Zaterdag 31/10/2020

RecensieTheater

‘Wachten op Godot’: Soepel schakelend tussen tragedie en slapstick ★★★★

Acteurs Tom Dewispelaere en Tom Vn Dyck in 'Wachten op Godot'.Beeld kurt van der elst

Olympique Dramatique brengt Becketts Wachten op Godot op scène. Een eerbetoon aan de meester en een straf bewijs van het eigen kunnen.

Het is een van de beroemdste en beruchtste theaterstukken van de vorige eeuw. Al zeventig jaar oud ondertussen, maar nog steeds even fris en prikkelend. De opzet is zo eenvoudig als maar kan: twee mannen wachten onder een boom op een derde die maar niet komt. Terwijl Godot schittert in afwezigheid vragen Vladimir en Estragon zich af hoelang ze daar al staan, wat ze precies van die mysterieuze Godot verlangen en of ze zich niet beter aan een tak zouden opknopen. Het enige wat ze zeker weten, is dat ze zullen blijven wachten. Of hij nu komt of niet.

Le Monde gaf het een plaats tussen de 100 beste teksten van de vorige eeuw, maar toch wordt deze mijlpaal in onze contreien zelden op de planken gebracht. Geheel ten onrechte vond men bij Olympique Dramatique. Hun productie, met Tom Dewispelaere, Tom Van Dyck, Koen De Sutter en Nico Sturm in de hoofdrollen, is even groots als intiem, visueel indrukwekkend en opmerkelijk gevoelig vertolkt.

De gigantische hal van de Antwerpse Waagnatie is gehuld in een naargeestig licht. In de verte drijven mistbanken als een suggestie van landschappen die zich eindeloos uitstrekken. In die desolate woestenij zijn de acteurs nietige, verloren figuren. En toch voelen ze heel dichtbij. Als toeschouwer krijg je een koptelefoon opgezet, waardoor hun stemmen binnen in je eigen hoofd lijken op te klinken. De zachtste fluistering, de zwakste ademtocht resoneert in je schedel. Het is een interessant spel van afstand en nabijheid, waarbij de hulpeloosheid van de personages visueel bekrachtigd wordt en de existentiële verwarring van hun gesprekken zich onontkoombaar in je oor wurmt.

Vaak wordt Beckett met een zekere onthechting en emotionele afstand op scène gebracht, maar Olympique Dramatique kiest voor een opvallend emotioneel geladen interpretatie. In iedere zinswending en ieder woord wordt naar het affect gezocht. Het maakt dat deze voorstelling bij momenten erg speels en grappig is, maar even vaak duister, gepijnigd en soms zelfs een tikkeltje overdreven smartelijk. Soepel schakelend tussen tragedie, klucht en slapstick bewijzen de heren hoe rijk Becketts theater is, zowel in vorm als in inhoud. De waaier aan mogelijke lezingen en betekenislagen is eindeloos. Het is door die veelheid aan mogelijke invullingen dat Wachten op Godot nog steeds zo tot de verbeelding spreekt.

Wachten op Godot, nog t.e.m. 12 december. De volledige reeks is uitverkocht.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234