Zondag 16/06/2019

Talkshows

Waar zijn Lieven Van Gils en Bart Schols plots naartoe?

Beeld VRT

Wat is er toch aan de hand met onze talkshows? Heel dik zijn ze niet meer gezaaid, en ze blijken ook niet meer bijster goed te scoren. Talkshowhosts Lieven Van Gils en Bart Schols zijn zelfs een poosje van het toneel verdwenen. Lukt het Jan Leyers straks wel om hoge toppen te scheren wanneer hij aan de nieuwe reeks van Nachtwacht begint? Of is er in de toekomst alleen nog ruimte voor shows als Gert Late Night, waarin reality en gesprekken meer en meer in elkaar overvloeien?

Olivier Goris: “In bed of aan het ontbijt”

Het was de opvallendste ingreep in het tv-voorjaar: Van Gils & gasten, al jaren het vlaggenschip van Eén in de late avond, moet voorlopig plaats ruimen voor de soap Dertigers. Niemand is beter geplaatst dan Olivier Goris (48), programmabaas bij de VRT, om uit te leggen wat daarvoor de reden is.

Olivier Goris: “Het is moeilijk om een talkshow tien maanden aan een stuk fris te houden. Dat was destijds bij De laatste show ook een probleem.”

Is het einde van de talkshow nabij?

Goris: “Een programma als De afspraak of Van Gils & gasten is en blijft een uitgelezen manier om de mensen een eigen kijk op de gebeurtenissen van de dag voor te schotelen. Zo kun je als zender het verschil maken. Herinner je je Tom Lenaerts die in Van Gils & gasten Kristof Calvo en Peter De Roover de mantel uitveegde? Dat stond 's anderdaags in alle kranten. 

“Volgens mij is er dus zeker nog een toekomst voor de talkshow. Op dat late uur verlangen de kijkers een niet al te wilde terugblik op de voorbije dag.”

Maar die kijkers zijn met steeds minder. De laatste show haalde in zijn laatste seizoen nog makkelijk 700.000 kijkers. Dat is het dubbele van Van Gils & gasten.

Goris: “We zijn zeven jaar verder, het tv-landschap is helemaal veranderd. Er is meer concurrentie en mensen kijken meer en meer uitgesteld: dat heeft een impact op de kijkcijfers.

“Bovendien telt er meer dan alleen kijkcijfers. Als Julie Van den Steen in Van Gils & gasten over haar laag zelfbeeld praat en zo een maatschappelijke discussie in gang zet, heeft dat ook veel waarde.

“Praatprogramma's liggen onder een vergrootglas. Ik heb er veel meegemaakt – Café Corsari, De laatste show, De kruitfabriek – en altijd klonk het: 'Kan het niet straffer, gedurfder, scherper?' De verwachtingen zijn hooggespannen, maar een dagelijkse talkshow krijgt nu eenmaal niet dezelfde middelen als Sorry voor alles of Over water.

Van Gils & gasten moet dus niet worden heruitgevonden?

Goris: “Nee. Vorig jaar zijn we er ook even tussenuit geweest, en toen merkten we dat de kijker weer honger naar het programma kreeg.”

Maar nu gaan jullie er wel langer uit.

Goris: “Dat komt omdat er in de aanloop naar de verkiezingen ook omkaderingsprogramma's gepland zijn. Bovendien zit je in volle sperperiode, waardoor je geen politici mag uitnodigen.”

Een andere opvallende ingreep was de wissel van Bart Schols door Phara de Aguirre in De afspraak. Waarom was dat nodig? Bart Schols leek net goed op dreef.

Goris: “Dat klopt, en dat wil ik graag zo houden. Elke dag zo'n programma presenteren is topsport. Je moet op de hoogte zijn van elk detail en je mag je niks door je gasten laten wijsmaken, dat is heavy. Je moet ervoor zorgen dat je niet opgebrand raakt. Ik wil niet meemaken dat Bart naar mij komt en zegt: 'Ik stop ermee, het gaat niet meer.' Door Phara en Bart afwisselend te laten presenteren, hou ik zowel mijn presentatoren als het programma fris.”

De afspraak scoort goed voor een duidingsprogramma. Van Gils & gasten lijkt meer tussen twee stoelen te vallen: het is geen entertainment, maar ook geen duiding.

Goris: “Dat komt omdat het programma op Eén zit: de variatie moet groter zijn, en dat is een moeilijke oefening. Ik vind De afspraak een fantastisch programma, maar je kunt er de avond op Eén niet mee afsluiten.”

Lieven Van Gils is een goede presentator, maar eerder een aangever dan iemand die zelf scoort. Zou een personality host, zoals Mark Uytterhoeven destijds in De laatste show, geen extra boost kunnen geven?

Goris: “Ik denk het niet. Zo'n bekende host heeft een veel kortere houdbaarheidsdatum. Daarom laten we Sven de Leijer maar een aantal weken Vrede op aarde maken. Als je zo iemand te lang op het scherm brengt, gaat de kijker de humor als geprogrammeerd aanvoelen. 'Hij is een onetrickpony’, hoor je dan. Lieven Van Gils zit al negen jaar op die stoel, dat deed niemand hem voor.”

Maar hangt de kwaliteit van je programma dan niet te veel af van de BV's die rond de tafel zitten? Uytterhoeven zei ooit: 'Ik vond niet dat ik het aan mijn gasten kon overlaten om een spitse aflevering te maken. De meeste mensen zijn niet geweldig interessant of grappig.'

Goris: “Bij Van Gils & gasten gaan we vooral voor een goed gesprek, terwijl de focus bij De laatste show meer op humor lag. Zeker als Uytterhoeven in die zetel zit, verwacht je constant grappen. Als je dan niet genoeg gelachen hebt, zeg je: 'Het was niet goed.' Dat legt een enorme druk op de makers, waardoor het geen maanden vol te houden is.”

Moet er qua gasten niet eens uit een andere vijver worden gevist? Ofwel zijn het BV's uit de VRT-stal, zoals acteurs uit Thuis, ofwel hebben ze een plaat of theatervoorstelling te verkopen.

Goris: “Daar ben ik het niet mee eens. Ik vind de keuze van de gasten heel gevarieerd. De redactie beslist autonoom wie ze uitnodigt, er is geen inmenging van bovenaf.”

Ik heb de indruk dat de concurrentie meer durft. Gert Late Night liet Michel Van den Brande en drugssmokkelaar Paul Meyer opdraven. Dat zie ik bij Van Gils & gasten niet snel gebeuren.

Goris: “Kleurrijke figuren zijn welkom, maar ze moeten wel relevant zijn. Het is niet de bedoeling dat ze als attractie dienen. Een andere voorwaarde is dat ze een goed gesprek opleveren. Dries Van Langenhove kan misschien wel de actualiteit beheersen, zijn aanwezigheid kan ook verlammend werken voor de anderen aan tafel. Maar we durven zeker buiten de lijnen kleuren: de specials rond De Bende van Nijvel, De collega's en Herman Brusselmans zijn daar het bewijs van.”

Van Gert Late Night leren we dat de kijker de mix tussen reality en gesprekken wel lust. Overwegen jullie met Van Gils & gasten ook zoiets?

Goris: “Je hoeft niet elk nieuw fenomeen achterna te hollen. Ik geloof heel hard in ons fundament: een goed gesprek met boeiende gasten. Het doet er niet toe of dat nu in een bed, aan een ontbijttafel of in een tv-studio is, zolang het maar interessant is.”

Bart Schols: 'Ik mis mijn harde interviewstijl soms, maar ik heb me ermee verzoend dat die niet bij ‘De afspraak’ past.’ Beeld VRT

Bart Schols: “Jaloers op Kathleen Cools”

Bart Schols (44) presenteert De afspraak sinds augustus 2015. Het duidingsprogramma kende een moeilijke start, maar sinds een paar maanden zakt het niet meer onder de 200.000 kijkers. Mede dankzij Schols, die zijn draai heeft gevonden. Het was dan ook schrikken toen hij plots van het scherm verdween en Phara de Aguirre overnam. Dat doet ze nog tot de krokusvakantie.

Hoe voelt het om iemand anders op je stoel te zien zitten?

Bart Schols: “Ik ben vooral blij dat ik even kan ademhalen – vier seizoenen lang, van september tot juni een dagelijks programma presenteren, dat kruipt in de kleren.

“Nu, je wilt je kindje niet aan om het even wie afstaan, maar Phara is een vriendin en een topper. Het programma is in goede handen.”

De afspraak is een succesverhaal. Wat is de sterkte van het programma?

Schols: “Het allerbelangrijkste is weten voor wíé je tv maakt. Onze kijker wil een extra laag informatie bovenop Het journaal en is niet vies van een snuifje cultuur of wetenschap. Dat recept is heilig.

“Een tv-programma moet ook herkenbaar zijn. Het lijkt bijkomstig, maar onze tafelsetting – waarbij de gasten naar de kijker toe zitten – speelt volgens mij een rol in het succes. Dat zie je haast nergens anders, behalve in de show van Bill Maher.”

Heeft die setting voor de kentering gezorgd? Toen je de interviews nog één-op-één afnam, liep het programma voor geen meter.

Schols: “Misschien moest het programma nog groeien? (Stilte) Ik mis die harde interviewstijl soms, maar ik heb me ermee verzoend. Als ik met iemand aan het boksen ben, is dat ongemakkelijk voor de andere gasten aan tafel. Ik ben jaloers op hoe Kathleen Cools in Terzake Dries Van Langenhove interviewde, maar in De afspraak zou dat een ander gesprek worden.”

Wat is het moeilijkste aan het maken van De afspraak?

Schols: “Elke dag opnieuw die complexe puzzel leggen. Er is de keuze van de onderwerpen en van de gasten. Individueel moeten ze een vlotte babbel en expertise hebben, maar daarnaast moet ook de mix tussen de gasten goed zitten: gender, diversiteit, herkenbaarheid... Het speelt allemaal een rol.”

Wat is een goed onderwerp?

Schols: “Iets wat de mensen bezighoudt. Al kan dat ook aan tafel ontstaan. Na de schietpartij in een homodiscotheek in Orlando was rabbijn Aaron Malinsky te gast. Hij vertelde doodleuk dat de kans dat zijn zoon homofiel is, nihil is, omdat hij niet naar discotheken gaat. Zo'n uitspraak gaat een eigen leven leiden en wordt belangrijker dan de schietpartij. Zo kwamen we bij de essentie van het probleem. Dat was ons Schild & Vrienden-momentje. Net als in die bewuste Pano, kwam er een maatschappelijk probleem naar boven.”

De kritiek op het optreden van Dries Van Langenhove in Terzake is dezelfde als die jij over je heen kreeg na je interview met IS-strijder Younes Delefortrie. Namelijk: moet je zulke kerels een forum geven?

Schols: “Ik vind van wel, zolang je alles goed kadert. Niemand wordt volgens mij met nazistische of terroristische sympathieën geboren. Ik zie het als mijn journalistieke plicht om te onderzoeken wat zulke mensen drijft. En dan móét je wel met hen praten. Je moet Van Langenhove niet elke week in Terzake opvoeren, maar als iemand duizenden stemmen haalt in een officiële verkiezing aan de unief en een succesvolle jongerenbeweging leidt, dan mag je hem niet negeren. Zeker niet als hij ook een politieke lijst gaat trekken.

“Soit, wie je ook in de studio zet, kritiek is er altijd. Het vaakst komt de druk uit politieke hoek. Ik moet al hard zoeken naar een partijvoorzitter die nog niet persoonlijk bij me geklaagd heeft. Maar daar trek ik me geen bal meer van aan.”

Ik herinner me een vlammend opiniestuk van Gwendolyn Rutten die woedend was omdat Raoul Hedebouw bij jullie te gast was.

Schols: “En dan vergeet je nog de boze sms'en die ze me eerst stuurde (lacht). Maar Gwendolyn Rutten, die overigens altijd beleefd is, was zeker niet de enige. Ook Bart De Wever, Joke Schauvliege en Sven Gatz hebben al hard naar me uitgehaald. Politici gedragen zich soms als sportvedetten. Eén kritische opmerking en je krijgt ze niet meer in je studio. Ik vind eigenlijk dat we dat iedere keer zouden moeten meedelen aan de kijker. Alhoewel, nu de kijkcijfers pieken en de verkiezingen in aantocht zijn, zijn er opvallend weinig afzeggingen (lacht).”

Isabelle Dams: 'Gert Verhulst en James Cooke zijn hosts met een uitgesproken persoonlijkheid. Van een Bart Schols of Lieven Van Gils weet de kijker niet wat hij graag eet.' Beeld VIER

Isabelle Dams: “Zuhal Demir in haar pyjama”

Isabelle Dams (40) is hoofd ontwikkeling bij de SBS-zenders VIER en VIJF en bouwde samen met Gert Verhulst en James Cooke aan Gert Late Night. Het programma zit in de lift: het haalt vrijwel dezelfde kijkcijfers als Van Gils & gasten maar scoort beter bij het jongere publiek.

Isabelle Dams: “We hebben geprobeerd om het talkshowgenre op z'n kop te zetten. We wilden niet in een doffe tv-studio kruipen, Gert en James moesten bereikbaar zijn. Daarom zitten we op een boot. De mensen kunnen er eens langsgaan, een cadeautje achterlaten, en leuke dingen doen met Gert en James op de kade.”

Wat is zo vernieuwend? De filmpjes van de gasten aan het ontbijt of in hun slaapkamer?

Dams: “Die rubriekjes zijn belangrijk om de kijker vast te houden. Als het gesprek met een gast hem niet boeit, zapt hij niet weg, maar denkt hij: straks zit Zuhal Demir in haar pyjama, dat wil ik wel zien. En omdat de BV's blijven slapen, leer je hen beter kennen. Ik denk niet dat Sven Gatz over zijn depressie had getuigd, als hij daar maar een uurtje was geweest.

“Gert en James zijn hosts met een uitgesproken persoonlijkheid. Van een Bart Schols of Lieven Van Gils weet de kijker niet wat hij graag eet, van James Cooke wel. Door zich bloot te geven, staat hij dichter bij de mensen.”

Waarom gaan jullie maar zes weken op antenne?

Dams: “Gert Late Night is geen maanden vol te houden. Het is méér dan zomaar een uurtje presenteren. Gert en James zijn vijf dagen non-stop met die gasten bezig. Bovendien is dat pop-uppen het DNA van het programma: ze strijken zes weken neer en ze zijn weer weg.”

Geloof jij nog in het klassieke format: een tafel, vier stoelen en een gesprek?

Dams: “Eerlijk gezegd niet. Vandaag moet je verrassen. Er moet wildheid en durf in een talkshow zitten.

“Een dagelijkse talkshow heeft als voordeel dat je volop kunt experimenteren. Als je een uitschuiver maakt, is dat niet erg, de dag erna is er een nieuwe show.

“Ook belangrijk: de mensen moeten weten wat ze kunnen verwachten. Je moet kleur bekennen.”

Dus de spreidstand van Van Gils & gasten, een mix tussen entertainment en duiding, is geen goed idee?

Dams: “Neen. Neem nu die fameuze scène waarin Tom Lenaerts Kristof Calvo en Peter De Roover aanviel. Tom verwoordde wat veel mensen dachten, maar toch zag je Lieven daar onmiddellijk de angel uit halen. Terwijl ik dacht: laat dit toch gewoon gebeuren. Het kan geen kwaad dat er eens iets ontploft, dat lucht op. Als je gasten met een uitgesproken mening rond de tafel zet, laat hen dan ook clashen.”

In het eerste seizoen speelden jullie vaker in op de actualiteit, nu een pak minder. Is het nieuws niet entertainend genoeg?

Dams: “We hebben actua ingewisseld voor relevante onderwerpen. De eerste schooldag houdt de Vlaming meer bezig dan de politieke situatie in Congo. Wat bij Jan met de pet leeft, sluit gelukkig goed aan bij wat Gert en James boeit.”

Vandaar dat jullie er niet voor terugdeinzen om Michel Van den Brande in de studio uit te nodigen. Is Gert Late Night minder elitair dan Van Gils & gasten?

Dams: “Pfft, ik wil ze de kost niet geven, de mensen die op café verkondigen dat ze alleen naar De afspraak kijken, terwijl ze grote fan zijn van Temptation Island of Gert Late Night. Wij willen dat snobisme overstijgen: wij willen ook graag Jinnih Beels op de boot, maar dan wel graag naast Andy Peelman van De buurtpolitie. Met zulke combinaties verras je de kijker. Zoals die keer dat schrijver Stefan Hertmans en Jacky Lafon te gast waren. We hebben daar lovende commentaren op gekregen.”

Goedele Liekens: 'Je mag je mening het gesprek niet laten domineren. Anders ben je enkel op zoek naar je eigen gelijk.' Beeld rv

Goedele Liekens: “Waarom ik pedofielen interview”

Rond de eeuwwisseling brak Goedele Liekens (56) alle kijkcijferrecords met haar talkshows. Maar onbekende mensen die in een tv-studio over hun fetisj, hun huisdier of onmogelijke liefdes komen praten, dat zie je niet meer op de Vlaamse zenders.

Goedele Liekens: “Inderdaad, tegenwoordig denkt men dat alleen BV's iets interessants te vertellen hebben. Terwijl in Nederland nog wél over de dingen des levens wordt gedebatteerd, door gewone mensen.”

Het valt inderdaad op dat er in Nederland meer talkshows zijn en dat die blijven scoren. Hoe komt dat?

Liekens: “Ze hebben een grotere praatcultuur en gaan geen enkel onderwerp uit de weg. In RTL Late Night had ik tot voor kort een rubriek over seks en liefde, terwijl de talkshows hier haast uitsluitend over politiek en cultuur gaan.”

Is er nog wel nood aan taboedoorbrekende programma's? Ik herinner me de commotie rond een aflevering met een dokwerker die travestiet was. Nu ziet haast niemand daar nog een probleem in.

Liekens: “Iedereen herinnert zich de seksafleveringen, maar die waren maar goed voor 20 procent van de tijd. Over emoties praten op televisie, dáár ging het over. Dat was toen ongezien. En ja, we gingen geen enkel onderwerp uit de weg. Tegenwoordig schrikken we niet van een transgender meer of minder, maar twintig jaar geleden was de getuigenis van een transseksueel goed voor een kijkcijferrecord en voorpaginanieuws in alle kranten.”

Zie je nog een toekomst voor human interest in talkshows?

Liekens: “Absoluut. Ik wilde met mijn programma's vooral empathie kweken. Mensen begrip laten krijgen voor iemand die zijn kind vrijwillig had afgestaan voor adoptie. Als ik zo even rond me kijk, denk ik dat we dat in onze maatschappij wel kunnen gebruiken.

“Maar het egocentrisme van onze samenleving schemert door in wat je op tv ziet. Ik heb het gevoel dat in veel praatprogramma's niet meer wordt geluisterd. We verwarren een 'goed interview' met 'iemand het vuur aan de schenen leggen.' Wanneer je vraag telkens met 'Ja, maar...' begint, ben je als host niet goed bezig. Na afloop van zo'n gesprek denk ik vaak: dju, nu weet ik nóg niet wat die man bezielt!”

Nochtans ben jij ook een host die tijdens een interview een standpunt durft in te nemen.

Liekens: “Akkoord, maar je vooringenomenheid mag niet het hele gesprek domineren. Dan ben je enkel op zoek naar je eigen gelijk. Vraag een gast liever de kleren van het lijf, en probeer nieuwsgierig alles te weten te komen.”

Die nieuwsgierigheid werd je niet altijd in dank afgenomen. Zoals toen je Angelina Elander, de kunstenares die Kim De Gelder verheerlijkte, een forum gaf. Ook toen je een pedofiel aan het woord liet, was het kot te klein.

Liekens: “Ik ben een aanhanger van de ubuntu-filosofie die Nelson Mandela uitdroeg: praat eens wat vaker met iemand met wie je het fundamenteel oneens bent. Zo ga je vooruit als samenleving. Iemand in een put wegstoppen is contraproductief. Want hoe kunnen we het pathologische gedrag van een pedofiel herkennen als we niet uitgebreid met hem gepraat hebben? Kennis is macht en het begin van alle wijsheid. Kijk maar naar mij! (lacht)

Tom Lenaerts: 'Bij ‘De kruitfabriek’ hebben we fouten gemaakt. We waren te ambitieus, en de decors waren grotesk.' Beeld VIER

Tom Lenaerts: “Met honger van tafel gaan”

Tom Lenaerts (50) presenteerde samen met Bart De Pauw de talkshows Schalkse ruiters en Mannen op de rand van een zenuwinzinking. Legendarische kijkcijferkanonnen waren het, in tegenstelling tot zijn talkshow De kruitfabriek, die snel werd afgevoerd.

Tom Lenaerts: “Je kunt die programma's niet vergelijken. Schalkse ruiters en Mannen op de rand van een zenuwinzinking waren wekelijkse talkshows, en ze waren formatgedreven. De gesprekken in Schalkse ruiters stonden in het teken van de reportages.”

Wanneer is een talkshow voor jou geslaagd?

Lenaerts: “Wanneer je als kijker het gevoel hebt dat er elk moment iets kan gebeuren. Je ziet veel hosts daar krampachtig naar op zoek gaan, terwijl je gewoon je gasten goed moet kiezen. En daar knelt in Vlaanderen het schoentje: de spoeling is dun. Daarom is een dagelijkse talkshow zo lastig: er is al een kleine vijver om uit te vissen, en je jaagt je BV's er snel door.”

Hoe herken je een goede gast?

Lenaerts: “Hij enthousiasmeert en neemt je mee in een verhaal. Een bekende kop is geen garantie: de hilarische acteur in Familie kan in het echt een droogstoppel zijn. En een onbekende professor die alles weet over nachtvlinders, kan een betere praatgast zijn dan een Rode Duivel. Al zal geen enkele tv-maker een bezoekje van Kevin De Bruyne of Eden Hazard laten liggen: hun populariteit compenseert het gebrek aan taalvaardigheid.

“Onderschat ook de impact van een tv-studio niet. Ik ken mensen die enorm vlot zijn, tot je drie camera's op hen zet.”

Mark Uytterhoeven loste dat probleem op door zelf de show in handen te nemen. Is een talkshow gebaat bij een personality host?

Lenaerts: “Goh, ook al zijn ze geen humorkanonnen, toch zijn Pauw en Witteman persoonlijkheden. Ik geloof nog steeds dat een praatprogramma het meest gebaat is bij een presentator die de gasten laat scoren. Dat probeer ik in Kalmte kan u redden en De pappenheimers ook te doen. Ik denk maar aan één ding: hoe kan ik ze op hun gemak stellen en laten schitteren.”

In Van Gils & gasten nam jij het onlangs van Lieven over. Jouw 'Komaan, boys!' aan het adres van Calvo en De Roover is nu al de oneliner van het tv-jaar.

Lenaerts: (lacht) “Het was een emotionele uitval. Uit frustratie, omdat ik al 10 minuten aan het luisteren was naar iets waaraan ik kop noch staart kreeg. En wellicht had de kijker hetzelfde gevoel. Eigenlijk waren die twee een schoolvoorbeeld van slecht gekozen talkshowgasten. Ze hebben eerder hun plaats in een duidingsprogramma als De afspraak.”

Was de redactie van Van Gils & gasten blij met je uitval?

Lenaerts: “Ja, ze vonden het fijn. De twee politici een pak minder (lacht). Dat hebben ze me duidelijk laten verstaan.”

Heb je een verklaring waarom De kruitfabriek flopte?

Lenaerts: “De verwachtingen lagen enorm hoog. Woestijnvis had de VRT vaarwel gezegd en zijn schouders onder VIER gezet. De kruitfabriek moest het vlaggenschip van de nieuwe zender worden. We haalden met de eerste aflevering 480.000 kijkers, maar een week later waren het er nog amper 200.000. Ik kijk met trots terug op dat programma, zo slecht vond ik het niet. Al hebben we fouten gemaakt. Het decor, bijvoorbeeld, dat was grotesk. Ik zat in een gigantische fabrieksloods aan een veel te grote tafel, veel te ver van mijn gasten om een goed gesprek te kunnen voeren.

“We waren ook te ambitieus. We hadden een batterij toppers – Gilles De Coster, Lieven Scheire, Christophe Deborsu, Sofie Lemaire – aangetrokken en die moesten allemaal renderen. Te veel kapiteins op een schip, dat werkt niet.”

Wat zijn de valkuilen voor een talkshow?

Lenaerts: “Te hard vasthouden aan formats: op dinsdag hebben we die rubriek, op woensdag dat filmpje.

“En lange gesprekken vermijd je beter. Geen enkel gesprek in De wereld draait door duurt langer dan 10 minuten. Het is niet erg om met honger van tafel te gaan.”

Is Gert Late Night dan de toekomst voor het talkshowgenre?

Lenaerts: “Wie zal het zeggen? Die mix tussen reality en gesprekken is origineel, maar het concept klakkeloos overnemen is geen garantie op succes.

“Van één ding ben ik overtuigd: de klassieke talkshow zal niet verdwijnen. Wie beweert dat het genre dood is, zegt dat een goed gesprek tussen mensen niet meer kan.”

‘Vive le vélo’ in 2015. Beeld VRT

Karl Vannieuwkerke: “Er is meer nodig dan zangers en babes”

Al dertien jaar presenteert Karl Vannieuwkerke (48) Vive le vélo, een talkshow in het spoor van de Tour de France. Het gezellige gekeuvel over de gele trui bij een glas rode wijn sloeg vanaf de eerste minuut aan.

Karl Vannieuwkerke: “Dat onze gasten over hun passie – de koers – mogen komen praten, is onze grootste troef. Een klassieke talkshow moet op zoek naar input, bij ons dient de content zich vanzelf aan.

“De toekomst is aan de talkshows rond evenementen: de Tour, Wapenstilstand, de Warmste Week. Waarom geen praatprogramma in de marge van Rock Werchter?”

Je gelooft niet meer in een dagelijkse talkshow?

Vannieuwkerke: “Niet echt. Een talkshow uitzitten, ik denk niet dat dat nog iets voor de volgende generatie is. Als mijn kinderen naar tv kijken, is dat met een half oog. Het moet al wreed de moeite zijn vooraleer ze eens van de iPad opkijken.”

Wordt het dan alles Gert Late Night wat de klok slaat?

Vannieuwkerke: “Ik vind James Cooke fantastisch, maar zet hem dertien weken aan een stuk in the picture, en hij wordt voorspelbaar. Humor moet je doseren.”

Wat is het sterkste punt van Vive le vélo?

Vannieuwkerke: “Het tempo – het allerbelangrijkste in een talkshow – zit goed. Dat mag niet te hoog of te laag liggen, én moet variëren.”

Hoe doe je dat?

“En we gunnen de gasten de vrijheid om een zijsprongetje te maken. Ik durf de hele volgorde om te gooien als de gast na 4 minuten over een onderwerp begint dat eigenlijk voor het einde van de show gepland is. Op mijn papiertje staan geen vragen, maar thema's. De vragen ontstaan door wat de gast over dat thema zegt.”

Is de wisselende locatie ook een troef?

Vannieuwkerke: “Absoluut, mensen willen zien in welk kasteel we nu weer zitten. In de Languedoc of de Provence staan er soms 500 toeschouwers. Als we op iemands privédomein zitten, geven we de locatie niet prijs, maar dan duikt er toch nog 50 man in die mens zijn hof op.”

Er wordt veel geklaagd over het gebrek aan goede talkshowgasten in Vlaanderen. Terecht?

Vannieuwkerke: “Ja, en wij hebben nog minder keuze, omdat we altijd een wielerkenner aan tafel nodig hebben. Als Sagan in een massasprint Cavendish ramt, is de uitleg van een ex-renner noodzakelijk. Alleen moet je dan wel een BV vinden die bij die expert past. Dat is niet altijd makkelijk. Daarom zijn we op drie gasten overgeschakeld: zo kunnen we bijvoorbeeld Koen en Kris Wauters naast een Eddy Planckaert of Sven Nys zetten.

“Het eerste jaar wilde men bij Eén onze gastenlijst zien. Ze hoopten het potentieel van het programma op te krikken door gerenommeerde BV's uit te nodigen. 'Verbreden' noemt men dat in ons vak (lacht). Ja, Luc Appermont is een grote naam, maar als hij aan de telefoon zegt 'Ik heb niks met koers’, dan laat je hem beter thuis.”

Waarom zie je in de omkadering van een EK of WK voetbal geen Wim Opbrouck of Guido Belcanto opduiken?

Vannieuwkerke: “Het werkt niet. Carl Huybrechts is ooit eens met een bus zangers en babes naar het EK voetbal in Oostenrijk getrokken, maar dat werd een flop. Als Véronique De Kock elke avond over de outfit van de voetballers komt palaveren, weet je het wel. Voetbal is te technisch en te tactisch. Je moet echt uit het wereldje komen om erover te kunnen meepraten.”

Nachtwacht, Canvas, zaterdag, 22.05 uur

©Humo

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden