Vrijdag 21/02/2020

Recensie

We Are Open, dag 2 in Trix: rocken met toekomstverbond en saaie satan

Wallace Vanborn, klaar voor een nieuw hoofdstuk op We Are Open.Beeld RV Maximiliaan Dierickx

Storm Ciara gaf zaterdag al een stevig voorsmaakje in Trix. Gierende gitaren en donderende drums hielden de hele avond de boventoon op dag 2 van We Are Open. Het uitverkochte showcasefestival in Borgerhout stond helemaal in het teken van stevige rock, van A(rabnormal) tot W(allace Vanborn).

Trix was van top tot teen aangekleed met muziek, van de kleinste bar boven tot in de kelder beneden. Waar er plek was voor een podium, stond wel ergens een band te spelen. Zaterdag bleek overduidelijk gitaardag, en met Arabnormal (★★★★☆) werden de feestelijkheden meteen goed ingezet. Als Tom Barman al staat te shaken als was het 5 uur ’s ochtends in Café D’Anvers, dan weet je dat er een heerlijke groove heerst. Younes Faltakh hoort dan ook thuis op een podium. Arabnormal heeft nog altijd dat lekker hoekige van The Hickey Underworld en maakt van feedbackende gitaren een feest. Mooi ook dat filmregisseur Jonas Govaerts er de bas had omgegord, nadat hij bij The Hickey Underworld verplicht moest opstappen wegens tinnitus. ‘Hall of Mirrors’ klonk majestueus en smaakte naar meer.

Mattiasdecraene (★★★☆☆) stond in de kelder soundscapes te spelen. Zijn repetitieve saxklanken blies hij laag op laag. Hij floot ook door tubes, sloot percussie aan op zijn laptop en zorgde er met beeldbanken voor dat je net een ritje op de New Yorkse metro nam. Zijn tocht langsheen de vijf burroughs vormde een fijn tussendoortje. Relax your anus, was het devies van deze muzikant.

Met een ontspannen achterste trokken we nadien naar Newmoon (★★★☆☆). De Antwerps-Gentse alternatieve rockband heeft met Nothing Hurts Forever een uitstekende nieuwe plaat uit. De shoegaze van hun debuut wordt er ingeruild voor een meer melodieuze aanpak. Minder gruis, meer licht. Dat was ook de opzet van hun concert in Trix. De band startte vol furie (met drums die boomstammen doorkliefden), om dan meer ademruimte en gelaagdheid te vinden. Er zat veel galm op de stem van Bert Cannaerts, die eerder bij The Happy Mondays leek te zingen. Newmoon bouwde op naar het einde toe, steeds vaker ook tweestemmig. ‘Helium’ was de beste song van hun set, dromerig en vol van hoop. Alleen moet de band het momentum zien (terug) te vinden. Newmoon speelde in een halflege zaal, en dan blijft het moeilijk om iedereen bij het nekvel te grijpen.

The Guru Guru (★★★☆☆) liet de Club helemaal uit haar voegen barsten. Begonnen als eindwerk op de Limburgse hogeschool is de band volwassen aan het worden. Met Point Fingers hebben ze een uitstekende tweede plaat uit. Er ging een urgentie uit van deze bende, die constant tegen de rand van het podium stond aan te spelen. Conga’s in de hand, in een gordijn van rook en lekkere gitaren. Tot plots de PA het begaf en Trix het met de monitorklank moest doen. Jammer. The Guru Guru herstelde zich gelukkig snel. ‘Back Door’ had met een stuk parlando het beste van Balthazar in zich, maar dan mét ballen. The Guru Guru was tegendraads maar altijd melodisch, en ook nooit voor één gat te vangen. De groep sloot af met ‘Poverbrigade’. “Pull me out this shithole that I’m from”, zong Tom Adriaenssens. Een stevige boodschap én een heerlijke song.

Het beest Wallace Vanborn (★★★★☆) leeft weer, en of we daar blij om mogen zijn! Het Gentse powertrio stond met enorm veel goesting op het podium. Lekker compact ook, naar de drum van Sylvester Vanborm spelend. Die gaf met zijn schouders het ritme aan. De gitaar van Ian Clement rockte met stenen tafelen, de bas van Dries Hoof vonkte als vanouds. Met A Scalp For The Tribe heeft Wallace Vanborn een wervende nieuwe boreling uit. ‘Even a Guru…’ bracht veel gelaagdheid en momentum. Maar onze lieveling was het fraaie ‘Heart is Where the Home Is’. Thuis, dat bleek voor deze band op een podium, voor een kolkende en volle grote zaal. “Het doet deugd om terug te mógen zijn”, grijnsde Clement. Met het stokoude ‘Cowboy Panda’s Revenge’ smeet hij nog wat blokken op het vuur. Trix heroveren doe je zo.

Peuk (★★★★☆) is een jong trio met een uitstekende groepsnaam en brengt rudimentaire rock. Dat wou iedereen graag zien. In het volgepakte Trix Café kon je amper ademen. Wie er bij raakte, was onder de indruk van dit Limburgse antwoord op The Breeders. Met oudgediende Dave Schroyen (ex-Evil Superstars) op drums, maar vooral met een jeugdige riot grrrl vooraan. Gitariste en zangeres Nele Janssen zong en sprong met het enthousiasme van Animal uit The Muppets. Ze had de attitude van een punker en overgoot haar gitaren graag met een streep fuzz. Peuk was een band die zich veertig minuten lang smeet, en in ruil het publiek gretig aan het pogoën kreeg. Bassist Jacky Willems (met als shirt ‘Bernie Sanders for President 2020' aan) dook de massa in, om de allerlaatste twijfelaars te overtuigen. Waarop Janssen met tong uit de mond en uitpuilende ogen de massa uitwuifde.

Gruppo di Pawlowski (★★☆☆☆) volgde in de grote zaal, maar kwam er over als een slap handje. Mauro haalt graag zijn beste imitaties van Frank Zappa, Captain Beefheart en Grinderman naar boven in deze zeskoppige supergroep (met onder meer Elko Blijweert en Pascal Deweze in de gelederen). Je ziel raken deed hij nauwelijks. “Watch me!”, brulde Mauro in ‘Do the Watching the Ex-Wives Dance Dance’. Trix had weinig zin in zoveel geposeer. Het publiek stond erbij en keek er zielloos naar. ‘Monkeyhands’, met naast cowbell en roffelende drums ook vreemde toetsen die aan een krijsende kat deden denken, brachten weinig soelaas. Was het leuk om Mauro zichzelf meppen te zien geven op het podium? Hem hinnikend te zien vallen en weer opspringen om een falsetto te krijsen? Oké, satan zat dan misschien in zijn lijf verstopt, maar die andere Evil Superstar had net voordien al het kleine café aan gort gespeeld. Spel gespeeld. Game over.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234