Woensdag 15/07/2020

DM ZaptRonald Meeus

Wat zou ik graag door de straten van ‘Babylon Berlin’ zwalpen

Een still uit de Duitse serie 'Babylon Berlin'.Beeld rv

Ronald Meeus zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: de Duitse tv-serie ‘Babylon Berlin’.

Berlijn is mijn zwalpstad. Ik kom er twee, misschien drie keer per jaar voor professionele doeleinden en iedere keer regel ik mijn bezoek zo dat ik de dag na de arbeid een zo laat mogelijke vlucht naar huis kan nemen. Dan laat ik mijn bagage nog een halve dag achter in het hotel waar ik in de voormiddag was uitgecheckt, om me uiteindelijk zo laat mogelijk naar de luchthaven te begeven. Omdat er ongetwijfeld knussere Noord-Koreaanse heropvoedingskampen bestaan dan Berlin Tegel, de belangrijkste luchthaven van de stad. Maar vooral omdat ik op die manier zo lang mogelijk door de Berlijnse straten kan dwalen. 

Ik plan niet eens toeristische bezoekjes. Ik been gewoon een richting uit in eender welk stadsdeel waar ze me deze keer in accommodatie hebben voorzien en zie wel waar ik uitkom. Niet zelden passeer ik plaatsen die ik al tig keer heb bezocht, soms doe ik verse ontdekkingen. Je stiefelt er doorheen een mix van vele lagen geschiedenis en moderne stedelijke invloeden. 

Er is één Berlijn dat ik alleen thuis op tv kan zien: dat van tv-reeks Babylon Berlin, waarvan seizoen drie momenteel nog loopt op Play More. De reeks staat bekend als de duurste Duitse tv-serie tot nu toe, met een budget van 40 miljoen euro en een cast van meer dan 150 personages en 5.000 figuranten. Maar het tijdperk dat ermee wordt belicht, blijft het sterkst hangen.

Babylon Berlin maakt vooral een diepe duik in de onderbuik van de stad tijdens de Weimarrepubliek, de periode tussen de twee wereldoorlogen in. Duitsland droeg een forse economische erfenis na de Eerste Wereldoorlog en in de jaren die de reeks belicht – in dit derde seizoen de overgang van de twenties naar de thirties – borrelen maatschappelijke en politieke omwentelingen op die uiteindelijk tot de Tweede Wereldoorlog zouden leiden. 

Dat veroorzaakte geweld en misdaad in de straten, gebeurtenissen die vaak het gevolg waren van achterliggende machinaties waarin de twee politieagenten rond wie de reeks draait, de getraumatiseerde WO I-veteraan Gereon Rath (Volker Bruch) en de niet van een nachtelijk pleziertje vies zijnde Charlotte Ritter (Liv Lisa Fries), veel te dichtbij komen. Dat maatschappelijke klimaat gaf ook de voedingsbodem voor een ongezien liederlijk nachtleven, met duistere krochten en roerige nachtclubs waarin bijna niets te gek of te wild was, de kelen werden gelaafd en de neusjes goed vol zaten, en zelfs een plots tijdreizigersoptreden van Bryan Ferry binnen de mogelijkheden lag.

Daar had ik niet noodzakelijk neen tegen gezegd. Maar die straten in de driehonderd locaties in en om de stad, waar de scènes eerst werden gefilmd en hun decor naderhand digitaal werd bijgepriegeld om eruit te zien zoals tijdens het interbellum, roepen me het luidst.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234