los Angeles om plaatjes te draaien. Wij hadden haar liever op zaterdag in Club Vaag te Antwerpen aan het werk gezien, maar een dj-set op het hoofdpodium van Werchter? Ach, waarom niet. De zon scheen dus het was heerlijk toeven.

Lil' Kleine. Beeld Koen Keppens

Tom Odell is dé perfecte Jools Holland gast. Hij sleept al jaren z’n gebroken hart overal mee naar toe, legt z’n bovenlip te rusten op iedere microfoon die onder z’n neus hangt en buigt gepijnigd voorover als hij zijn strot openspert.*** See those birds going across the sky / Three thousand miles they fly / How do they know which way to go?’ zong hij tijdens ‘Magnetised’ terwijl hij van achter z’n zonnebril schuin omhoog het universum in loerde. *** U begrijpt: Liam Gallagher vindt Tom een totale wanker, maar who cares? Heeft u zíjn laatste plaat gehoord? *** Tijdens ‘Son Of A Only Child’ beoefende Odell broeierige honky-tonk blues die naar ons gevoel ieder moment een afslag kon nemen naar een Matt Bellamy interpretatie van Rachmaninov. We zaten er niet geheel naast. Twee maten ‘Für Elise’ en toen, op het moment dat de song weg dreigde te glippen, werd een lasso uitgegooid om de boel met een ferme ruk terug in formatie te trekken. *** Verder: tijdens ‘Hold me’, ‘I Wanna Kiss You’ en ‘If You Wanna Love Somebody’ - ziet u het patroon? - zat hij met gebalde vuistjes Elton Johnnend achter z’n vleugel. De vleugel werd even later zelfs beklommen om ons én zijn band - drie H&M-paspoppen - te laten zien dat het menens was.

Tom Odell. Beeld Koen Keppens

Jessie J dan. Als het aan haar ligt is muziek over een paar jaar een Olympische sport. *** Tijdens ‘Who You Are’ dachten we aan die scene in Gladiator waarin Russell Crowe hysterisch ‘Are you not entertained?!’ schreeuwt naar Joaquin Phoenix. Enfin: bij Jessie voelden wij ons Joaquin. *** Arena-soul uithaal na arena-soul uithaal. Het is muziek die doorgaans wordt omschreven als ‘indrukwekkend’, in plaats van ‘mooi’. *** Zo liep de versie van ‘Do It Like A Dude’ die Jessie op Werchter voordroeg over van oeverloos spektakel: een kakofonie aan kakelde toonladders *** Uiteindelijk werd de song morsdood geknuppeld door een daverende drumsolo. *** ‘Queen’ werd ingeleid met een positieve boodschap. *** ‘Elke vrouw is mooi! De schoonheidsstandaard die vrouwen wordt opgelegd is onredelijk’, aldus de blanke cisgender heteroseksuele Spice Girl-adept. Een zwart meisje naast ons keek sceptisch onze kant uit. Ach ja: toch een beetje alsof Shell ons kwam waarschuwen voor de opwarming van de aarde. *** ‘Burnin’ Up’ werd gereduceerd tot één van Jimmy Fallon’s flauwe spelletjes.

Jessie J. Beeld Koen Keppens

Years And Years speelde een omgekeerde set: ze begonnen met klassiekers en eindigden met nieuw werk. *** Zanger Olly Alexander werd met ieder nummer zenuwachtiger. *** Wellicht was het toch niet zo’n goed idee om fonkelnieuw materiaal te testen op 55.000 mensen. *** Years and Years is een band die constant groeit en transformeert. Jaren terug toen MGMT, Disclosure en Sam Smith nog redelijk onbekende namen waren, was Years & Years een vijfkoppig Engels indie bandje. Twee jaar geleden in The Barn waren ze een driekoppige emo-synth pop band. Op Werchter stond een dertien koppige circusact. *** Olly wordt tegenwoordig bijgestaan door een batterij dansers die constant als krolse katten om hem heen cirkelen. Totale chaos dus. *** ‘Take Shelter’ en ‘Shine’ klonken beiden routineus, doch dragelijk. *** Vanaf ‘Eyes shut’ ging het bergafwaarts en na Sanctify’, ‘If You’re Over Me’ en ‘Palo Santo’ daalde het besef neer dat de mainstage wellicht toch een maatje te groot is.

Years & Years. Beeld Koen Keppens

Max Colombie en zijn wolven waren echter in topvorm. Vooruit: met uitzondering van Bruno Mars was Oscar and the Wolf het absolute hoogtepunt van de dag. Pfffff. Zo, het is gezegd. *** In het Sportpaleis vonden we het maar slap geneuzel, maar het valt niet te ontkennen dat we op Werchter getuige zijn geweest van iets speciaals. Alles wat die buitenissige pronker uithaalde klopte. *** Tijdens ‘The Game’ sloop hij uit de coulissen. Slaperig, hongerig en geil als een krolse kat die een nachtje in een lauwwarm teiltje vol lavendel heeft gelegen. *** De lasers, de schuivende podiumdelen en de kooitjes waar Max zijn wolven in het Sportpaleis had weggestopt konden niet mee naar Werchter. *** En dat is precies waarom het nu wél werkte. Hypnose vereist focus. *** De koele apathie van Chevrolet’, de erotiek van ‘Joaquim’ en het dromerige ‘Undress’ klonken door het geluidssysteem van Werchter bezwerend. *** Op een haast leeg podium, bleek dat Max eigenlijk alleen zijn dansjes nodig had. *** Een beter voorprogramma had Bruno zich niet kunnen wensen.

Max Colombie van Oscar and the Wolf. Beeld Koen Keppens

Lees ook de recensie van Bruno Mars op Werchter Boutique: Bruno Mars had het - verdomme - állemaal

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234