Donderdag 23/09/2021

FilmRecensie

Visueel prachtig, emotioneel mank: de film ‘Mank’ over de scenarist van ‘Citizen Kane’

Gary Oldman als Herman Mankiewicz in 'Mank'. Beeld AP
Gary Oldman als Herman Mankiewicz in 'Mank'.Beeld AP

Regisseur David Fincher en acteur Gary Oldman die de krachten bundelen om het verhaal achter filmmonument Citizen Kane te vertellen. Zo veel starpower samen levert onvermijdelijk (visueel) vuurwerk op. En toch: een klassieker is Mank wat ons betreft niet geworden – zelfs niet binnen Finchers oeuvre.

De vintage begingeneriek, de schaduwrijke zwartwitfotografie, de elegante camerabewegingen en zelfs het wat verfrommelde geluid: de virtuoze manier waarop David Fincher in Mank de filmesthetiek van de jaren 40 benadert, is pure perfectie. De regisseur van Seven wilde een film maken die voelde alsof hij net was teruggevonden in een stoffig archief – en Netflix (waar hij zijn reeks Mindhunter maakte) liet hem doen.

Fincher had daar een goede reden voor. Met Mank neemt hij ons mee terug naar de jaren 30 en 40, toen scenarist Herman J. Mankiewicz, bijgenaamd Mank (sardonische vertolking die Gary Oldman wellicht zijn derde Oscar-nominatie zal opleveren), het script voor klassieker Orson Welles’ Citizen Kane neerpende in een waas van drankverslaving en zelfverachting.

Tragische underdog

Mank werd geschreven door Finchers inmiddels overleden vader Jack. Die verdedigt in zijn scenario de bekende – maar uiterst twijfelachtige – these dat Welles zelf amper betrokken zou zijn geweest bij het schrijfproces van zijn eerste en belangrijkste film. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn, want een film is geen geschiedenisboek en Mankiewicz blijft een interessant personage. Een tragische underdog met een geweten, die gedesillusioneerd raakt in de droomfabriek die Hollywood is. Het morele failliet van zijn studiobazen – en de rijke mediamagnaat William Randolph Hearst – vindt zijn weg naar het scenario van Citizen Kane.

Gary Oldman als Herman Mankiewicz in 'Mank'. Beeld AP
Gary Oldman als Herman Mankiewicz in 'Mank'.Beeld AP

Alleen vindt de cerebrale Fincher deze keer – in tegenstelling tot in The Social Network – geen manier om de kijker echt te laten connecteren met zijn hyperintelligente, sociaal onaangepaste protagonist. Wij zagen, maar voelden zijn pijn niet. Mank loopt emotioneel mank. Een prachtig plaatje om met grote ogen naar te kijken, maar niet aan te komen.

Mank is vanaf 4/12 te zien op Netflix.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234