Dinsdag 05/07/2022

RecensieHarry's House

Welkom in het zonnige zomerhuis van Harry Styles ★★★☆☆

Harry Styles’ laatste plaat staat, net zoals de vorige, vol met puike popsongs met een hoog meezinggehalte.  Beeld rv
Harry Styles’ laatste plaat staat, net zoals de vorige, vol met puike popsongs met een hoog meezinggehalte.Beeld rv

Harry Styles van One Direction laat je vandaag toe in zijn hoogstpersoonlijke casa op zijn plaat Harry’s House. Levert dat intimiteit, dan wel grote inzichten op? Nou, nee. Maar gelukkig staan die bezwaren niet in de weg van puike popsongs.

Gunter Van Assche

De vraag wie Harry Styles nu precies is, wordt helaas nooit beantwoord. Mooi! Daar hebben we meteen deze recensie afgerond. Maar dat hoeft natuurlijk ook geen struikelblok voor een prima popplaat te zijn. Styles deed sowieso al een gooi naar die perfectie met zijn vorige twee langspelers. Platen die duidelijk talent aangaven, maar niet noodzakelijk groot songschrijverschap. Om eerlijk te wezen: ook deze plaat mankt op dat vlak. Maar tegelijk zijn de songs ontzettend contamineus als het gaat over meezingschap.

Over zijn gelakte nagels, nuffige jurkjes en weldadige krullen zijn al liters inkt gevloeid. Behalve wanneer u in een beschutte atoomkelder heeft geschuild, hoeven we u niets meer te vertellen over het genderneutrale imago van Harry Styles. Wat daarbij vreemd genoeg onderbelicht blijft, is zijn songschrijverschap. De nieuwe incarnatie van Björn Ulvaeus and Benny Andersson zal die brave jongen vast niet worden, maar hij weet wel hoe een song van poten en oren te voorzien.

Het fantastische’ Daylight’ speelt bijvoorbeeld op een heerlijk perverse manier met ‘Goodbye Horses’ waarop Buffalo Bill danste in Silence of the Lambs. We worden er ongemakkelijk én vrolijk van. Faut le faire. Het wonderlijk tedere ‘Mathilda’ is dan weer een pareltje om naar te luisteren: in dit huis van Harry wil je blijven overnachten met deze soundtrack.

De openingssong van de plaat, ‘Sushi for a Restaurant’ doet je net genoeg denken aan die magistraal geile hit ‘Watermelon Sugar’ om te vergeven dat de funk van de song ingegeven werd door een wit aspirientje. Van hetzelfde pak een laken: ‘Daydreaming’ waarin een koortsige seventiesdroom tot ontwaken komt.

De meeste songs geuren naar zomerzot en zon, wat sowieso een voordeel oplevert. Echt beklijvend zijn de songs niet, maar daar ijveren ze ook niet naar. Dit is pop van de puurste soort: ongeremd, onbezonnen, ongelaagd en ongewaagd. Klinkt niet zo best? Goh, luister eerst eens en maak daarna de overweging: The Beatles waren in hun beginjaren ook behoorlijk bubblegum en hartverwarmend fijn.

Geen flauw idee of Harry Styles een grote solocarrière kan volhouden, zoals pakweg Justin Timberlake – nog zo’n slachtoffer van de boyband craze – maar we durven onze hand in het vuur te steken voor deze ene succesvolle solotoer.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234