Zaterdag 16/10/2021

DM ZaptArcher

Wanstaltig en infantiel, maar héérlijk fout: ‘Archer’ is aan zijn elfde seizoen toe

null Beeld Netflix
Beeld Netflix

Gunter Van Assche zet de blik op oneindig. Vandaag: de animatiereeks Archer.

Sterling Archer is niet alleen een hysterische karikatuur van James Bond, maar ook een alcoholistisch anachronisme in deze woke tijden. Méér contraire kwaliteiten heb je eigenlijk niet nodig om elf seizoenen verslaafd te raken aan de bijna gelijknamige animatieserie.

Archer is een absurde, komische reeks waarin het hoofdpersonage een geheim agent is van de Amerikaanse inlichtingendienst ISIS. Om een idee te krijgen van dit bureau: denk aan een kruising tussen MI5, Het Eiland, de esthetiek van Mad Men en de knulligheid van Merlina. Op een kuur van methamfetamines en giftige oneliners, weliswaar.

Sterling Archer wordt duidelijk verpletterd door een moedercomplex, tussen de lakens is hij een narcistische Casanova, tegen zijn butler (die als surrogaatvader opdraaft) gedraagt hij zich als een psychopathische lul, en onder zijn machopantser schuilt bij wijlen overduidelijk een closet gay. Archer zuipt daarnaast als een tempelier tijdens zijn geheime missies. Toch slaagt hij er op het eind van de dag tegen alle verwachtingen steeds weer in om l’héro du jour te zijn. Om kort te gaan: de innerlijke puber in ons drukt deze heerlijke antiheld nauw aan het hart. En de politiek incorrecte zakkenwasser die zich ergens achter datzelfde hart schuilhoudt, ligt tijdens elke episode ook in een dubbele deuk.

Tijdens alle absurde avonturen is de ijdele en ijlhoofdige Sterling overigens niet eens de kwaadste. Dr. Krieger is voor Archer wat Q was voor James Bond, indien die tegelijk een volkomen amorele nazidokter zou geweest zijn, en drugs als snoepgoed slikte. De moeder van Archer is op haar beurt een egomaniakaal teringwijf, maar bizar genoeg ook het meest pragmatische personage in dit verhaal. Haar secretaresse Cheryl kickt dan weer op wurgseks en sadisme. En agente Lana Kane? Die onderhoudt een ziekelijke knipperlichtrelatie met Archer en Cyril, de suffe boekhouder van ISIS die zelf met een seksverslaving kampt.

In ieder gezin is er altijd wel wàt, natuurlijk. Maar dit disfunctionele zootje levert ook al elf seizoen bijzonder schrandere comedy op, die de angel haalt uit heel wat netelige mondaine situaties. Heikele thema’s als Black Lives Matter, de War on Terror, drugsmisbruik en seksisme op de werkvloer worden zo geinig gefileerd dat zowel furieuze social justice warriors als de hufterigste lorejassen van dit ondermaanse in hun hemd gezet worden.

In het nieuwste, elfde seizoen is dat niet anders. Daar ontwaakt de superspion na drie televisieseizoenen uit een coma, om gelaten te moeten aanzien hoe zijn collega’s zich opgewerkt hebben tot keurige specimen van deze #MeToo-samenleving. Archer lijkt de éne spreekwoordelijke rotte appel die de mand heeft bedorven. Maar hoe beschamend het ook klinkt: je betrapt jezelf erop stilletjes voor hem te supporteren. Zo wanstaltig en infantiel zijn persoonlijkheid ook moge zijn, ze is tenminste niet opgetrokken uit het ego-activistische soort dat elkaar op sociale media wil overtroeven in deugdelijkheid. En dat doet ook al eens deugd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234