Zondag 05/04/2020

Column

Vijftig tinten tenenkrullende pret

Beeld UNKNOWN

De auteur van de trilogie 'Fifty Shades' zou onlangs een fijne drie miljoen pond ontvangen hebben voor de filmrechten. Heregod. Ook dat nog. Net nu de storm bijna is gaan liggen, krijgen we binnen afzienbare tijd het verhaal nog eens in het netvlies gesplitst. Ik vermoed dat de verfilming van het boek weleens meer mannen naar de bioscoop zou kunnen lokken dan vrouwen. Voor de meeste vrouwen is de kracht van de verbeelding, de frictie op papier tussen man en vrouw, misschien sterker dan het effect van gefilmd bloot vlees.

Zelf heb ik 'Fifty Shades' nog maar net uit, schromelijk laat, en na één boek stop ik ook. Met drie van die smachtlappen zouden mijn tenen permanent in de kramp gekruld blijven. Bij bladzijde vier kwam trouwens het historische moment dat ik het boekwerkje brullend door de woonkamer keilde. "Mama leest 'Fifty Shades', kinderen, geen paniek, kijk maar rustig verder naar de bombardementen op tv." Maar eens het verhaal op gang kwam, was er omzeggens geen houden meer aan. Het boek leest als een pak friet met een gigantische hoeveelheid mayonaise. Smakelijk eten: het hoeven niet altijd oesters te zijn.

Bovenal is 'Fifty Shades' een simpel liefdesverhaal. De lezer kruipt in het hoofd van de eenentwintigjarige Anastasia. Zij wordt verliefd op een iets oudere kerel die wil dat zij hem gehoorzaamt, in de slaapkamer en daarbuiten, anders moet hij haar straffen. Christian Grey heeft macht, geld, smaak, kennis, en ook nog eens een enorm lid. Meer heeft een moderne vrouw niet nodig om uit het slipje te drijven. Alleen is Anastasia in hetzelfde bedje ziek als zoveel vrouwen die hun seksuele ontvoogding hoog in hun kop dragen (seks naar believen hebben, en in Anastasia's geval ook de vrijheid van keuze om te wachten met de ontmaagding tot de ware opdoemt uit het schemer) maar onderweg toch vaak ten prooi vallen aan liefde met een enorme L.

Tot zover de bevrijding van de sterke vrouw: als de romantiek het overneemt van de ratio, riskeren ze zich rond te laten bonjouren door een man die per se het overwicht wil krijgen. Ze geloven, zoals Anastasia, steevast dat ze door volharding en attenties zijn zachte kant en zijn mededogen zullen laten zegevieren. Quod non, uiteraard. Het meisje laat zich gewillig ontmaagden en schept plezier in haar eerste fellatio, maar laat ze zich ook aftuigen door het bazige sujet? Eindeloos geschipper in het hoofd van dat arme wicht. Verveling en irritatie slaan in 'Fifty Shades' onderweg bijgevolg een paar keer toe.

Gelukkig wordt er in de loop van het boek (en drie boeken lang, vermoed ik) meermaals flink van bil gegaan, meestal zonder zweep, zodat de pornografische stukken de momenten van langdradigheid en het povere taalgebruik zeker zullen verzachten. 'Fifty Shades' is gewoon hapklaar leesvoer dat perfect is om een dagelijkse treinreis en een bestofte relatie mee op te vrolijken. Lees het misschien richting huis, beste dames, zodat uw partner er ook nog wat aan heeft. Wanneer u zich een hele dag op de arbeid zult moeten concentreren na dergelijke lectuur kunt u het immers verrekt lastig krijgen. En men weet dezer dagen nooit waar Pol Van Den Driessche uithangt.

Els De Pauw

Beeld UNKNOWN
 
Men weet dezer dagen nooit waar Pol Van Den Driessche uithangt
Beeld UNKNOWN
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234