Dinsdag 22/10/2019

Best Kept Secret

Vince Staples op BKS: zwarte panter breekt tent af

Beeld Damon De Backer

Vince Staples bewerkte zijn publiek tot bloedens toe, zo leek het wel. De Amerikaanse rapper deed het in zijn uppie - slechts begeleid door videoschermen - en hij joeg ons heerlijk de stuipen op het lijf.

“Get the fuck of my! Get the fuck of my dick!”, bulderde het publiek nog voor Vince Staples één letter had gerapt. De flink op elkaar gepakte homeboys én girls juichten het donkere silhouet toe dat een heel concert lang over het mistige podium zou ijsberen, als een getergede black panther, met een muur flikkerende televisieschermpjes in de rug. Op die schermen: zowat alles wat de mensheid in een dag te verteren krijgt - van idiote YouTube-filmpjes over gewelddadige nieuwsbeelden tot malle cartoons.

Beeld Damon De Backer

Zelf sloop Staples dreigend door de mist, immer voorovergebogen, met die brede, hoekige schouders. Een moordlustige bidsprinkhaan die een kolonie mieren kwam verdelgen. Stilistisch leek hij te hebben geopteerd voor, euh, some black ops special forces type of shit. Ja, sorry: ‘een in het zwart geklede geheim agent’ klinkt te lullig. Wat benijden wij die Angelsaksen toch, soms.

‘Big Fish’ liet ons vrolijk bouncen, terwijl de televisieschermen agressieve ruis in ons gezicht spoten. “Off Air” stond er even later te lezen. Staples draaide zich nu en dan om, gehypnotiseerd starend naar de beelden. Je doordeweekse sterveling, krankzinnig geworden door de overload aan flitsende schermpjes die ons telkendage hersendood maken. Ach, 't Is weer eens wat anders dan jokari.

Beeld Damon De Backer

Verbazingwekkend hoe hij elektronische muziekgenres naar zijn hand zette. ‘Little Bit of This’ was kogelronde house die onder Staples' neuroses hobbelde. “Do y’all wanna have a good motherfucking time?!”, wilde hij weten. Hij had even goed kunnen vragen of we een héél ietsepietsie misschien zin hadden om vijf miljard met de Lotto te winnen. Drie keer raden, Vincie-boy. Prompt beloofde hij ons “real nigga shit”. Het sloeg gelukkig niet op cornrows, gouden tandengrills of drive by-shootings.

Hoe Staples op dat podium stond! Als een rugbyspeler klaar om ons allemaal te tacklen. Tijdens ‘Dead to Me’ dééd hij het verdorie nog wel, met knallende Berlijnse techno die ons als kegels door elkaar liet vliegen. Strike, Vincey. Het Major Lazer-vehikel ‘Ghost’ stutte Staples' stug ploegende raps met rave, ‘Homage’ deed hetzelfde met hyperfuturistische 2-step. Impressionant. Onderwijl gleed hij behendig tussen de ratelende beats door, aangezogen door de ruisende beeldschermen.

Beeld Damon De Backer

Publieksfavoriet ‘Bagbak’ maakte iedereen gek met zijn agressief bubbelende synth-basje. ‘Ascension’ van Gorillaz trakteerde ons op huppelende elektro. Het apocalyptische ‘Rain Come Down’ joeg onversneden paranoia door de tent. “Als ik de beat drop, moeten jullie de tent afbreken!”, gebood Staples alvorens ‘Blue Suede’ losbarstte. En kijk: de beat botste over de vloer, een straaljagerbas deed dzggggooooiiiing, ontregelde ons cholesterolgehalte, liet onze hartkleppen flapperen en klutste de fans keurig door elkaar.

De allerverwoestende afsluiter ‘Yeah Right' ramde een logge beat van SOPHIE door onze strot en liet het ding daar zitten. Wij blauwaangelopen, maar goed beschouwd erg gelukkig. Wat een show. Wat een sound. Wat een Vince. Kendrick heeft maar beter ogen op zijn rug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234