Donderdag 02/12/2021

SmaakmakerTom Jones

‘Wat ik in de States mis, is dat heerlijke lauwe Britse bier’

Tom Jones. ‘Ik weet niet wat ik nog in me heb, maar mocht deze plaat de laatste zijn, dan heb ik er vrede mee.’ Beeld Humo
Tom Jones. ‘Ik weet niet wat ik nog in me heb, maar mocht deze plaat de laatste zijn, dan heb ik er vrede mee.’Beeld Humo

Toen ze hem op zijn 30ste ‘I’m Growing Old’ aanboden, bedankte Tom Jones feestelijk. Maar op zijn 42ste album, dat dit jaar uitkwam, zingt hij het nummer met plezier. De nieuwe muziek van vandaag is te veel eenheidsworst, vindt Jones (81). ‘Dua Lipa’s laatste plaat viel me vies tegen.’

Tom Jones is een optimistisch mens, maar een paar jaar geleden zag hij het even niet meer zitten. Zingen, oké, dat deed hij al toen hij nog Tommy Woodward heette en opgroeide in Pontypridd, Zuid-Wales. Daarmee stoppen is geen optie. Maar op tournee gaan en platen maken, nee. En toen zijn vrouw Linda in 2016 aan longkanker overleed, had hij nérgens zin meer in. “We waren bijna 60 jaar getrouwd en al samen sinds we 16 waren. Ik vond het mooi geweest.”

Maar in april dit jaar kwam er toch een nieuw album, Surrounded by Time, zijn 40ste, toch? “Nee hoor, 42”, corrigeert Tom Jones zijn interviewer. De zanger zit met zijn rug naar het raam in zijn Londense penthouse. We zien de zilvergrijze Theems achter hem glinsteren. “Ik ben toch het meest happy als ik iets omhanden heb”, zegt Jones. Zoon Mark (64), die al decennia zijn management doet, zorgt dat zijn vader zich niet hoeft te vervelen. Jones heeft de opnamen achter de rug van de Britse versie van The Voice, waarin hij al sinds 2012 jureert, en dit voorjaar was er dus een nieuw album. Gemaakt met producer Ethan Johns, met wie de zanger sinds het album Praise & Blame (2010) het liefst samenwerkt.

“Dit is mijn vierde plaat met hem. Hij gaf me een stem die meer paste bij mijn leeftijd. Ik was van tenor naar bariton gezakt, en meer blues- en gospelnummers gaan zingen. Hij wilde nu een wat experimenteler geluid. Best, zei ik. Maar geen gerommel met mijn stem en de liedjes kies ik zelf.”

Die liedjes zijn allemaal wat minder jolig dan vroeger, vindt Jones. Hij hoeft geen gangmaker meer te zijn zoals hij dat in de jaren zestig was met songs als ‘It’s not Unusual’, ‘Delilah’ en andere meezingers. “Ik vind het leuk om liedjes te zingen die passen bij een man die reflecteert op zestig jaar showbizz.”

Dus koos hij een liedje van Todd Snider over de macht van televisie (‘Talking Reality Television Blues’) en nam hij een liedje op dat hem bijna vijftig jaar geleden al werd aangeboden.

“In 1973 kwam liedjesschrijver Bobby Coles naar me toe met een nummer waarvan hij vond dat het op mijn lijf was geschreven: ‘I’m Growing Old’. Mooi inderdaad, maar toch wat ongepast voor iemand die zoals ik toen begin 30 was. Ik ben het echter nooit vergeten en dit leek me het moment er iets mee te doen.”

Natuurlijk moest er ook een nummer van Bob Dylan bij. “Naarmate ik ouder word, vind ik zijn werk steeds mooier. Zijn stem is ook met zijn leeftijd meegegaan. ‘One More Cup of Coffee’ (van het album Desire uit 1976, GK) ken ik nog niet zo lang maar is prachtig. Dylan die zingt over een laatste kop koffie voor hij gaat. Waarheen? Terug het bed in naar zijn lief, vermoed ik. Maar voor mij is de ‘valley below’ waarover hij zingt herkenbaar als de grote kater die volgt na een drinkgelach waarvan ik er veel heb meegemaakt. Nog één kop koffie met cognac, een laatste trek aan mijn sigaar, voordat ik afzak naar de vallei om mijn roes uit te slapen.”

Dat klinkt als een afscheid, beaamt Jones, maar is niet zo bedoeld. “Ik weet niet wat ik nog in me heb, maar mocht dit het laatste zijn, dan heb ik er vrede mee. Surrounded by Time lijkt me prima geschikt om mijn carrière mee af te sluiten.”

Muziek: Jerry Lee Lewis, ‘Great Balls of Fire’ (1957)

Zo wilde Tom Jones ook worden, als Jerry Lee Lewis. Beeld Bettmann Archive
Zo wilde Tom Jones ook worden, als Jerry Lee Lewis.Beeld Bettmann Archive

“Ik was 15 toen rock-’n-roll mijn leven in dat kleine Pontypridd opschudde. Bill Haley op de radio gooide alles overhoop met zijn ‘Rock Around the Clock’. En er kwam al snel meer. Elvis met ‘Heartbreak Hotel’, ook prachtig. Linda begreep dat, maar mijn vrienden vonden me maar een rare. Helemaal toen ik met Jerry Lee Lewis aankwam. Dat was voor mij de bom. Eerst ‘Whole Lotta Shakin’ Going On’, dat echt heel Pontypridd wakker maakte, en toen ‘Great Balls of Fire’. Deze woeste pianoman belichaamde alles wat voor mij rock-’n-roll was. Zo wilde ik ook worden. Ik werd een andere artiest, maar daar had ik wel Jerry Lee Lewis voor nodig.”

Film: Red River (Howard Hawks, 1948)

‘Red River’, met John Wayne, een soort held voor Jones. Beeld rv
‘Red River’, met John Wayne, een soort held voor Jones.Beeld rv

“Ik hou erg van westerns. De mooiste herinnering heb ik aan die ene keer dat ik met mijn vader naar de bioscoop bij ons in het dorp ging. Mijn vader was mijnwerker en had maar één net jasje. Hij had er met zijn sigaret per ongeluk een gat in gebrand en mijn moeder moest dat repareren. ‘Dat doe ik als je Tommy meeneemt naar de film’, zei ze. We gingen naar Red River met John Wayne. Die werd een soort held voor me. Het was ook niet zo’n western waar iedereen elkaar maar overhoop schoot, de strijd tussen goed en kwaad werd hier uitgevochten over vee. Er zijn meer westerns die me altijd bij zijn gebleven. Zoals Shane en later toen ik al wat ouder was The Wild Bunch, waarin wél iedereen elkaar overhoop knalt. Maar die film met mijn vader, die was toch het mooist.”

TV-serie: Breaking Bad (2008-2013)

Bryan Cranston als Walter White in Breaking Bad. Beeld ..
Bryan Cranston als Walter White in Breaking Bad.Beeld ..

“Series bingen is voor mij een betrekkelijk nieuwe ervaring. Ik ben gewend aan het idee van iedere week een nieuwe aflevering. Met Linda volgden we in Los Angeles een tijdje Breaking Bad, waarvan op een kanaal iedere week een nieuwe episode werd uitgezonden. We waren allebei fan van de hoofdrolspeler Bryan Cranston als Walter White. Linda en ik zaten al lekker in de serie toen iemand de complete serie cadeau gaf. We keken samen zo zes afleveringen achter elkaar. In een paar dagen waren we door de hele serie heen. Heerlijk.

“Op een of ander gala ontmoette ik Cranston. Ik vertelde hem over het mooie geschenk dat die dvd-box voor mij was. ‘Weet je wat pas écht een geschenk was,’ zei hij, ‘zo’n rol als Walter White krijgen. Dat gebeurt je maar eens in je leven.’ Dat vond ik mooi, zo’n geweldige acteur en zo dankbaar.”

Lezen: The Times

Een krant waar Jones zeer aan gehecht is. Beeld .
Een krant waar Jones zeer aan gehecht is.Beeld .

“Boeken lees ik niet meer. Ik was al nooit zo’n lezer en koester eigenlijk vooral die boeken die ik als kind las. Oliver Twist en ander werk van Charles Dickens. Mijn literaire activiteiten gaan al jaren niet verder dan met Kerstmis naar A Christmas Carol van Dickens op tv kijken. Ik vind tv-kijken ook veel makkelijker dan een boek lezen, maar dat kan ook door mijn leeftijd komen.

“Waar ik echter zeer aan gehecht ben, nu ik weer in Londen woon, is het lezen van dagblad The Times. Ik ben niet echt wakker voordat ik de krant gelezen heb en ik begrijp daarna ook beter waar het in nieuwsuitzendingen die dag over gaat. Soms heb ik haast, maar zelfs dan kijk ik altijd even naar de pagina’s met overlijdensadvertenties en necrologieën. Even kijken welke oude bekenden me nu weer zijn ontvallen. Dat worden er steeds meer.”

Muziek: Rag’n’Bone Man – ‘Human’ (2017)

Rag’n’Bone Man, met machtige stem. Zo hoort Jones ze het liefst. Beeld Redferns
Rag’n’Bone Man, met machtige stem. Zo hoort Jones ze het liefst.Beeld Redferns

“Natuurlijk luister ik ook naar nieuwe muziek, maar ik vind dat alles veel te veel op elkaar gaat lijken. Die verdomde autotune trekt alle stemmen naar elkaar toe. Vroeger hoorde je na één noot al of Little Richard of Elvis Presley zong. Nu lijkt iedereen elkaar een beetje na te doen. Ik hou van Bruno Mars en zag hem in de States veel live op tv. Geweldige performer. Maar op plaat vond ik er niks aan. Zijn liedjes klonken anoniem en gladgestreken. Dua Lipa, zelfde verhaal. Ik hoorde haar in tv-show van Jools Holland – wow, wat een stem, dacht ik. De cd van haar viel me daarna vies tegen.

“Een paar nieuwe stemmen bekoren me. De liedjes van soulzanger Michael Kiwanuka vind ik prachtig. Zijn ‘I Won’t Lie’ staat daarom op mijn nieuwe album. Maar het meest uit het veld geslagen raakte ik toen ik een paar jaar geleden ‘Human’ van Rag’n’Bone Man hoorde. Wat een machtige stem heeft die man. Echt zo’n robuust donderende stem die keihard aankomt. Zo hoor ik ze het liefst.”


Stad: Londen

Houses of Parliament aan de Theems. Beeld Getty Images
Houses of Parliament aan de Theems.Beeld Getty Images

“Linda zei op haar sterfbed: ‘Tommy, je moet terug naar Engeland. Daar wonen je meeste nog levende dierbaren nu. Niet hier en niet in Wales.’ Ze had gelijk. Toen ik hier vaak als toerist of voor mijn werk kwam, nam ik het liefst mijn intrek in het Savoy Hotel, met uitzicht op de Theems. Het was eigenlijk mijn belangrijkste eis aan de makelaar: zoek een appartement met zicht op de rivier. Dat vond hij voor me, vlak bij de Houses of Parliament met alles op loopafstand. Hier wil ik wel sterven, liever dan in Pontypridd. Al heb ik eigenlijk alleen maar mooie herinneringen aan mijn jongensjaren. Maar alles is daar weg. Afgebroken, verdwenen. Als ik weleens terugkom, zoals tijdens de opnamen voor mijn nieuwe album, herken ik niks meer.”

Restaurant: La Famiglia, Londen

Het favoriete restaurant van Jones in Londen is La Famiglia, een Italiaan in Chelsea. Beeld Alamy Stock Photo
Het favoriete restaurant van Jones in Londen is La Famiglia, een Italiaan in Chelsea.Beeld Alamy Stock Photo

“Ik eet alles, wat wil je. Wij arbeiderskinderen hadden niks te kiezen. Uit eten gaan met vrienden hoop ik snel weer te doen, en dan ben ik niet kieskeurig. Als we maar een hele avond kunnen blijven zitten. Mijn favoriete restaurant hier is La Famiglia, een Italiaan in Chelsea waar ik al sinds de jaren zestig kom. En dan loop ik het liefst het hele programma door. Van een wit wijntje als aperitief tot de cognac – bij voorkeur uit de XO-categorie – en sigaren toe. En een echte topavond sluit ik dan af met een glas champagne, Dom Perignon, als ik mag kiezen. En dan val ik om.”

Drank: bier

De favoriete drank van Jones. Beeld Getty Images/iStockphoto
De favoriete drank van Jones.Beeld Getty Images/iStockphoto

“Champagne is het lekkerst, maar bier is toch eigenlijk wel mijn favoriete drank. Wat ik in LA en New York het meeste mis is dat heerlijke lauwe Britse bier. Real ale van de tap, die meer een soort pomp is die het vocht uit de aarde lijkt te zuigen. Sinds ik met mijn vader voor het eerst wat ging drinken in de Wood Road Non-Political Club, ben ik aan dat bier verknocht. Mijn eerste optredens deed ik daar en in andere working men clubs in Wales. Leren zingen en bier drinken gingen gelijk op voor mij. Helaas zie je steeds minder pubs waar je uit tien soorten bitter van de tap kunt kiezen.”

Vakantiebestemming: Barbados

Jones vliegt graag naar Barbados. Gewoon voor de zon. Beeld Getty Images
Jones vliegt graag naar Barbados. Gewoon voor de zon.Beeld Getty Images

“Ik heb in mijn leven genoeg kou en regen gehad, vond ik toen ik jaren geleden naar Amerika verhuisde. Ik kreeg in de jaren zeventig steeds voor een half jaar een visum. Om dagen te sparen ging ik, als ik even uitgewerkt was, het land uit en vloog ik graag naar Barbados. Gewoon voor de zon. Het liefst nodigde ik ook mijn familie uit en dan had ik echt vakantie. Ik denk niet dat ik er ooit nog kom, dat maakt me soms wel verdrietig. Het is voor mij nog altijd de mooiste plek op aarde, waar ik veel gelukkige momenten heb gekend. Maar ach, de meeste familieleden zijn dood en wat heb ik dan daar in mijn eentje nog op het strand te zoeken? Ik heb het fijn hier in Londen en het uitzicht op de Theems verveelt me nooit.”

Leses hier meer ‘smaakmakers’

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234