Zondag 16/06/2019

Film

Waarom 'Ocean's 8' eerder fake dan feministisch is: "Vonden ze geen elf vrouwen misschien?"

De zeven partners in crime in 'Ocean's 8'. Beeld Warner Bros

In Ocean's 8 zijn de vrouwen voor een keer niet het liefje van, maar de protagonisten. Fijn, maar de all-female reboots in Hollywood lijken eerder fake dan feministisch, vindt Kim Van de Perre.

Na Ocean's 11, 12 en 13 is er nu ook Ocean's 8. Doorgaans geeft niemand nog een tiny rats ass om een derde sequel (zeker als er geen dino's of superhelden in voorkomen). Maar ondanks het gebrek aan raptors en latexpakjes genereert Ocean's 8 al maanden voor zijn release tonnen media-aandacht wereldwijd. Om de eenvoudige reden dat het om een zogenaamde all-female reboot gaat, een heruitgave met enkel vrouwen.

George Clooney, Brad Pitt en Matt Damon moeten baan ruimen voor Sandra Bullock, Cate Blanchett en Sarah Paulson. Voor een keer mogen vrouwen de criminele meesterbreinen spelen in de gangsterfranchise, terwijl mannen het moeten stellen met een plekje in hun elegante schaduw. En dat is, helaas, groot nieuws in Hollywood, waar volgens een recente studie van San Diego State University driekwart van de topfilms nog steeds mannen in de hoofdrol hebben. Acteurs verdienen soms 1.500 keer meer dan hun tegenspeelsters (ja, Mark Wahlberg, het gaat over u).

'Gender swap-trend'

Gevolg: Ocean's 8 wordt her en der bejubeld als een feministische barst in het glazen filmplafond. Temeer omdat de film kadert in een ogenschijnlijk grotere Hollywood-trend van gender swap reboots, waarbij mannenrollen worden ingevuld door actrices. Na de vrouwelijke Ghostbusters en Doctor Who volgt straks onder andere The Hustle, een feminiene invulling van Dirty Rotten Scoundrels en What Men Want, waarbij Taraji P. Henson het overneemt van Mel Gibson.

Op het eerste gezicht lijkt de trend inderdaad heuglijk nieuws. Met de nadruk op 'lijkt'. Toegegeven: Ocean's 8 is een verademing tegenover zijn voorgangers. Terwijl Julia Roberts en Catherine Zeta Jones bovenal fungeerden als love interest, hebben La Bullock en co. 'zelfs' hele dialogen die niet rond mannen draaien. Volgens onderzoeken eveneens een zeldzaamheid in Amerikaanse blockbusters. 

Beeld Warner Bros

En ja, de diverse cast (Rihanna! Awkwafina! Mindy Kaling!) is verfrissend. Men zou het zelfs als een stap in de goede richting kunnen zien dat Ocean's 8 vooralsnog niet botst op hetzelfde misogyne sociale media-verzet als Ghostbusters twee jaar geleden. Een resem mannen kon toen blijkbaar niet verdragen dat hun jeugdhelden door vrouwen werden vertolkt. Alleen al de idee dat die even grappig konden zijn?!

"A him gets noticed and for once we want to be ignored", verklaart Bullocks titelpersonage Debbie Ocean de keuze voor haar vrouwenequipe. Ongetwijfeld bedoeld als snedige feministische knipoog, maar het voelt fake. "This is just like last time", zegt een dievegge halverwege Ocean's 8. Dat is precies het probleem van de all-female reboots. Als het grootste verschil met de originele film(s) is dat de mannen nu vrouwen zijn, wordt het een gimmick. Een al te makkelijke en doorzichtige poging van Hollywood om zijn belegen patriarchale imago op te boenen, de toenemende genderkloofkritiek van Time's Up en consoorten in de kiem te smoren en er in dezelfde adem nog grof geld mee te verdienen.

Flauwe afkooksels

Te weinig vrouwen als protagonisten? Haal gewoon wat oude mangedreven franchises van stal en steek er een hoop actrices in. Vervang de geldbuit uit het origineel met diamanten, het casino met het glamoureuze en modieuze Met Ball ('want daar houden de dames toch van?'), laat Rihanna haar nagels lakken tijdens het hacken en klaar. That will shut them up

La Bullock en co mogen dan slimme, berekende professionals spelen, ze bestaan nog steeds vooral bij gratie van hun mannelijke voorgangers. Zo begint en eindigt Ocean's 8 met een verwijzing naar en ode aan Debbies broer Danny Ocean.  Alsof vrouwen geen eigen verhalen verdienen. Waarom ijveren voor een vrouwelijke Danny Ocean of James Bond, als er meer Wonder Women en Atomic Blondes gecreëerd kunnen worden?

De eerder aangehaalde studie van de San Diego State University stelt dat er bij 88 procent van de 250 topfilms van 2017 een man in de regisseursstoel zat. Liefst 83 procent van de scenario's werd door mannen geschreven, 96 procent telde een mannelijke cinematograaf. Olivia Ovenden van het Amerikaanse magazine Esquire verwoordt het treffend: "Mannen schrappen uit films zorgt niet voor meer gelijkwaardigheid, zeker niet als mannen achter de schermen nog steeds aan de touwtjes trekken". 

Ook Ocean's 8 had een man achter de camera. En het zou interessant zijn om de loonbriefjes van Bullock en co. naast dat van Clooney en zijn ratpack te leggen. Gelijk loon, meer steun voor vrouwen achter de camera, niet alleen voor indiefilms maar ook blockbusters, en vooral: meer vrouwen aan de top die de beslissingen neemt en het geld toekent: dat alles doet veel meer dan een all-female reboot.

Beeld Warner Bros

Zeker als het gaat om flauwe afkooksels van het origineel. Ocean's 8 is, met zijn minder uitgespitte personage, meer oppervlakkige interacties en grotere plotgaten, in hetzelfde bedje ziek als eerdere vrouwelijke remakes, van  GhosbustersThe Next Karate Kid met Hilary Swank tot American Psycho II met Mila Kunis.  Eigenlijk begint het bij Ocean's 8 al bij de titel: vonden ze geen elf vrouwen misschien? Zelf telden we trouwens geen acht vrouwelijke partners in crime, maar slechts zeven en een man. Als de makers echt en oprecht gelijkwaardigheid als voornaamste doel hadden, dan hadden ze op zijn minst numeriek het origineel kunnen evenaren.

Lees hier de recensie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden