Vrijdag 06/12/2019

Game of Thrones

Waarom fans van de Game of Thrones-boeken elke aflevering een klein beetje doodgaan

Kit Harington als Jon Snow in het laatste seizoen van Game of Thrones. Beeld AP

Wachten op het volgende boek van George R.R. Martin is een beetje als wachten op de winter in Westeros. Met het zesde seizoen van Game of Thrones zijn de fanatieke lezers definitief bijgebeend en zelfs op achterstand gezet door de bingewatchers. Drie redenen waarom die inhaalbeweging voor de boekenwurm aanvoelt alsof de Mountain een 'Oberynneke' doet.

George R.R. Martin schrijft zoals zijn boeken lezen: traag, maar geweldig goed. Dat eerste heeft hij nu zelf ook eindelijk toegegeven. Het vijfde boek uit zijn reeks 'A Song of Ice and Fire' dateert alweer van 2011 en voor de lezers is het sindsdien nagelbijtend wachten op het zesde boek, getiteld - ironie oh ironie -'The Winds of Winter'. En dat terwijl het heuglijke winterse nieuws wel al is neergedaald in de serie.

Dat komt aan. Na het vorige seizoen konden de boekenfans nog smalend neerkijken op het bekrompen serievolkje, genietend van die paar plotwendingen die al in inkt vereeuwigd waren en niet in pixels. Nu is het echter gedaan met de arrogante toogpraat. De inhaalbeweging is voltooid, de boekenbetweter het zwijgen opgelegd.

Zo erg is dat nu ook weer niet. De serie is ronduit geweldig en trok ook in zijn zesde seizoen, afgezien van het slenterende middengedeelte, opnieuw wervelend over de Seven Kingdoms. Zelfs de meest doorwinterde seriehater moet toegeven dat het ferm veel deugd doet om de R+L=J-theorieën eindelijk bevestigd te zien. Toch zijn er drie redenen waarom fans van de boeken - ondergetekende incluis - elke aflevering opnieuw een beetje doodgaan.

George R.R. Martin, auteur van de boekenreeks 'A Song of Ice and Fire', waar de populaire tv-serie Game of Thrones op gebaseerd is. Beeld photo_news

1. Het einde van de grenzeloze fantasie

U heeft het wellicht ook voor: u kan niet meer denken aan Harry Potter zonder de knokige kop van Daniel Radcliffe voor uw ogen te zien, hoe hard u ook probeert. En toch ... ooit hebt u waarschijnlijk uw 'eigen' magische wereld in elkaar geflanst met de fantastische beschrijvingen van J.K. Rowling. Miljoenen kleine Harry's zijn op die manier geboren en oh wat was dat fijn, niet? Goede boeken mogen vertaald worden naar het scherm, maar een beeld legt nu eenmaal de grenzen van de fantasie onherroepelijk vast. Eénrichtingsverkeer van de ergste soort.

Eigenlijk zegt de naam van het genre al genoeg. Fantasy. Een diep inlevingsvermogen en creatieve geest zijn onontbeerlijk om jezelf met plezier door de vaak oeverloos lange boeken te worstelen. Wanneer je weer maar eens begint aan een passage waarin het stuk tapijt dat aan de muur hangt met microscopische precisie wordt beschreven, wil je echt geen panklaar beeld op je netvlies dat de volgende drie pagina's overbodig maakt. Laat dat presenteerblad maar achterwege.

Acteur Peter Dinklage is niet meer weg te denken als gezicht van Tyrion Lannister, terwijl de dwerg in de boeken als een echt gedrocht wordt beschreven. Beeld rv

2. Martin en de meesterlijke misleiding

Hoe heerlijk het is om keer op keer op het verkeerde been te worden gezet, je moet de boeken lezen om het te beseffen. Martin weet als geen ander hoe hij de complottheorieën rond je heen kan laten dartelen of vastgeroeste plotwendingen drie boeken later toch weer een volledig andere koers kan laten opvaren. Telkens opnieuw om de tuin worden geleid omdat je zo intens meeleeft met de gedachten van een personage: het is een van de meest genietbare aspecten van 'A Song of Ice and Fire'.

Helaas. De 'Winds of Winter' zullen waarschijnlijk iets minder hard waaien, aangezien de serie de belangrijkste verhaallijnen op voorhand al blootlegt. Gedaan met struikelen over de boobytraps die dik doorheen de boeken bezaaid liggen, de voorspelbaarheid is aangespoeld. Of zou het kunnen dat die gewiekste George ook de scenarioschrijvers van de serie op een verkeerd spoor heeft gezet? Hoop doet leven.

3. De boeken zijn beter dan de serie

Begin gerust te foeteren, maar u zal misnoegd moeten afdruipen. De boeken zijn beter dan de serie. Punt. Dat is trouwens geen verwijt naar de makers van de serie, eerder een praktisch obstakel. De boeken construeren telkens in duizend pagina's een complex labyrint van verhaallijnen waar zelfs de 'little birds' van Varys begin noch einde aan zien. Onmogelijk om te vatten in een seizoen van tien afleveringen. Toch niet als je de kijker voor een hersentrauma wil behoeden. En de heerlijk schunnige gedachten van Tyrion kan je nu eenmaal enkel ontdekken als je de boeken leest. Dat alleen al is de beste reden om de collectie toch nog aan te schaffen.

U denkt waarschijnlijk dat dit een zwak onderbouwd argument is om de inhaalbeweging van de serie aan te klagen. Waarom kunnen de lezers niet gewoon geduldig wachten op die extra zoetigheden en ondertussen genieten van een savoureuze maaltijd? Zou kunnen. Maar dan onderschat u schromelijk de kracht van het betere origineel. Durft u misschien te beweren dat u liever Take That een cover van 'Smells like teen spirit' had horen brengen nog vóór Kurt Cobain het lied in het collectieve geheugen vast beitelde? Belabberde vergelijking, ik weet het, maar u moet dat fragment echt eens opzoeken op youtube.

Zwaai met zoveel gouden beeldjes als u wil, de boeken ... zijn ... beter. Beeld AFP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234