Zaterdag 06/03/2021

DM Zapt

‘WandaVision’ is een ideaal Marvel-opwarmertje

Elizabeth Olsen (Wanda Maximoff) en Paul Bettany (Vision) in 'WandaVision'. Als je iets met Marvel hebt, is het een ideale opwarmer voor een nieuwe cyclus in de superheldenverhalen. Beeld Disney
Elizabeth Olsen (Wanda Maximoff) en Paul Bettany (Vision) in 'WandaVision'. Als je iets met Marvel hebt, is het een ideale opwarmer voor een nieuwe cyclus in de superheldenverhalen.Beeld Disney

Ronald Meeus zet vandaag de blik op oneindig. Vandaag: de sitcom WandaVision.

Na de überbombastische finale van bioscoophit Avengers: Endgame (2019) kon je zo al raden dat de volgende act in het Marvel Cinematic Universe eerder met een vaag roffelend baslijntje zou beginnen dan met een nieuwe luide dreun. Maar zó rustig?

Met de nieuwe tv-reeks WandaVision vat superheldenfabriek Marvel zijn onder fans fel geanticipeerde Phase IV-verhaalcyclus aan. Met twee oude bekenden: Wanda ‘Scarlet Witch’ Maximoff en haar geliefde Vision, een soort vleesgeworden AI, verschenen voor het eerst ten tonele in de film Avengers: Age of Ultron (2015). Met een tv-serie dus, in plaats van een film. En níét met een doorsneeactiereeks, maar een oer-Amerikaanse sitcom, verdorie. Een waarin de twee geliefden in een huiselijke theemutssetting worden getoond, een decor dat zich (afgaand op de eerste twee afleveringen tenminste) vanaf de vroege jaren vijftig stilaan verder de tijd in lijkt te werken. Waarin de grappen, volledig volgens het sitcom-receptenboekje, vooral rond gênante misverstanden draaien en het acteerwerk van hoofdrolspelers Elizabeth Olsen en Paul Bettany een passende, ondraaglijk vrolijke toon aanslaat.

Natuurlijk heb je geen spidey sense nodig om meteen aan je water te voelen dat er iets anders, iets duisters misschien, onder de oppervlakte sluimert. Stilaan komen er kleine details opgeborreld die erop wijzen dat er meer aan de hand is dan die sitcomquatsch en ontrafelt er zich een mysterie dat nog het best te vergelijken valt met de langzaam op elkaar gestapelde raadseltjes van klassieke tv-serie Lost. Zeker wanneer, in een niet al te verrassende bres door de vierde muur, heel eventjes de mysterieuze ‘producers’ van de reeks in beeld komen en ze een symbool tonen (voor de Marvel-nerds: het is dat van de organisatie S.W.O.R.D.) dat ongetwijfeld een belangrijke rol zal spelen in de verdere toekomst.

Uiteraard hoef je de strips niet te hebben gelezen om te genieten van Marvels daarvan losstaande film- en serie-universum. Maar om plezier te hebben aan WandaVision moet je wel iets met Marvel hebben: het ding draait een beetje om finesses en bijzonderheden. Wie wél al eens een Marvel-strip ter hand neemt, weet trouwens dat ook dat spelen met genreconventies altijd al een favoriete bezigheid is geweest van de scenaristen, die wel vaker hun verhaal met een wat rare kronkel beginnen.

Los van dat alles is het goed dat de makers van WandaVision zich aan de gemiddelde speelduur van hun gekozen tv-format hebben gehouden: langer dan dertig minuten valt een aflevering van dit, ook voor fans, niet te lijden. Maar binnen het verbluffend accurate genrekader waarin ze hun episodes hebben opgebouwd, is het een intrigerend vormexperiment dat je op meerdere manieren doet uitkijken naar volgende vrijdag.

WandaVision loopt op Disney+.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234