Maandag 14/10/2019

Familieklap

‘We hebben beiden een voorliefde voor Jennifer Lopez’: Lander en Femke Gyselinck

Femke en Lander Gyselinck. Beeld Thomas Nolf

De jongste is 31 en mepte zich een stel armspieren als drummer bij de Belgische band STUFF. De oudste is 36, danseres en choreografe. Lander en Femke Gyselinck, broer en zus.

LANDER

“Ik ben de jongste van drie, en Femke is de middelste (oudste broer Wannes is theatermaker, red.). Toen ik twaalf was, zat zij volop in haar puberteit. Ik herinner me dat we die periode vooral kibbelend hebben doorgemaakt. Maar vóór die tienerjaren ontfermde Femke zich enorm over mij. Ik was een nogal vreemd, lichtjes teruggetrokken kind, was wat moeilijker in de sociale omgang. Tijdens de speeltijd kwam Femke altijd kijken hoe het met me ging. Meestal zat ik dan met een hamertje spijkers in een houten plankje te kloppen. (lacht)

“Wat we wel altijd gemeenschappelijk hebben gehad, was die hele videoclipcultuur van MTV. Alle videoclips die rond de eeuwwisseling uitkwamen, heb ik samen met mijn zus bekeken. Twee uur lang waren we niet van het televisiescherm weg te slaan. We hadden allebei een voorliefde voor Jennifer Lopez. En die zender was meteen ook mijn eerste kennismaking met vrouwelijk schoon. Door al die clips dacht ik plots: wow, een vrouw! (lacht)

“Pas toen we de twintig voorbij waren, hebben Femke en ik elkaar leren kennen als mens. Wannes, Femke en ik hebben drie jaar in een huis in Gent gewoond. Dat was een wonderlijke periode. Plots lukte het ons om zonder frictie samen te leven. Iedereen was ook de hele tijd weg, hè, we waren alle drie met ons eigen ding bezig. Ik drumde al, Femke danste en Wannes zat vaak in alle rust te schrijven.

“Wat Femke wel moeilijk vond, is dat Wannes en ik eindeloos konden namedroppen als het over jazz ging, waardoor ze zich soms wat uitgesloten voelde. Maar daar níét over bezig zijn, gaat niet. Ik denk dat ze dat ondertussen ook wel begrijpt.”

Uren voor tv

“Twee jaar geleden hebben Femke en ik voor het eerst samen een voorstelling gemaakt. Dat stuk heette Flamer en was deels geïnspireerd op videoclips van Jennifer Lopez die we als kind samen hadden bekeken. In drie dagen tijd hebben we een choreografie in elkaar gebokst. Al die uren voor de televisie zijn dus niet voor niks geweest. (lacht)

“Het mooie aan samenwerken met je zus is dat we heel direct met elkaar kunnen communiceren. Andere mensen vinden soms dat Femke en ik nogal hard met elkaar omgaan. Dat komt omdat we voortdurend reflecteren over kunst en over elkaars werk, wat we mooi en niet mooi vinden. We zéggen het gewoon als we iets niet grappig vinden. Maar je kan natuurlijk ook grappen maken die bij andere mensen meteen in het verkeerde keelgat zouden schieten. Veel referenties die ik aan een vreemde zou moeten uitleggen, snapt Femke gewoon al. Dat bespaart veel tijd.”

Lander: “Andere mensen vinden soms dat Femke en ik nogal hard met elkaar omgaan. Dat komt omdat we voortdurend reflecteren over kunst en over elkaars werk, wat we mooi en niet mooi vinden.” Beeld Thomas Nolf

“Eigenlijk neemt Femke nog steeds die zorgende rol op zich. Bij haar dochtertje zie ik dat ook al. Die is zelf nog geen twee jaar, maar zorgt met een ontstellende precisie voor haar poppen. Mijn zus heeft dat ook altijd gehad. Als we elkaar al een tijd niet meer gezien hebben, is zij degene die zegt: kom gasten, we moeten nog eens samenkomen. Ze creëert natuurlijk prachtige dingen, maar ik heb dát altijd haar grootste talent gevonden.”

FEMKE

“Het feit dat ik geen zus heb, vond ik tijdens mijn jeugd een enorm gemis. Ik heb even een religieuze fase doorgemaakt toen ik tien jaar was, waardoor ik echt dacht dat God me op de proef wilde stellen met mijn twee broers. Toen Lander een jaar of zes was, sloot hij een alliantie met mijn oudere broer Wannes, waardoor ik wat uit de boot viel. Dat kwam vooral door hun gemeenschappelijke liefde voor jazzmuziek, maar toch was dat een bittere pil om te slikken. Ik dacht echt dat die ervaring een test was die me moest harden voor het leven.

“In die periode luisterde ik heel fanatiek naar Isabelle A, en daar lachte Lander me toen mee uit. Nu is dat grappig, want Lander heeft onlangs nog geprobeerd om een nummer op te nemen met Isabelle A. Het is hem uiteindelijk niet gelukt. Zo zie je maar. (lacht)

“Je hebt van die gezinnen die alles samen doen, die bijna in elkaar opgaan. Dat was bij ons niet zo. Wij hebben alle drie heel hard onze eigen weg gezocht, maar op latere leeftijd zijn we elkaar wel opnieuw tegengekomen. Plots weer met z’n drieën onder één dak wonen is daar cruciaal in geweest. Pas toen hebben we elkaar op sociaal vlak echt gevonden. Het is niet zo dat we elke avond samen aten – soms kwamen we alle drie met een diepvriespizza thuis om dan te ontdekken dat de anderen ook thuis waren – maar we hebben wel geleerd om over lastige dingen met elkaar te praten. Als we elkaar nu zien, kunnen we die verplichte praatjes meteen omzeilen, wat heel bevrijdend is. Ik ben veel meer geïnteresseerd in waar ze allemaal mee bezig zijn dan waar ze laatst op restaurant zijn geweest. Ik zou het bijvoorbeeld heel erg vinden als ik een voorstelling zou maken die mijn broers niet goed vinden en dat ze dat dan niet zouden zeggen. Onze gesprekken na een optreden gaan dan ook vooral over de mankementen in het stuk en niet over de verheerlijking van onszelf als persoon.”

Weinig glamoureus

“Dat ik die zorgende rol zo graag opneem, komt voor een groot deel door mijn ouders. Mijn moeder was bemiddelaar in een dagcentrum voor volwassenen met een beperking, en mijn vader was bezig met schuldbemiddeling. Hij kwam vaak in contact met mensen het goed hadden, maar die door een scheiding in de schulden waren geraakt.

“De realisatie dat het heel erg mis kan lopen in het leven is bij ons wel blijven hangen. Het heeft ons een zekere nederigheid meegegeven. Zeker nu Lander toch een zeker BV-schap geniet, merk ik dat hij helemaal niet naast zijn schoenen is gaan lopen. Naar de buitenwereld toe zijn we dan wel drie succesvolle volwassenen, maar achter de schermen is het vaak ploeteren en hard werken. Daar is weinig glamoureus aan.

“Lander heeft zijn artistieke weg wel wat gemakkelijker gevonden dan ik. Het was bij hem al snel overduidelijk dat hij zou gaan drummen, terwijl ik in het zesde middelbaar nog twijfelde om sociaal werker te worden. Ik heb heel hard moeten zwoegen om een traject te vinden dat me lag. Lander is altijd zo’n beetje het zondagskind geweest. Hij heeft mee kunnen profiteren van de weg die mijn oudere broer en ik geëffend hebben.”

Femke: “Lander is altijd zo’n beetje het zondagskind geweest. Hij heeft mee kunnen profiteren van de weg die mijn oudere broer en ik geëffend hebben.” Beeld Thomas Nolf

GEKKE GEWOONTES

Femke over Lander:
“Lander zit altijd met zijn mond halfopen achter zijn drumstel. Ik vermoed dat hij dat doet uit concentratie, maar dat is iets wat terugkomt op alle foto’s die tijdens zijn optredens genomen worden.”

Lander over Femke:
“Femke kan zich maar moeilijk een houding geven in heel serieuze situaties. Wanneer ze valt of iets breekt, krijgt ze meestal de slappe lach.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234