Woensdag 03/03/2021
Raf Simons:

InterviewRaf Simons en Miuccia Prada

‘Vroeger spraken de kleren. Nu is dat niet genoeg’

Raf Simons: "Ik heb vijftien jaar lang alleen Prada gedragen."Beeld NYT

Het nieuws over hun samenwerking sloeg in als een bom. In een exclusief interview vertellen Miuccia Prada en Raf Simons nu over hun eerste mannencollectie en over de modewereld die niet snel zal veranderen.

Stel u voor dat Mark Zuckerberg Elon Musk zou benoemen tot zijn mede-CEO, of dat Steven Spielberg zou verklaren dat hij voortaan al zijn films samen met George Clooney regisseert. Dat overkwam de modewereld een beetje toen Miuccia Prada in februari vorig jaar aankondigde dat ze Raf Simons, de voormalige creatief directeur van Jil Sander, Dior en Calvin Klein, aanstelde als haar co-creatief directeur bij Prada.

Twee trendsettende ontwerpers met een sterke visie, samen aan het creatieve hoofd van eenzelfde modehuis? Twee gezonde ego’s die compromissen maken over kleren? Het klonk behoorlijk boeiend en veelbelovend voor garderobes in de hele wereld, maar het was moeilijk te geloven.

Bijna een jaar later, wanneer beide ontwerpers hun eerste mannencollectie onthullen, is meteen duidelijk dat de dialoog die Prada en Simons een jaar geleden startten nog volop ontwikkeling is. Simons (53) verdeelt zijn tijd tussen zijn thuis (en merk) in Antwerpen, het hoofdkwartier van Prada in Milaan en een villa met tuin van Prada, waar zijn twee honden zich kunnen uitleven. Prada (71) zit thuis in quarantaine.

Ook al delen ze zelden een kantoor, toch is het geen toeval dat hun eerste vrouwencollectie, die ze in september presenteerden, Dialogues heette. Een collectie is per slot van rekening traditioneel een monoloog, dus was dit een – onverwacht welgekomen – breuk met het verleden. Over het waarom vertellen ze zelf, en zelden is luistervinken bij modeontwerpers zo leuk geweest.

De mannencollectie is te zien op een groot scherm in hartje Milaan. Beeld AP
De mannencollectie is te zien op een groot scherm in hartje Milaan.Beeld AP

Meest complexe debat

Miuccia Prada: “Ik kreeg voortdurend kritiek omdat ik nooit wilde samenwerken. Ik vond dat zulke samenwerkingen altijd meer gaan over dingen verkopen en over geld verdienen dan over diepgaande dialoog. Maar met deze samenwerking ben ik heel blij. Ook al hebben we geen tijd om echt te genieten van samen aan iets te werken. Ik zit thuis, hij werkt op kantoor.”

Raf Simons: “Voor mij was het een heel ander gevoel om hier te komen dan voor Jil Sander of Dior of Calvin Klein te gaan werken. Ik had van die merken nooit iets gekocht, maar ben wel altijd een Prada-fan, een Prada-volger, een Prada-drager geweest. Ik heb vijftien jaar lang alleen Prada gedragen omdat ik het tot een paar jaar geleden raar vond in mijn eigen kleren rond te lopen.”

Prada: “De job van ontwerper beperkt zich tegenwoordig niet meer tot kleren maken. Er zijn zo veel aspecten in het spel. Ik denk dat we op een keerpunt zitten: ofwel wordt het totaal commercieel, ofwel slaan we een morele richting in. Al die gedachten spoken door je hoofd, dus ben ik blij dat hij er is en dat we daarover kunnen praten.”

Simons: “Waar gaat de mode naartoe? Waar moet ze volgens ons naartoe gaan? Waarom is er zo veel retro? Wat is nieuw? Dat is het meest complexe debat dat momenteel gevoerd wordt in de mode. Vroeger spraken de kleren. Maar nu is dat niet genoeg, hoe hard we beiden ook houden van het idee dat de kleren voor zichzelf spreken.”

Prada: “Je moet een stem hebben. Je moet een meer politieke stem hebben. Wat ik haatte, omdat ik praten over politiek en ideeën altijd ietwat gênant vond in mijn hoedanigheid van ontwerper van luxemode. Hoe doe je dat, zonder aan inhoud en diepgang en al die lagen in te boeten? Vroeger werkte ik alleen. Nu worden we het gewoon samen te werken. Vroeger vergaderde ik nooit. Nu gaat het alleen maar over vergaderen.”

Simons: “We doen veel Zoom-sessies samen. Maar als het alleen wij twee zijn, dan bellen we gewoon.”

Prada: “Beeld leidt me af. Ik heb zelfs geen computer. Als ik telefoneer, ben ik geconcentreerder. We kunnen theorieën bespreken. Voor het eerste seizoen vonden we beiden bijvoorbeeld dat we geen verhalen wilden vertellen. Hij vond het interessant om de esthetiek van Prada te definiëren, heel vereenvoudigd, en ik zat op hetzelfde spoor. Met al die dingen in het nieuws wilde je niet de grappige toer opgaan of irrelevant worden.”

Miuccia Prada:
Miuccia Prada: "Ofwel wordt het totaal commercieel, ofwel slaan we een morele richting in."Beeld NYT

Prada: “Deze mannencollectie gaat meer over ons tweeën. We bouwen op. Ik vind het rijker. Eenvoudige lijnen, maar ook ideeën die meer fysiek en sexy zijn.”

Simons: “Er zijn gelijkenissen met de eerste vrouwenshow. Toen hadden we zin om uit te puren. De omslagmantel, op de borstholte samen gehouden, was het meest symbolische stuk van de hele collectie.”

Prada: “Het idee erachter was iets heel sterk vereenvoudigd, eigenlijk een rechthoek, maar anderzijds ook heel menselijk. Het was meer een concept dan een kledingstuk en we waren er allebei heel hard voor gewonnen.”

Simons: “We praatten veel over gebaren. De omslagmantel is bijna geen kledingstuk meer, maar het kan je wel nog beschermen, optooien, een look geven. Bij de mannen is dat idee van bescherming ook aanwezig, maar op een heel andere wijze. Een andere manier van koesteren. Het idee van reductie, van tactiliteit, en dat grotendeels omdat de wereld tegenwoordig tegenovergesteld is. We gaan ook alle nieuwe modellen opnieuw gebruiken. We willen een dialoog en een community met de modellen uitbouwen.”

Prada: “Raf, je zegt altijd dat je niet over de show wilt praten in de aanloop naar de show.”

Simons: “Veel zeg ik niet. We praatten er ook over mannen en vrouwen samen te brengen.”

Prada: “Maar als je vrouwen in de mannenshow steekt of vice versa, dan gaat dat ten koste van iets. Ook al loopt gender helemaal door elkaar tegenwoordig en houdt het theoretisch gezien geen steek om vrouwen en mannen te scheiden, in werkelijkheid zijn de vrouwen flamboyanter en neem je dus iets weg van de mannen. Vanuit werkoogpunt houd ik ze liever gescheiden. Raf heeft ze waarschijnlijk liever samen.”

Simons: “Ik heb ze graag samen, en Miuccia weet dat. Maar ik denk dat we eerlijk moeten zijn: het is gedeeltelijk een marketingbeslissing. Als je vrouwen en mannen apart doet, dan heb je meer momenten in het jaar waarop je grote shows kunt doen.”

Prada: “Misschien voor jou, maar niet voor mij, want ik had vroeger de vrijheid om helemaal mijn zin te doen.”

Simons: “Wat ik heel extreem vind sinds we samenwerken – schrik niet, Miuccia – is dat een idee een dag voor de show opgegeven wordt om plaats te maken voor een ander idee dat de show nog haalt ook. Ik heb nooit in een situatie gezeten waar dat mogelijk is. Voor mijn eigen merk moet ik pakweg een maand voor de show beslissen.”

Prada: “Iedereen hoopt dat je mijn voorbeeld niet volgt. Iedereen haat dat. Wat voor mij nieuw is, is dat jij een stofstaal bij iemand uitprobeert en je je de outfit voorstelt. Dat heb ik nooit gedaan. Ik heb dingen niet vaak uitgeprobeerd op mensen.”

Simons: “Dat was een groot verschil tussen ons. Ik ben het ook gewend om veel visuals te gebruiken, terwijl de meeste dingen in het verleden bij Miuccia voortkwamen uit dialoog. Nu is het dus dialoog én een visual, en zo blijft dat evolueren. Wat er ook bij komt, het verschil kan groot zijn. Zo werkte ik vroeger niet. Ik vind dat prachtig.”

Prada: “De arme Raf mag wel geen stevige muziek opzetten, want dat is een nachtmerrie voor mij. Ik hou van muziek, maar het leidt me af en ik kan niet nadenken. Hij mag dus alleen muziek opzetten de dag voor de show.”

Lessen trekken

Prada: “Als de pandemie eenmaal voorbij is, zullen de mensen weer voluit willen leven. China geeft als een gek geld uit. Amerika ook. In Milaan is er een uitbarsting zoals tijdens de Drooglegging. Er vinden krankzinnige feestjes plaats.”

Simons: “Als de geschiedenis zich herhaalt, en dat gebeurt wel vaker, dan zitten we nu in de jaren 1920. En we weten allemaal hoe de jaren 1920 eruit zagen: een explosie van mode, uitgaan, seks. Het kan bijzonder exuberant worden. Het kan gevaarlijk explosief zijn.”

Prada: “Al is niet meteen duidelijk wat dat betekent. In de mode doet iedereen alsof er een revolutie plaatsvindt, dat ze democratisch is, ecologisch, enzovoort. We moeten het probleem oplossen van ras, vrouwen…”

Een interview met Prada en Simons tijdens de modeweek in Milaan. Beeld AP
Een interview met Prada en Simons tijdens de modeweek in Milaan.Beeld AP

Simons: “De enige les die de mode niet zal leren uit de situatie, de enige les die ze zou moeten leren, als ik heel eerlijk ben, is dat ze niet meer zo inhalig mag zijn. De mode is te veel die economische machine geworden. Voor de meerderheid is de eerste prioriteit economische groei. Iedereen heeft minder groei opgetekend, en dus zullen ze willen inhalen. Dat kun je niet doen met slechts één à twee collecties per jaar. Het publiek is momenteel meer geïnteresseerd in oppervlakkige mode dan in diepgaande mode.”

Prada: “De mode draaide traditioneel om een beperkt groepje: kenners, journalisten. Het is niet zo dat de elite verdwenen is, maar het systeem is wel naar de vaantjes. Intellectuelen willen niet vulgair of goedkoop of simplistisch zijn, en het gevolg is dat niemand naar hen luistert. En zij die er geen moer om geven, zetten een heel luide stem op om hun minderwaardige content aan de man te brengen.”

Simons: “Fashion is pop geworden. En de winnaars zijn momenteel degenen die het hardst roepen, niet degenen die het intelligentst uit de hoek komen.”

Prada: “Als je wilt blijven werken, dan ontsnap je daar niet aan. Modebedrijven krijgen kritiek omdat ze overdrijven en te veel doen, maar wij worden beoordeeld op het geld. Ik hoorde iemand ooit zeggen: ‘Die ontwerper is echt verschrikkelijk, maar hij verkoopt goed, hij zal dus wel goed zijn.’ De voorbije jaren waren onze cijfers niet zo goed en dat werd in zowat elke discussie aangehaald. Als je wilt overleven met je bedrijf, met alle verantwoordelijkheid die je hebt tegenover de mensen die voor je werken, dan betwijfel ik of we minder gaan doen.”

Simons: “Als je zeven kinderen op de wereld zet, dan kun je later moeilijk zeggen: ‘Ik ga er vijf van de hand doen.’ Het is aan de nieuwe generatie om het systeem te veranderen. Misschien is dat al aan de gang en beseffen we het gewoon niet. Er moet altijd een systeem zijn dat zich ontwikkelt naast het systeem.”

Prada: “Dit is een kapitalistische wereld. Dat is het systeem. Het is makkelijk zeggen: consumeer minder, produceer minder. Dan moeten we ook bereid zijn minder banen te hebben. Het communisme heeft geprobeerd dat te veranderen en is daar niet in geslaagd. Toch ben ik optimistisch. Ik keek onlangs naar een komedie uit de jaren zestig waarin een man zijn vrouw slaag gaf. Dat was zogezegd grappig. ‘Ik klop op mijn vrouw en nu is ze gehoorzaam.’ Zoiets is vandaag ondenkbaar. Ik heb tijdens de feministische revolutie in de jaren zestig mijn beha in brand gestoken, dat was redelijk onnozel. Maar daarna durfde niemand nog tegen vrouwen te zeggen: blijf thuis en bak het vlees. Ik denk dus dat we al heel veel vooruitgang hebben gemaakt.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234