Woensdag 26/06/2019

DM Zapt

‘W817’? Geef mij maar ‘Dragon Ball’

Beeld rv

In DM ZAPT zet de tv-redactie van De Morgen de blik op oneindig. Vandaag: Kevin Lau over anime.

“Aah-nie-mee, wasda?” Meer dan die vraag, met bijbehorende afkeurende blik, kreeg ik niet toen ik op mijn tiende de aantrekkingskracht van anime probeerde uit te leggen aan mijn klasgenootjes. En afkeuring veranderde al snel in walging als ik bekende geen fan te zijn van de Ketnet-paradepaardjes W817 en Spring

Als de heiden die ik was, verkoos ik nu eenmaal een overdreven dramatische Spirit Bomb van Goku uit Dragon Ball boven de ‘kletsbare’ tronie en het gezwans van Jelle Cleymans. 

Vandaag de dag zit anime in de lift en is het de obscuriteit — bijna — ontgroeid. Kijk maar naar Kinepolis, die vertoont dit weekend de nieuwste
Dragon Ball-film. En Netflix bracht vorig jaar dertig zelfgeproduceerde anime-series uit.

Maar de vraag over anime was, in tegenstelling tot de lynchpartij die ik daarna onderging, terecht. Want wat is dat eigenlijk, aah-nie-mee? Noem het gerust Japanse tekenfilmpjes, als je graag kort door de bocht gaat. Voor mij was het vooral een verfrissende vorm van animatie, en entertainment in het algemeen, die handig gebruikmaakt van het getekende medium om verhalen te brengen die anders niet zouden werken.

De troeven van anime liggen in de grenzeloze verbeeldingskracht en de gedurfde uitdrukking ervan. Geen personage is te vreemd, geen premisse te vergezocht en geen thema te gevoelig. Alles kan. 

Meligheid

De populairste serie op MAL bijvoorbeeld – de IMDB voor anime, zeg maar – is Death NoteOp het eerste gezicht is het een tekenfilm over een betoverd boek dat de kracht heeft om de persoon te doden wiens naam je erin schrijft. In realiteit is het een bloedstollend schaakspel tussen twee narcistische genieën die het er niet over eens raken of criminelen het verdienen te sterven of niet, en vervolgens over lijken gaan om hun gelijk te krijgen. 

En wie graag het artistieke met het symbolische combineert, zoekt het best Spirited Away en Princess Mononoke van de Oscar-winnende Studio Ghibli eens op.

Maar eerlijk is eerlijk, anime kan ook verdomd melig en dramatisch zijn. Tot het gênante en ongemakkelijke toe. Zeker in de toegankelijkere series is het niet ongewoon dat groter-dan-grote antagonisten weggeblazen worden door de kracht van vriendschap en liefde. Maar, hé, als je je daarover kunt zetten, gaat er een nieuwe wereld open. Een beetje zoals met Spring en Jelle Cleymans, of niet?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden