Vrijdag 10/07/2020

ColumnDM zapt

Vingeren op een drukbevolkt plein: wat een lichtzinnige charme

Chicklit, zegt u? Jazeker. Dit is 'Valeria', een Spaanse variant op series als 'Sex and the City' and 'Girls'.Beeld NETFLIX

Dirk Leyman zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: de Spaanse serie Valeria op Netflix.

Sinds het mondiale succes van gijzelingssaga La casa de papel hebben Spaanse series stormenderhand onze netvliezen veroverd. Je knippert even met de ogen en hup, daar is alweer een nieuwe loot aan de stam. Het tempo van Casa-bedenker-producer Alex Pina valt trouwens amper bij te houden. Wedden dat u recent zijn nogal potsierlijke maar niettemin hoogst hedonistische Ibiza-reeks White Lines hebt gebinged? En zag u verder hoe ‘El Profesor’ Álvaro Morte zich in overspelnesten werkte in het broeierige The Pier?

Nog een Spaanse hit was privéschoolepos Elite, dat na een knap eerste seizoen helaas is verzand in een orgie van loze feesten en een plot waarin een kat haar jongen niet meer terugvindt. Toch verbaast het me niet dat de snode Netflix-algoritmen me na deze opstoot van hispanofilie met ijzeren hand richting Valeria stuwden. Dat is naar verluidt de ‘vurigste Spaanse serie van het moment’. Hadden we nog een alibi nodig om ons dit guilty pleasure te gunnen?

Temeer daar het hoofdpersonage van deze achtdelige romcomhit een schrijver is. De twijfelzuchtige Valeria (Diana Gomez, ook al te zien in La casa de papel) wroet aan haar eerste roman, te midden van een huwelijkscrisis met haar slome, goeiige fotograaf Adri. Bij elke amoureuze én literaire verwikkeling consulteert ze haar drie temperamentvolle Madrileense hartsvriendinnen: de nerveuze copywriter Carmen, de oversekste, vrijgevochten Lola én de lesbische Neara, die maar niet onder de knoet van haar burgerlijke ouders vandaan raakt. 

De poppen gaan helemaal aan het dansen wanneer Valeria, die een suppoostbaantje aanneemt, het hof wordt gemaakt door architect Victor (rol van stermodel Maxi Iglesias). Hij brandt met zijn staalblauwe ogen schroeivlekjes in haar indolentie en bezorgt haar (met zijn weliswaar lullige appjes) munitie voor een erotische roman. Terwijl Adri furore maakt met absurdistische tupperwarepotjes-opruimfilmpjes.

Chicklit, zegt u? Jazeker. De reeks, gebaseerd op de boeken van Elisabeth Benavent, werd in Spanje zelfs ingehaald als dé upgrade van Sex and the City. En er is zeker af en toe gespiekt bij Lena Dunhams Girls. Maar er gaat onmiskenbaar een lichtzinnige charme uit van Valeria, dat drijft op een uiterst vrijpostige omgang met seks – u vergeet niet gauw de vingersessie op een drukbevolkt plein of het nummertje van Lola in de tolkencabine. 

Ook queerthema’s en lbgtq-activisme worden oneerbiedig aangesneden. Natuurlijk kwettert het kwartet er lustig op los over versiertrucjes, klaarkomen en bedpartners. Onderhoudend, vraagt u? Toch wel. Want Valeria’s tegenspeelsters maken veel sier en zijn begiftigd met dat tintje hyperkinetische hysterie en verbaliteit dat in Spaanse series nooit veraf is. En voor u het weet hebt u dit frivole niemendalletje ook achter de kiezen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234