Donderdag 12/12/2019

Jules Hanot

Weinig oases in woestijn van middelmaat

'Het sterkste netwerk': "Pover excuus voor een programma." Beeld Benny Proot

Jules Hanot kijkt drie weken lang een hele week naar een zender (of een omroep) en geeft zijn ongezouten mening over het nieuwe televisie-aanbod. Deze week: de openbare omroep (Eén en Canvas).

Met de steeds hetere adem van de concurrentie in de nek moet de openbare omroep meer dan ooit op de kleintjes letten. Besparen is immers het ordewoord geworden aan de Reyerslaan, waar sociale onvrede broeit en staking dreigt. Niet echt de ideale omstandigheden voor een overrompelend najaarsoffensief dat het zaligmakende marktaandeel in stand moet houden.

Maar the show must go on en dus werd bij Eén en Canvas alvast hard aan de verpakking gesleuteld. Geen omroepsters meer. Ingeruild voor blitse logo's en pancartes die duidelijk maken dat de krap bij kas zittende staatszender ijverig aan een dynamische toekomst bouwt. Het ziet er mooi en flitsend(er) uit, maar omdat de the proof of the pudding nu eenmaal in the eating ligt, proefden we - iemand moet het doen - een week lang van de nieuwe gerechten op de Eén- en Canvas-menu's.

Tijd voor een eerste (de volgende weken volgen VTM en VIER) rapport waarin Van Gils & gasten (7/10) de spits mag afbijten. De verwachtingen waren immers hooggespannen voor de talkshow waarmee Lieven Van Gils het uitgewoonde Café Corsari en het infantiele geleuter van Bart & Siska moest doen vergeten. Het decor riep vage herinneringen op aan het interieur van een verdacht baancafé, en deed net als de schreeuwerige generiek even vrezen dat het maandenlange 'gebrainstorm' een maat voor niets was geweest.

Jules Hanot. Beeld Karoly Effenberger

Toch kwam het dankzij de geheel en al uit ervaring opgetrokken gastheer snel helemaal goed. Van Gils die tot in den treure meer talk dan show had beloofd, hield zich - zoals het een heer van stand past - aan zijn woord. Als een geroutineerde controlerende middenvelder verdeelde hij ontspannen het spel en betrok met een van hem ongekende flair iedereen rond de tafel bij de gesprekken. Het meest memorabele moment was, - "nu schuif ik toch een beetje ongemakkelijk op mijn stoel", verwoordde Van Gils de universele gêne bij de mannelijke kijker - het 'menstruatiedebat' waarin Klara-medewerkster Heleen De Bruyne zowel Gwendolyn Rutten, Willy Sommers als Maaike Cafmeyer tot confidenties dwong.

Verder noteerden we opgemerkte passages van usual suspects als Guy Mortier, de alomtegenwoordige zeventiger Jan Mulder, seksdiva Goedele Liekens en plezante wetenschapper Lieven Scheire. Een bonte stoet persoonlijkheden die zich in het 'baancafé' in hun sas voelden.

Revolutionair is het nog iets te veel op veilig spelende Van Gils & gasten allerminst maar het heeft als gulden middenweg tussen de ernst van Reyers laat en de kwajongenshumor van Café Corsari wel meteen de juiste toon te pakken.

Ook naar Merci Merckx (7,5/10) hebben we met plezier gekeken. Karl Vannieuwkerke kreeg carte blanche om de aardbol af te struinen op zoek naar de erfenis van de grootste sportman die dit land heeft gekend. Het bezoek aan de legendarische douches van Roubaix met Tom Boonen en Eddy Planckaert ademde vervlogen heroïek en uit alle getuigenissen sprak onversneden bewondering voor 'de kannibaal'.

Rustige en met liefde gemaakte hagiografie vol wielernostalgie waarin iedereen die in 'de koers' iets te betekenen had of heeft, uitgebreid 'de allergrootste' mag bewieroken. En dat stoort niet eens omdat noch over het programma noch over het onderwerp nu eenmaal weinig slecht te vertellen valt.

Het oordeel van Jules:
Radio Gaga: 9/10
Merci Merckx: 7,5/10
Van Gils & gasten: 7/10
De afspraak: 6/10
Het sterkste netwerk: 3/10

'Radio Gaga': "Welgemeende felicitaties voor deze verrassende revelatie." Beeld VRT Philippe Banze

'Hoe graaf is dees'

Dat is jammer genoeg wel het geval voor Het sterkste netwerk (3/10). Een niemendalletje waarmee Eén de fervente socialemediagebruiker wil inpalmen. Daarvoor werd een beroep gedaan op Joy Anna Thielemans, 'de hipster onder der hipsters'. Wereldberoemd in Vlaanderen als succesauteur, Jana uit Thuis en nu te bewonderen als lispelende gastvrouw in een zwalpend format dat tv-kijken tot een ware beproeving maakt.

Bekende medemensen Ruben Van Gucht en de onvermijdelijke dramaqueen Astrid - "Hoe graaf is dees?" - Bryan werden eerst een paar kilometer de Noordzee in gesleept om vervolgens met de hulp van hun trouwe 'volgers' opnieuw voet aan wal te zetten en gedurende drie dagen hun intrek te nemen in een 'strandcontainer'. Ze leken zich net als Joy Anna skypend en tweetend geweldig te amuseren maar bij ons sloeg de verveling ongenadig toe. Wellicht omdat het ons geen fluit schelen wie van beide kandidaten in de schijnwereld der sociale media 'de grootste' had.

Toch zat ik, belofte maakt nu eenmaal schuld, de saaie rit helemaal uit en voelde net voor de afsluitende BV-voetbalwedstrijd warempel enige deernis voor het immer okselfrisse meisje dat voor haar grote presentatiedebuut opgezadeld werd met dit pover excuus voor een programma. Met mijn oprechte excuses aan de sympathieke spring-in-'t-veld die beter nog even 'Gewoon Joy' was gebleven in plaats van te lopen voor ze goed en wel kan gaan. Volgende keer misschien beter.

Welgemeende felicitaties zijn dan weer op hun plaats voor het fijne duo Joris Hessels-Dominique Van Malder. Twee vrienden/theatermakers die in de luwte van Canvas met hun caravanstudio het land doorkruisen om op bijzondere plaatsen met bijzondere mensen radio te maken in het hartverwarmende Radio gaga (9/10). Een welgekomen oase in een woestijn van middelmaat die BV's noch andere opsmuk behoeft, maar zich midden het rauwe en kansarme leven waagt om plaatjes te draaien en te luisteren naar verhalen van mensen die door het leven niet werden gespaard.

Zoals de zwaar verbrande Dany die na drie maanden coma in revalidatiecentrum Pellenberg weer de draad van zijn nog jonge bestaan probeerde op te pikken. Of de dame die in de Gentse Villa Voortman, een ontmoetingshuis voor mensen met een verslavingsproblematiek, dwangmatig de etiketten van petflessen voorlas en de uitgemergelde heroïneverslaafde die er ondanks alles de moed probeerde in te houden.

Integere, ongekunstelde en diepmenselijke kroniek die zowel voor een glimlach als een krop in de keel zorgt en vol ongeduld naar de volgende aflevering doet verlangen. Nu al de verrassende revelatie van het najaar.

Tot slot willen we graag een lans breken voor De afspraak (6/10). Het dagelijkse actuamagazine voor de meerwaardezoeker kwam mede door de bizarre nieuwskeuze en een Bart Schols met plankenkoorts slecht uit de startblokken. Maar het verdient wel een tweede kans. Schols tankte zelfvertrouwen en het steeds evenwichtiger en gevarieerder palet aan gasten en - Kamagurka bij Fred Bervoets was klasse - reportages stemt hoopvol.

Too little too late misschien, want er houden zich nog amper een handvol kijkers aan 'de afspraak'. Misschien maandag nog eens proberen? Als alternatief voor Het sterkste netwerk bijvoorbeeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234