Zaterdag 25/05/2019

Mary Poppins

Waarom de wereld opnieuw een Mary Poppins kan gebruiken (en het 54 jaar wachten was op ‘Mary Poppins Returns’)

54 jaar na de originele ‘Mary Poppins’ kruipt Emily Blunt in de huid van de beroemde kinderjuffrouw. Beeld RV

Woensdag vliegt Mary Poppins opnieuw onze bioscoopzalen binnen met een vervolgfilm die 54 jaar op zich liet wachten. Waarom doet Disney dat uitgerekend nu? En kan je überhaupt een waardige opvolger maken van een musical die iedereen zich als supercalifragilisticexpialidocious herinnert?

Julie Andrews wàs Mary Poppins. Practically perfect in every way. Dus wie in haar voetsporen wil treden, kan maar beter tegen een stootje. De Britse Emily Blunt (35) geeft toe dat de rol van zingende nanny haar eerst wat zorgen baarde. “Maar, ik heb me uiteindelijk voorgenomen om deze rol te benaderen zoals elke andere rol”, vertelt ze ons tijdens de voorstelling van Mary Poppins Returns in Londen. “Dat was nodig voor mijn zengevoel, vooral omdat iedereen in m’n nek leek te hijgen. Meer dan eens heb ik gedacht: ‘waar ben ik in godsnaam aan begonnen?’”

Emily Blunt als Mary Poppins in ‘Mary Poppins Returns’. Beeld Jay Maidment

De actrice heeft zich voor haar interpretatie bewust niet gebaseerd op de originele film. “Natuurlijk had ik er herinneringen aan, maar niet zo gedetailleerd. Ik heb de film niet durven herbekijken, omdat ik niet geïntimideerd wilde raken door Julies vertolking. Niemand wil mij, of om het even wie, een slechte imitatie van Julie Andrews zien doen. Het is heiligschennis om dat nog maar te proberen. Dus heb ik mijn eigen versie gecreëerd, op hoop van zegen.”

Let It Go

Dat Mary Poppins destijds geen vervolg kreeg na het verpletterende cinemasucces lag aan de woelige samenwerking tussen Walt Disney en boekenschrijfster P.L. Travers. Die laatste heeft zich nooit kunnen verzoenen met de musical. Ze vond het vreselijk dat de wereld voortaan Walt Disney’s Mary Poppins kende, want dat was niet de nanny uit haar boeken, en verbood elke andere verfilming.

Emily Blunt zingt de sterren van de hemel, maar hoeveel sterren krijgt de film. Lees hier de recensie.

Vandaag is die strijdbijl begraven met de nabestaanden van Travers, waardoor het pad open lag voor een nieuwe musical. In tegenstelling tot de lange lijst remakes wilde Disney toch een gloednieuw verhaal. “Volgens mij mag je niet aan het origineel raken”, zegt regisseur Rob Marshall (Chicago, Into The Woods). “Mary Poppins was de perfecte musical. Het was zo makkelijk geweest om vandaag een versie te maken waarin Mary Poppins – ik zeg maar wat – ‘Let It Go’ zingt. Maar voor mij zou dat niet overeenstemmen met de ziel van het origineel. Bovendien: er zijn ooit acht boeken geschreven, voldoende bronmateriaal dus om iets volledig nieuws te maken.”

Regisseur Rob Marshall en actrice Emily Blunt op de set van ‘Mary Poppins Returns’. Beeld Jay Maidment

Marshall: “Toch waren er een paar dingen uit de eerste film die ik het koste wat het kost wilde bewaren. Zo moest er zeker een lange scène inzitten die liveactie en animatie combineerde. Alleen, vandaag heeft Disney geen 2D-animatoren meer in dienst. Het is een verloren kunstvorm, dus hebben we gepensioneerde tekenaars van stal gehaald om dit voor elkaar te krijgen. Daarnaast wou ik een groots musicalnummer met mannelijke dansers, zoals de schoorsteenvegers in ‘Chim Chim Cher-ee’. En de vlieger keert terug. Het blijft tenslotte een voortzetting van de vorige film.”

Ook in ‘Mary Poppins Returns’ zit een scène die liveactie en animatie combineert. Beeld RV

Zo klinken de nieuwe songs zoals vroeger zonder een gratuit doorslagje te zijn. Deze ondankbare taak viel te beurt aan songschrijvers Marc Shaiman en Scott Wittman. Voor elk nummer in de film werden er drie andere, niet gebruikte songs geschreven. “In Mary Poppins zaten de beste liedjes die ooit voor een film zijn geschreven”, zegt Shaiman. “Bovendien klonk het bij Disney: ‘Dit is de eerste keer dat Mary Poppins in 54 jaar zal zingen, het kan dus maar beter goed zijn.’ (lacht) Uiteindelijk hebben we geprobeerd de muziek te benaderen als een liefdesbrief aan de originele liedjes van de Sherman-broers, veeleer dan een vervolg op hun werk. En uiteraard hadden we Julie Andrews in gedachten toen we ze schreven. Daarom was het goed dat Emily elke week langskwam, zodat we samen dingen konden uitproberen.”

Mannelijke vrienden

Ook Blunt besefte dat de muziek essentieel zou zijn. “Ik heb vrienden, vooral mannelijke, die de originele film nooit hebben gezien en toch alle liedjes kennen. Het is alsof ze onlosmakelijk zijn verbonden met het kind-zijn.” 

En dat werkt ook 54 jaar later. “Eigenlijk is Mary Poppins van alle tijden”, vindt Blunt. “Het is de manier waarop ze magie blaast in de dagelijkse dingen, zoals je kamer opruimen of een bad nemen. Maar ook hoe ze kinderen leert omgaan met de echte wereld, met zaken als verlies. Kinderen kunnen zulke grote gebeurtenissen heus wel aan.”

Beeld Jay Maidment

In deze film hebben we daar een prachtig liedje over: ‘The Place Where Lost Things Go’, over het overlijden van de moeder. Blunt: “Een jaar voor we aan de repetities begonnen, lieten de liedjesschrijvers me dat nummer al eens horen. Ik heb hen meteen gezegd: ik weet niet of ik dat tot het einde kan uitzingen. Het is zò emotioneel, dat ik alleen maar aan mijn eigen kinderen kon denken. De dag dat we deze scène met de kinderen opnamen, was een erg bewogen dag.” 

Thor versus Poppins

Dat Mary Poppins Returns zich afspeelt in de jaren 1930 betekent ook een terugkeer naar de tijdsgeest van de boeken, die in dezelfde periode werden geschreven. Walt Disney liet zijn musicalversie immers eerder – in 1910 – plaatsvinden, omdat hij het Edwardiaans tijdperk kleurrijker en lichter vond dan de Grote Depressie. “Maar de crisis van die periode kan je in de Poppins-boeken lezen tussen de regels door”, vindt Marshall. “Dat gegeven voelde voor mij ook erg hedendaags aan. We leven in donkere tijden.”

En precies daar zit de noodzaak om de kinderjuffrouw vandaag terug te halen, vindt ook Blunt. “We kunnen allemaal wel een Mary Poppins gebruiken die uit het niets opduikt en ervoor zorgt dat alles weer beter wordt.” Bovendien heeft ze altijd al een feministisch kantje gehad, waardoor ze ook anno 2018 relevant blijft. “Het personage was al een moderne vrouw toen P. L. Travers haar schreef”, vindt Blunt. “Ze heeft duidelijk geen vertrouwen in mannen. (lacht) Eigenlijk leek ze erg op de schrijfster zelf, iemand die het belang van zelfvertrouwen en zelfvoorziening begreep. En ze is een vrouw die dingen gedaan kreeg.”

Maar beschouwt ze Mary Poppins ook als een superheld, met haar vliegende paraplu en handtas zonder bodem? “Volgens mij is ze eerder een supermens, omdat er zo veel diepte en menselijkheid in haar schuilt”, zegt Blunt. Al zou ze ook perfect haar mannetje kunnen staan in de volgende Avengers-film van het Marvel-universum. “Ik zie het wel voor me: Thor versus Poppins, hamer tegen paraplu. She would kick ass, toch?”

Mary Poppins Returns, vanaf 19/12 in de zalen.

Lees hier onze recensie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.