Dinsdag 15/10/2019

DVD-review

Verwacht weinig zombiehorror in overbodige prequel van 'The Walking Dead'

Posterboy Nick (Frank Dillane) rent voor zijn leven. Al zijn er amper zombies te bespeuren in deze prequel. Beeld amc

Het heeft een tijd geduurd, maar televisiezender en -maker AMC slaat de bal goed mis met een volstrekt onschadelijke, overbodige prequel van The Walking Dead. Fenomenaal succesvol, dat wel.

Posterboy Nick (Frank Dillane) ontwaakt in een verlaten kerk meer dood dan levend uit een drugsroes en vindt zijn liefje Gloria niet aan zijn zijde. Ergens tussen het puin stoot hij eerst op een man met afgebeten hals om wat verder Gloria op de knieën te vinden ... boven het half weggevreten gelaat van een zwarte jongen. Het wicht keert zich en gunt ons zowaar de minst overtuigende zombieblik uit de geschiedenis van film en televisie. Nick schrikt zo hard dat hij - in slow motion - naar buiten rent, zonder eerst links en rechts te kijken de weg op snelt, en... (geen spoiler).

Officieel is stripauteur Robert Kirkman medebedenker van deze eerste reeks van zes episodes, maar die credit is pro forma. Alle verantwoordelijkheid ligt bij producent en scenarist Dave Erickson (de man schreef weliswaar mee aan Sons of Anarchy, maar heeft vooral slaapwandelaarsfeest Marco Polo op zijn kerfstok).

Niemand zat immers te wachten op een zombiehorrorserie die zich zonder veel zombiehorror twee afleveringen lang tergend traag richt op twee verscheurde families en slechts sporadisch laat zien hoe de Stad der Engelen viraal wordt ingepakt.

Op de ridicule opening en een verdwaalde walker na moet je tot de derde aflevering wachten om nog eens een gebit met afgescheurde lippen te zien klapperen. Ook in Walking ging het niet om de zombies, maar om 'mensen' die onder verpletterende overlevingsdruk hun zinnen moeten bijeenhouden om geen wolven voor elkaar te worden. Walking hield de dreiging echter voelbaar, terwijl Fear van L.A. nauwelijks meer een zombiestad maakt dan ze werkelijk al is.

Net als de nakende virale apocalyps is de stereotypering van het familieportret niet te overschouwen. Junkie Nick worstelt omdat zijn vader plots stierf; Travis, de nieuwe beau van moeder Madison, is leraar en overtuigd pacifist die Nick begrijpt, maar in de clinch ligt met zijn eigen zoon Chris. Boeiend, boeiend, boeiend.

Serieus, boeiend wordt het pas echt wanneer L.A. helemaal uiteenvalt, de National Guard een lockdown inzet en finaal de grootste horde zombies ooit verzameld het kleine scherm overspoelt.

Kijkcijferrecord

Liefst 10,13 miljoen Amerikanen keken in augustus naar de pilootaflevering van Fear, een complete vernietiging van het kijkcijferrecord voor de première van een reeks op de standaard kabel. Het verschil met de start van de moederreeks Walking bijna vijf jaar geleden is enorm: toen waren het er 'maar' 5,97 miljoen.

6,3 miljoen van de Fear-kijkers zit overigens in de door adverteerders zo gegeerde groep tussen 18 en 49 jaar. Dat moeten ze bij AMC allicht hebben voorspeld, want had de hongerige massa geweten wat ze te slikken zou krijgen, was ze allicht iets vroeger op Netflix overgeschakeld.

Fear kende een behoorlijke spectaculaire val in cijfers: na vijf afleveringen keken nog 'slechts' 6,8 miljoen getrouwen naar de finale. Walking deed het in 2010 dan relatief beter met een aangegroeide 6,86 miljoen.

Echter: alles is vandaag relatief, want dit eerste seizoen is het succesvolste eerste aller tijden, terwijl de finale van het vijfde seizoen van Walking vorig jaar geen 10,13 miljoen, maar 17,6 miljoen kijkers trok. Een mens zou er haast bang van worden. Not.

Fear the Walking Dead is uit op dvd en Blu-ray.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234