Maandag 23/11/2020

InterviewHooverphonic

Waarom Geike terugkeert naar Hooverphonic

Hooverphonic is nu opnieuw Raymond Geerts, Geike Arnaert en Alex Callier.Beeld Willy Vandeperre

Ze leken azijn en zout, maar twintig jaar na het onsterfelijke ‘Vinegar & Salt’ keert Geike Arnaert (41) toch terug naar Hooverphonic. Ze was van 1997 tot 2008 de vaste zangeres bij de groep rond Alex Callier en Raymond Geerts. Nu vervangt ze de 19-jarige Luka Cruysberghs. Een bitterzoete maar beloftevolle comeback.

“Een nieuwe dag. Op zoveel nieuwe niveaus.” Zo noemt Geike de hereniging met Hooverphonic. Die reünie komt er naar aanleiding van de twintigste verjaardag van het album The Magnificent Tree, met hits als ‘Mad About You’ en ‘Jackie Cane’. “We hebben elkaar teruggevonden”, zegt Alex Callier. “We hadden alle drie goesting om opnieuw samen te werken”.

De scheiding met Luka Cruysberghs, die een solocontract krijgt, voelt bitterzoet aan bij de band. “Die beslissing ging niet over één nacht ijs,” bezweert Alex Callier. “We zijn drie jaar lang on the road geweest, ik hoop dat ze haar eigen weg vindt. Maar dit moesten we gewoon doen.”

Het zal vast wel eigen zijn aan muzieknerds, maar met even grote zekerheid kunnen wij vertellen waar we waren toen de Twin Towers inzakten, Jeff Buckley, Kurt Cobain of Amy Winehouse stierven als waar we zaten toen Geike andere oorden opzocht. Het terras van de Métropole in Brussel, met name. Nooit voelden de stoelen zo koud en onwezenlijk aan als toen fotograaf Alex Vanhee ons vergastte op the end of an era.

Een hereniging zagen we dan ook in geen mijlen of wegen aankomen.“Wij evenmin”, grinnikt Callier. “Maar soms klikken alle radartjes gewoon in elkaar. Het leven dat we de voorbije kwarteeuw hebben beleefd, hadden we ook nooit kunnen voorspellen. Hooverphonic heeft altijd wel wat verrassingen achter de hand gehouden. Dit is duidelijk de jongste.”

Verleidelijk

Om maar meteen de klootzak uit te hangen: Geike Arnaert heeft onlangs een knappe soloplaat uitgebracht en ook zonder haar wist Hooverphonic een publiek aan zich te binden. Waarom zouden ze in godsnaam in elkaars vaarwater zitten? “Net daarom”, zegt Arnaert beslist. “Toen ik vertrok, wist ik niet goed wat ik betekende buiten Hooverphonic. Wat ik waard was. Of wat ik zou kunnen betekenen. Dat zie ik vandaag anders.”

Callier begrijpt waarom ze een paar jaar geleden iets anders wilde dan het korset van Hooverphonic. “Zelf waren we daar ook niet echt rouwig om”, zegt hij eerlijk. “We konden experimenteren, met andere zangers en zangeressen, met Noémie en met Luka bijvoorbeeld. Maar met het twintigjarige jubileum van ‘Mad About You’ begon het toch wel te kriebelen. Net omdat een reünie zich niet opdrong – Geike deed het goed op zichzelf en wij ook – werd het zo verleidelijk voor mij om de krachten te bundelen. Het hoefde niet, voor geen van ons beiden. En daarom leek het geweldig.”

Heeft de pers die breuk dan niet te veel opgeklopt? Wanneer we de groep aantreffen, lijkt van zuurheid geen sprake. Nochtans: toen Hooverphonic het afscheid van Geike indertijd bekend maakte, leek het alsof geen van beide partijen nooit nog door één deur kon of wilde. “We zijn wel degelijk door een hele emotionele periode gegaan”, geeft Arnaert toe. “Ons afscheid was bijzonder heftig. Maar het was geen impulsieve beslissing. Na twaalf jaar had ik het gewoon wel gezien. Een grote ruzie is er daarom nooit bij komen kijken.”

Callier grinnikt: “In elk huishouden wordt wel eens met borden gesmeten. Noem me één koppel dat nog nooit ruzie heeft gemaakt en ik toon je twee leugenaars. We stonden elkaar nooit naar het leven, we hebben elkaar nooit het leven zuur gemaakt. Het is wel zo dat we elkaars deur achteraf niet hebben platgelopen, maar we konden wel door diezelfde deur. Ach ja, we zaten vroeger misschien te dicht op elkaars lip, en daarmee begrijp ik ook dat Geike is vertrokken. Dat heeft verdomd pijn gedaan, zowel bij mij als bij Raymond (Geerts, gitarist; GVA). Maar ik snapte die beslissing wel. Op een bepaald ogenblik moet je je eigen vleugels uitslaan en dat heb ik gerespecteerd. Daarom wenste ik Geike ook alle succes van de wereld. Misschien is dat de belangrijkste reden waarom deze reünie juist aanvoelt: we voelen geen wrok, geen rancune. Dit voelt aan als een rematch made in heaven.”

Solocarrière

Sowieso betekent de versmelting niet dat Geike haar solocarrière wegwuift. “Ik wil dat mijn eigen muziek ook naast Hooverphonic kan staan”, vertelt ze. Waarop Callier meteen inpikt. “Dat was vroeger niet anders, hé. Alleen vond Geike het toen te moeilijk om beide werelden met elkaar te verenigen. Dat begrijp ik wel. Maar we hebben haar nooit een solocarrière willen ontzeggen. Dat is misschien een van de grootste misverstanden over onze breuk. Ik snap dat Geike afscheid moest nemen van Hooverphonic om aan een nieuw hoofdstuk te beginnen, maar Hooverphonic was nooit de reden voor die breuk.”

Veel meer water under the bridge blijkt er dan ook niet te stromen. “De media hebben dat feller opgeklopt dan het ooit is geweest”, lacht Callier. Geike knikt: “We zijn helemaal niet rancuneus. Ik was nog geen dertig toen ik vertrok bij de groep en ik heb al mijn eerste ervaringen binnen de muziekwereld opgedaan bij hen. Dat is onschatbaar. Zoals je daarnet zelf stelde: we hebben altijd met het grootste respect over elkaar gesproken toen we uit elkaar gingen. Dat was geen slap vertoon en we hadden ook geen lucratief zwijgcontract afgesloten (lacht).”

De kans is groot dat de dynamiek binnen Hooverphonic verandert. “Ik heb geleerd dat de beste songs geschreven worden wanneer je er niet bij stilstaat,” zegt Callier. “Het is een vooroordeel dat ik weinig weerwerk duldt. Heel wat hits heb ik net te danken aan een samenwerking met anderen. Ik kan me perfect voorstellen dat Geike vandaag een grotere bijdrage zal hebben in de songs dan vroeger.” 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234