Dinsdag 05/07/2022

TheaterrecensieSerenade

Vol theatrale overgave: ‘Serenade’ is de coming of age van theatermaker Louis Janssens

Van zijn authentieke overgave heeft Louis Janssens een effectieve theatrale tool gemaakt. Beeld RV
Van zijn authentieke overgave heeft Louis Janssens een effectieve theatrale tool gemaakt.Beeld RV

Een kunstenaar van 27 jaar die zijn muzikale testament schrijft? Het lijkt een ongegeneerd puberale geste, maar Serenade is precies het tegendeel: Louis Janssens bewijst er zijn volwassenwording als maker mee.

Evelyne Coussens

Louis Janssens (°1995) was lang, te lang ‘de jongste theatermaker van Vlaanderen’: op zijn zeventiende richtte hij samen met kompaan Ferre Marnef zijn eigen gezelschap Compagnie Desnor op. Zo’n #jong-label mag niet te lang blijven hangen, anders gaat het stinken. Met zijn eerste en zelfgeschreven solo Serenade vergruizelt Janssens die potentiële molensteen.

Serenade is een zelfportret van de artiest, via een dubbelganger die niet van de minste is: componist Franz Schubert. Dramaturgische kapstok van Serenade is Schuberts liedcyclus Schwanengesang (1828), gecomponeerd in bed, vlak voor hij stierf. Het publiek treft ook Janssens in bed, laptop bij de hand en boven zich enkel een streepje wolkenlucht - een putto is hij, zo’n engeltje uit een fresco van Donatello. Wat Franz en Louis delen is een hartstochtelijke ziel, een jonggestorven moeder en een niet-normatieve seksualiteit - de identificatie is daarmee een feit.

Tussen de liederen van Schubert in weeft Janssens - zingend, spelend, vertalend, mimend - zijn eigen soms hilarische anekdotes, zijn eigen liederen van liefde, leven en dood: van Céline Dion over Mozart tot Liesbeth List. Die laatste is een onbetwistbaar hoogtepunt. Niet alleen omdat Heb het leven lief een geloofsbelijdenis is van Janssens zelf (pak de liefde vast/en verlies haar niet), maar ook omdat het lied in coronatijden sterk resoneert én omdat Janssens hier voluit gaat als performer. Heb het leven lief / verberg je niet /en wees niet bang - Janssens snauwt het, hij grauwt het, hij schreeuwt het ons toe, vanuit zijn knullige babyblauwe pyjama.

Janssens is niet de beste zanger, niet de beste danser, zelfs niet de beste acteur. Maar de manier waarop hij zijn kwetsbaarheid hier ensceneert (want het is geen ondoordacht te grabbel gooien van gevoelens) is indrukwekkend. Het bewijst hoezeer hij zijn medium en metier kent, en weet te bespelen. Van zijn authentieke overgave heeft hij een effectieve theatrale tool gemaakt. Een cherubijntje in pyjama dat zijn liefdesverlangen uitschreeuwt? Wie dat bespottelijk vindt heeft van ironie zijn levenshouding gemaakt. En ironie is nu net waar Serenade op superieure wijze vrij van is.

Nog op 12/3 in CC de Factorij (Zaventem) en op 22/3 in Schouwburg Kortrijk. desnor.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234