Vrijdag 13/12/2019

Muziek

Wallace Vanborn brengt vierde album uit: ‘We zijn een gecontroleerde orkaan’

Wallace Vanborn. Beeld Maximiliaan Dierickx

Heuglijk nieuws voor gitaarminnend Vlaanderen, want Wallace Vanborn is na lange afwezigheid opnieuw door de decibelmeter gesignaleerd. Met de vierde langspeler ‘A Scalp For The Tribe’ trekt het Gentse trio een vers blik stonerrock open.

In het Gentse eethuis waar zanger-gitarist Ian Clement, bassist Dries Hoof en drummer Sylvester Vanborm de nieuwste worp van Wallace Vanborn dissecteren, speelt op de achtergrond een bossanovaversie van Coldplay’s ‘Viva La Vida’. In een boksring zou de bewuste cover meer dan één rake klap ontvangen van het monster dat de groep met A Scalp For The Tribe heeft gebaard.

Wallace Vanborn is er op papier vijf jaar tussenuit geweest, nadat Sylvester Vanborm vader werd en Ian Clement een psychose meer dan eens in de ogen keek. Hij kreeg zijn eerste waanbeelden in 2014 in de Californische Mojavewoestijn, tijdens het opnameproces van de derde Wallace-plaat. Hij staat terug met beide voeten op de begane grond, vertelde hij eerder in deze krant, al betekent dat niet dat de Belgische groep niet langer furieus klinkt.

Duizenden kilometer op de teller

“We zijn een gecontroleerde orkaan”, grijnst Sylvester Vanborm. Ze zijn naar eigen zeggen matuur geworden, hoewel ze net jeugdiger klinken. Met A Scalp For The Tribe schurken ze tegen debuutplaat Free Blank Shots aan, toen ze nog groen achter de oren waren. “Maar het is licht overdreven om te stellen dat we heimwee hebben naar vroeger”, pikt Ian Clement in. “We zaten toen in een tuinhuis met kwekkende ganzen in de tuin, en namen de muziek op met micro’s die we via vrienden van de VRT konden lenen. De beperkingen misten we niet, het gevoel van vrijheid wel.”

Wallace Vanborn nam deze keer de productie voor eigen rekening, nadat ze in het verleden een beroep deden op producers met een cv waarmee je je gezelschap onder tafel praat. “We hebben voor dit album contact gehad met Joe Barressi, die de laatste plaat van Tool heeft ingeblikt, maar na overleg kwamen we overeen dat het niet slecht zou zijn om het stuur deze keer zelf in handen te nemen. We wisten goed waar we naartoe wilden: een meltingpot van de drie voorgaande albums.”

Wallace Vanborn heeft intussen duizenden kilometer op de teller staan, en die ervaring heeft hen geleerd hoe het overzicht te bewaren. “Ten tijde van The Orb We Absorb ging mijn volledige aandacht naar de boodschap van een nummer. Ik was vooral bezig met het ventileren van mijn gedachten”, vertelt Ian Clement. “De tijd was rijp om onze boosheid of frustratie niet de bovenhand te laten nemen”, vult bassist Dries Hoof aan.

Eenheidsworst

A Scalp For The Tribe is daarom nog geen lichte maaltijd. Het is ook deze keer een beladen plaat, bevestigt het Gentse drietal. “Er zijn een paar nummers van rond de tijd van mijn psychose, maar de overkoepelende boodschap is dat ik pleit voor meer dialoog”, verklaart Clement. “In de huidige maatschappij draait alles rond winnen. Neem nu onze politici: ze willen hun tegenstander het liefst van al gefileerd zien. Er is nauwelijks nog ruimte voor een constructief gesprek.”

Er schuilt dus wel degelijke maatschappijkritiek in de teksten, “maar dat was in het verleden niet anders”, verzekert de band. De teksten van Clement voelen echter iets minder apocalyptisch aan. “In mijn hoofd ging een alarm af. Ik dacht dat het noodlot voor de deur stond. Nu we oude nummers aan het repeteren zijn, word ik soms geconfronteerd met teksten waarvan ik denk: ‘Wat is dít?’ (lacht) Vrolijk is anders.” 

Maar binnen Wallace Vanborn is niets taboe, zeggen ze. Dries Hoof: “We hebben alle drie al in de shit gezeten. Het gebeurt dat iemand van ons afdwaalt en daarna weer op zijn effen komt. We praten openlijk over gevoelens, hoewel niemand daarover een oordeel zal vellen. Het is een cliché, maar we zijn als broers voor mekaar.”

Wallace Vanborn. Beeld RV Maximiliaan Dierickx

Je moet het hen nageven: Wallace Vanborn is al die jaren consequent gebleven. Ze blijven ook nu trouw aan stonerrock en hekelen nog steeds de eenheidsworst die de huiskamer en ether domineert. “Er zijn weliswaar steeds meer artiesten die tegen de stroom in zwemmen, maar daar tegenover staat een wildgroei van artiesten die krak hetzelfde brengen”, aldus Sylvester Vanborm. Hoe moeilijk is het om als rockgroep een platform te vinden? “Een digitale zender als Willy biedt een uitweg, maar verder zijn er in België slechts een paar zenders met themablokken waarbinnen Wallace Vanborn past.”

Voor de Gentenaren is Spotify een relatief nieuw gegeven. Ten tijde van vorige album The Orb We Absorb was het streamingplatform niet half zo groot als nu. Je kan nu makkelijk een nieuwe groep mensen bereiken, “of net niet”, zijn ze realistisch, “want het aanbod waaruit de mensen kunnen kiezen is héél groot. Iemand die gericht zoekt, zal onze muziek sneller vinden. En er zullen er ook wel toevallig op ons botsen, maar het verdienmodel blijft je reinste onzin, dus in the long run is dat geen duurzaam verhaal.”

Wallace Vanborn teert op A Scalp For The Tribe verder op de hardere snaren, rake drums en gepeperde teksten waarmee de groep in het verleden de hand naar het buitenland reikte. “We kunnen ons ergeren aan de eenheidsworst en het gegeven dat het moeilijk overleven is, maar uiteindelijk gaat het om de muziek. Wij willen gewoon veel optreden”, besluit Ian Clement. “Open kaart: we spelen liever veel voor een klein publiek dan weinig in grote zalen. Al gaan we een aanbod van Rock Werchter nooit afslaan. (lacht)

A Scalp For The Tribe is uit via PIAS.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234