Zondag 16/06/2019

Filmrecensie

‘Vox Lux’ balanceert tussen ambitieus en pretentieus ★★★☆☆

Op 13-jarige leeftijd een schietpartij op school nauwelijks overleven en vervolgens gebombardeerd worden tot internationale superster, wat doet dat met je? 

Celeste zit in de klas wanneer plots een van haar klasgenoten opduikt met een machinegeweer. Ze belandt zwaargewond in het ziekenhuis, maar komt ervan af met chronische rug- en nekpijn. Om die traumatische gebeurtenis te verwerken schrijft de overlever samen met haar oudere zus een nummer ter nagedachtenis van de slachtoffers. Het eerbetoon is een monsterhit en Celeste groeit uit tot een internationale popster, getekend door haar verleden.

Vox Lux is pas de tweede langspeelfilm van Brady Corbet, maar toont nu al een kenmerkende stijl. Of het nu gaat over tempo, verwachtingen of karakterontwikkeling; de voormalige acteur houdt zich niet graag aan Hollywood-regels. In drie afgebakende hoofdstukken, onder begeleiding van Willem Dafoes karikaturale vertelstem, zien we de teloorgang van Celeste als kinderpopster. Met behulp van een kille, maar verrassend rustgevende openingsscène sleurt hij je meteen mee in het leven van de onschuldige Celeste, wier leven volledig wordt omgegooid door één individu. Vervolgens zien we diezelfde onschuld stelselmatig afbrokkelen door enkele kleine levenskeuzes met grote gevolgen.

Raffey Cassidy speelt de tienerversie in het begin van de film, tot Oscar-winnares Natalie Portman het overneemt als de volwassen popster. Het contrast tussen de jonge, pure Celeste en de oudere, grofgebekte versie kon niet groter zijn. Corbet tovert een subtiele vorm van groeiende angst op het scherm en creëert zo verwachtingen, al worden die helaas ingelost noch tegengesproken. 

Vox Lux balanceert tussen ambitieus en pretentieus: de film lijkt zich soms meer te bekommeren om morele boodschappen over de VS van vandaag dan om de kijkervaring. Als gevolg valt de film vaak stil en blijf je als kijker toch op je honger zitten.

Vox Lux is een atypische, intrigerende karakterschets van een gekwelde kinderpopster, die speelt met je emoties en verwachtingen. De morele boodschap is er een te veel, maar straffe acteerprestaties, stilistische keuzes en een klepper van een soundtrack houden de film overeind.

Vanaf morgen in de zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden