Donderdag 14/11/2019

Muziek

Wannes Cappelle van Het Zesde Metaal: ‘Tekst wordt misschien zwáár overschat in muziek’

Het Zesde Metaal, met (v.l.n.r.) Filip Wauters, Robin Aerts, Tim Van Oosten, Tom Pintens en Wannes Cappelle. Beeld (c) Ramy Moharam Fouad

Na twee bijzonder persoonlijke albums en twee meer extraverte avonturen keert Wannes Cappelle terug op zijn schreden met het vijfde album van Het Zesde ­Metaal. Donker is de nieuwe plaat Skepsels niet. Pijnlijk én warm eens te meer.

Wannes Cappelle (40) had zichzelf een sabbatjaar opgelegd. Geen kat die daar natuurlijk in geloofde. Zelfs hij niet, trouwens. Zo tourde hij onder meer met Broeder Dieleman en Frans Grapperhaus, ging hij aan de slag met Vlaamse Meesters, schreef hij een moderne versie van ‘de Vlaamse Leeuw’ in opdracht van De Grote Post en werkte hij samen met Dries Heyneman en Zouzou Ben Chikha aan een nieuwe serie die volgend jaar op het kleine scherm komt. 

Dat de nieuwe plaat bol lijkt te staan van huwelijksperikelen, vervreemding en verlatingsangst kon dus niet verbazen. Al is dat maar schijn. “Ik dacht op voorhand dat iedereen me zou aanspreken op het feit dat het niet goed zou gaan ten huize Cappelle”, lacht hij. “Maar zo mag je de teksten niet interpreteren. Ik probeerde vooral de verhouding tussen alle menselijke schepsels zo persoonlijk mogelijk te doen klinken. En dan kom je al gauw uit bij teksten die lijken alsof het thuis helemaal scheef zit.”

Voltijds scenarist

De condition humaine wordt inderdaad gefileerd, gestileerd en geanalyseerd. Toch voelden we dat het apologetische ‘A je mie mist’ speciaal voor zijn twee zonen werd geschreven. “Werken doe ik met volle goesting / maar ik moet toegeven dat het snijdt /als ik zie wat ik gemist heb / hoe je weer veranderd bent in korte tijd”, klinkt het daar. In ‘Andere mens’ getuigt hij dan weer: “En ook we werken hier acht dagen op zeven / we zien ons kind maar als het slaapt.” Cappelle grimast even.

Wannes Cappelle: “Ik haalde echt uit naar mensen die vol zelfbeklag foeteren op de gelukzoekers uit arme landen.” Beeld ID/Bas Bogaerts

“Ik heb momenteel een fulltimejob als scenarist. Nu ben ik bezig aan het scenario van de Vier-reeks Grond, in het voorjaar starten de opnames. Dat werk valt samen met Het Zesde Metaal. Ik ben thuis dus niet zo vaak écht aanwezig. Ik zie dat ook bij generatiegenoten: we koesteren de gedachte dat we het een beetje rustiger aan zouden moeten doen, voordat de burn-out dwingt om een stap terug te zetten. Maar we dóén het niet. 

“Ik worstel vaak met die gedachte: ik heb een geliefde en kinderen, die ik alle aandacht wil geven. Maar er moet ook brood op de plank komen. Daarvoor zou je je niet mogen schamen. Dat doe ik ook niet meer. Mijn vader drukte me op het hart: ‘Je hebt niet alleen de plicht om voor je kinderen te zorgen, door je talent heb je ook een plicht naar de samenleving.’ De maatschappij heeft natuurlijk geïnvesteerd in mijn opleiding aan Studio Herman Teirlinck, dus moet ik hen nu iets teruggeven (lacht). Maar goed, ik heb niet het idee dat mijn kinderen er zo verschrikkelijk van afzien: toen ik hun het nummer voor het eerst liet horen, liepen ze al na twee strofes weer weg om te spelen.” 

Foute nostalgie

Met ‘Naar de wuppe’ bewees Cappelle op zijn vorige plaat al dat frustratie en fun in één meezinger konden gegoten worden. Met ‘Tid van ton’, over foute nostalgie, doet hij dat kunstje koud en wrang over. Het is een van de sterkste songs op de plaat, een nummer waarin sarcasme en cynisme een één-tweetje met elkaar aangaan. 

Cappelle lacht: “Wij begrijpen de sneer in dat liedje misschien wel, maar ik heb intussen al meermaals mogen horen hoe ‘mooi en heerlijk nostalgisch’ dat nummer wel is. Sommige mensen zweren kennelijk bij het alles-was-vroeger-beterfetisjisme, vermoed ik. En als we iets horen of zien dat niet binnen ons tekstkader past, passen we dat kader toch gewoon aan! Zoals ‘Perfect Day’ van Lou Reed op huwelijken wordt gespeeld, terwijl de song gaat over een heroïneverslaving. Ik hoor het niet graag, maar tekst wordt misschien zwáár overschat in muziek.”

De tekst was eigenlijk nog negatiever, bekent hij. “Ik haalde echt uit naar mensen die vol zelfbeklag foeteren op de gelukzoekers uit arme landen. Dat gevoel is zo misplaatst in de westerse maatschappij. We hebben de hele wereld leeggeroofd voor onze eigen welvaart. Maar ocharme, wat hebben wij het toch slecht. Als je kunt zien dat sommige mensen het honderd keer zwaarder te verduren hebben dan wij, maar nog niet in staat bent om te delen en andermans ellende negeert? Ik kan daar echt niet bij. We zitten te veel met een vergrootglas op onszelf gericht. Maar goed, de oorspronkelijke tekst stuurde ik naar Robin (Aerts, schrijfpartner, bassist en toetsenist, GVA) en die antwoordde met een filmpje van de cabaretière Brigitte Kaandorp: ‘Ik heb een heel zwaar leven’. Daar had ik niet van terug (lacht). Ik moest wel een andere insteek vinden voor die donkere tekst, want haar versie vond ik de ultieme.”

Het Zesde Metaal brengt vrijdag zijn vijfde plaat uit. Beeld (c) Ramy Moharam Fouad

Ook in het romantische ‘Reden genoeg’ zit die duistere dualiteit. “We samen blijven voor de troost / voor het verleden dat we gemaakt hebben / en voor de toekomst van de kroost”. Schuilt er dan zo’n cynisch sujet in Cappelle? 

“Toch niet. Integendeel zelfs. Dat nummer is gebaseerd op iets wat ik Alain de Botton hoorde vertellen: dat we van relaties verwachten dat die de hemel op aarde moeten zijn, en dat we neerkijken op mensen die zeggen dat ze samen blijven voor de kinderen. Terwijl dat evengoed een mooie reden is om bij elkaar te blijven. Ik vond dat net een heerlijk nuchtere kijk op relaties. Maar misschien ligt dat aan mij. Kennelijk zit het niet in me om ergens ongegeneerd positief over te kunnen zijn. Uiteindelijk is niets ooit volledig zwart of wit.” 

Skepsels verschijnt 8/11 bij Unday Records. De clubtour van Het Zesde Metaal start in februari. Alle info: hetzesdemetaal.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234