Donderdag 28/05/2020

Filmrecensie

Wanneer oerdegelijk oersaai wordt

FencesBeeld Zero Media

Fences, de nieuwe film van acteur-regisseur Denzel Washington, barst van de goede bedoelingen. Maar goede bedoelingen garanderen nog geen goede film. Zeker niet in een voorspelbaar, klassiek en verschrikkelijk braaf verteldrama als deze bewerking van een Pulitzer-winnend toneelstuk.

Het heeft nog lang geduurd voor de theatervoorstelling Fences, het zesde deel uit August Wilsons Pittsburgh-cyclus, zijn weg naar het grote scherm vond. Zo lang zelfs dat Wilson - genomineerd voor een Oscar voor beste adaptatie - het niet meer mag meemaken: de auteur overleed in 2005.

Maar na de #OscarsSoWhite-hetze van vorig jaar, leek de tijd eindelijk rijp om het verhaal over een gefrustreerde zwarte man in een achterbuurt van Pittsburgh - ergens in de jaren 50 - in een film te gieten. Denzel Washington ging zelf achter de camera staan, gaf zichzelf daarenboven de rol van het hoofdpersonage Troy Maxson – een vlot vertellende vuilnisophaler, vol frustratie en sociaal pessimisme – en speelde de tekst van Wilson haast letter per letter na.

Fences behandelt Grote Thema's: discriminatie en familiebanden staan centraal. Maar de film gaat evengoed over een man die zo hardnekkig aan zijn principes vasthoudt, dat hij er zijn dierbaren – zijn ambitieuze zoons Cory (Jovan Adepo) en Lyons (Russell Hornsby), en zijn toegewijde echtgenote Rose (een wederom indrukwekkende Viola Davis) – mee dreigt te verstikken.

Denzel Washington in zelf-geregisseerde film FencesBeeld Zero Media

Moralistisch

Jammer genoeg hebben zowel Wilson als Washington de neiging om die thema's nogal moralistisch te belichten. Ze mogen nog zo hun best doen om van Troy Maxson een genuanceerd personage te maken, met goede én slechte kanten, je kunt je niet van de indruk ontdoen dat alle figuren – Maxsons mentaal achtergestelde broer Gabriel (Mykelti Williamson) op kop – constructies zijn om waarden als verantwoordelijkheidszin uit te dragen.

Een beetje meer vlees en bloed, vooral in de bijrollen, had misschien geholpen om de kijker echt te laten meeleven. Maar in plaats van diepgang, blinkt Fences eerder uit in langdradigheid. Tel daarbij de wel érg klassieke cameravoering, en het heeft allemaal meer weg van een gedateerde verfilming van een schijnbaar ook nogal gedateerd toneelstuk. Het knappe productiedesign kan daar weinig aan veranderen.

FencesBeeld Zero Media

Respect voor je bronmateriaal is een mooie zaak, tenzij dat respect leidt tot een gebrek aan lef. Fences is oerdegelijk - dat is ontegensprekelijk waar - maar hij is ook oerbraaf en bij momenten oersaai.

Fences speelt in Cinéscope en UGC Antwerpen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234