Vrijdag 20/09/2019

Review

Vier redenen waarom Milow zwartkijkers lik op stuk geeft

Beeld Alex Vanhee

"Waar ik vandaan kom, maken ze helden en dan spuwen ze hen weer uit," zong Milow in de AB. Had hij het over zichzelf? De voorbije jaren groeide Jonathan Vandenbroeck uit tot een internationale ster, maar dat betekent niet dat hij altijd sant in eigen land is geweest.

In sommige kringen blijft het juist bon ton om meewarig te doen over de Leuvense zanger, die méér op ambacht dan gekwelde ziel vertrouwt, en de spreuken van Loesje al eens op gezwollen wijze zou durven toonzetten.
Er valt vast wel iets voor te zeggen, maar in Brussel toonde hij zich alleszins géén suikerstroperige troubadour. Méér nog: terwijl Milow tien jaar carrière en vijf langspelers in bijna twee uur samenpropte, droeg de Leuvenaar ook nog een handvol argumenten aan waarmee hij alle cynische criticasters op hun plaats zette. Voor u zetten we die belangrijkste sterkhouders nog eens op een rijtje.

Beeld Alex Vanhee

I. GROOTHANDEL IN POSITIEVE VIBES

"Je zou het zicht van hier moeten zien," glunderde Jonathan Vandenbroeck al vroeg in de set, terwijl hij zijn koninkrijk in de AB overschouwde."Misschien kunnen we straks van plaats wisselen," beloofde hij het publiek ook nog. Een underdog is Milow al jaren niet meer, maar in de AB viel op dat hij even aaibaar is gebleven.

De songschrijver zou tijdens het concert ook nog een paar keer begrip opbrengen voor de frustrerende calvarietocht van zijn fans naar en uit Brussel. Dat er zowaar nog tickets overbleven voor zijn concert in de AB, had dan ook veel minder te zien met tanend succes dan met het terreurstigma van Brussel en die verdomde treinstakingen. Wie met de fiets of te voet naar de hoofdstad was afgezakt, werd achteraf dan ook royaal bedankt door Milow. Eén song werd zelfs speciaal opgedragen aan alle arme drommels "in de wandelfile".

Verder stak hij de Rode Duivels ook nog een hart onder de riem, door aan het eind van de show in de Belgische driekleur op het podium te staan: "Dit is waarschijnlijk het laatste nummer dat ik zing voor we Europees kampioen worden," grinnikte hij daarbij. Die jolige inleiding stond wat haaks op het nummer dat volgde: 'The Kingdom', zijn reactie op de rechtse politiek in België, waarmee hij destijds veel deining en discussie veroorzaakte. Ook nu bleek er nog steeds een kwade Woodie Guthrie in hem te woekeren, al schemerde net zo goed Kanye West door in een Nederlandstalig nieuw strofe: "Waar ik vandaan kom, maken ze helden en dan spuwen ze hen weer uit," zong hij onder meer, met een licht gevoel voor zelfbeklag. Vanuit de zaal klonk op slag een aanmoedigend applaus. Clevere publieksmenner, die Milow.

Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

II. SPROOKJESDUET MET EMMA BALE

Een opluchting voor de fans van het eerste uur: de geweldige sidekick Nina Babet blijft tot op vandaag zijn vaste partner in meerstemmigheid. Maar in de AB liet Milow zich ook een enkele keer bijstaan door Emma Bale. Die Belgische zangeres dankt haar bekendheid dan weer aan The Voice Kids 2014, waar ze de finale net niet haalde. Méér succes kent ze de laatste maanden, door haar zangtalent te bundelen met Lost Frequencies en Milow. Met die eerste deelde ze vorige maand nog het podium van de AB. En ook met Milow schitterde de zestienjarige zangeres op het podium, met een vanzelfsprekendheid alsof ze nooit iets anders heeft gedaan. Bovendien sloeg hun sprookjesachtig mooie duet 'Fortune Cookie' grote gensters. Zagen we her en der zelfs geen traan opwellen, in de verduisterde zaal?

Ook Tom Van Stiphout - sinds 2008 vaste snarendrijver van dienst - vormde trouwens alweer mooie duetten met Milow. Zo had de gitaarpartij van 'You and Me (In My Pocket)' gemakkelijk een doorslagje van 'Ooit was ik een soldaat' van Gorky kunnen zijn, maar steeg de song in waard door een gitaarlijntje dat gesprokkeld leek aan een Senegalese kustlijn. Elders haalde Van Stiphout dan weer 'La Isla Bonita' voor de geest, met een wuft latinogitaartje. De zomer lonkte in een mistig Brussel.

Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

III. ZELFSPOT IS NIET ZONEVREEMD

"I was a famous singer, until Brussels gave up on me," zong Vandenbroeck in de AB, met een gefabriceerde snik in de stem. Op slag hoorde je het publiek massaal "awoéééért" kelen. Al was het maar om aan te geven dat zij niét bij de parochie van wantrouwen aangesloten zijn.

"Onthou de termen "begripvol" plus "zonder leedvermaak"," had Milow nog meegegeven, voor hij zichzelf door Van Stiphout in de zeik liet nemen tijdens diezelfde song. "You used to be so cool," zong die laatste vol boosaardig plezier. "You were a famous singer now you're just a singing fool." De bizarre, beledigende samenzang met het publiek beitelde een kamerbrede glimlach op het gezicht Jonathan Vandenbroeck. Die glimlach werd hooguit breder toen zijn fans collectief de - laten we eerlijk zijn - slappe rijmelarij van 'Howling At The Moon' woord voor woord overnamen, van de wolkenkrabbers in Dubai tot de paleizen in Versailles.

Opmerkelijk trouwens dat Milow het begrip "encore" wel érg letterlijk opvatte: diezelfde single werd in de bisronde doodleuk hernomen, met nog grotere bijval dan in het begin van de set.

Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

IV. NIEUW GELUID, VERTROUWDE TEEK

Zonder gitaar zette Vandenbroeck zijn eerste nummer in. Daarmee mocht 'Lonely One' gelijk een statement vormen voor een stijlbreuk met het verleden. Le nouveau Milow est arrivé. Al verschilt die op het eind van de dag nu ook weer niet zoveel van de oude. "Ohrwurm after Ohrwurm, I quickly rose to fame," hoorden we hem ergens in de set zingen. Klopt: nog steeds zweert Milow bij songs die zich als een assertieve teek vasthaken in je trommelvlies en hersenschors. Op die manier schurkten fonkelnieuwe songs als 'Howling at the Moon', 'No No No' of 'Lonely One' zich zelfverzekerd aan tegen eerdere meezingers als 'You Don't Know' of zijn intimistische cover van 'Ayo Technology'. Die uit de hand gelopen grap op Studio Brussel is inmiddels al jaren de cultstatus overstegen. De originele versie van 50 Cent werd zelfs minder vaak gestreamd dan de cover van le petit Belge, bij wie de teller op Spotify alleen al op méér dan 43 miljoen staat. Op YouTube klokt de clip dan weer af op bijna 60 miljoen views. Ook nu bleek het wéér een van de onbetwiste hoogtepunten van de avond. "We want more," galmde het achteraf in de AB. We gaven hen geen ongelijk.

Beeld Alex Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234