Woensdag 15/07/2020

Postuum

Vera Lynn (1917 - 2020) zong de Britse natie moed in

Vera Lynn.Beeld EPA

Very Lynn is donderdagochtend overleden. De zangeres, die bekend stond als de ‘schat van de strijdkrachten’ mede vanwege haar beroemde afscheidslied We’ll meet again, werd 103 jaar oud. 

Hoeveel resonantie haar beroemde liedje nog altijd heeft, bleek toen koningin Elizabeth de titelwoorden gebruikte bij haar toespraak na het ingaan van de Britse lockdown, afgelopen maart. 

“Dame Vera Lynns charme en magische stem brachten het land in vervoering en gaven de natie moed in onze donkerste uren”, zo reageerde premier Boris Johnson op het nieuws van haar overlijden. Ze deed dat met liedjes die vrijwel iedere Brit nog altijd kent. Naast We’ll meet again zijn ook The white cliffs of DoverThere’ll always be an England en A nightingale sang in Berkeley Square klassiekers. Haar Greatest Hits-album bereikten afgelopen mei, rond de viering van de Europese overwinning na de Tweede Wereldoorlog, plek nummer 30 in de hitparade. Een record voor een artiest op die leeftijd.

Tijdens diezelfde herdenking riep ze op om stil te staan bij de offers die al die moedige jongens tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben gebracht. “Ze verlieten hun gezinnen en huizen om voor onze vrijheid te vechten. Velen lieten het leven bij het verdedigen van ons en onze vrijheden”, zei ze in een videoboodschap. Tijdens de oorlog nam ze zelf ook risico’s door naar de troepen te reizen om op te treden, onder meer in Azië en Noord-Afrika. Waar Winston Churchill de natie moed in sprak, deed Lynn dat zingend.

Vera Lynn in december 1964. Beeld SSPL via Getty Images

Ster

Vera Margaret Welch, een dochter van een loodgieter en een kledingmaakster, werd op 20 maart 1917 in het Londense East End geboren. Genoeg in de buurt van de klokken van St Mary-le-Bow om zich een echte Cockney te kunnen noemen. Toen Vera 2 jaar oud was, overleed ze bijna aan difterie. Zingen was van kinds af aan haar passie, wat niet ongebruikelijk was in de wijk van Eastenders. Op 7-jarige leeftijd trad ze voor het eerst op in een arbeidersclub en vier jaar later nam ze de achternaam van haar oma aan moeders kant, Margaret Lynn.

Haar ster rees snel en nog voor haar 20ste was ze, begeleid door een Oost-Londense bigband, op de radio te horen. Haar eerste nummer was Up the Wooden Hill to Bedfordshire. Ze onderhield zichzelf door op de administratie van een rederij te werken. Eind jaren dertig organiseerde ze een show om geld in te zamelen waarmee Joodse kinderen vanuit Duitsland naar het veilige Engeland konden komen. De Britse goochelaar David Berglas was een van hen en zou haar eeuwig dankbaar blijven.

In 1939 verscheen het warme, nostalgische nummer dat haar eeuwige roem zou brengen: We’ll meet again. Tijdens de Blitz zong ze onder meer in de Londense metrostations die dienst deden als schuilkelders, in munitiefabrieken waar vooral vrouwen werkten en in noodziekenhuizen, waar ze gewonde soldaten zingend op trachtte te beuren. Lynn reisde zelfs naar wat nu Bangladesh is om het moraal van Britse soldaten te verhogen voor de strijd tegen de Japanse bezetter in Birma. In 1985 kreeg ze hiervoor een hoge onderscheiding.

De oorlogsjaren waren haar gloriedagen, maar ze bleef tot haar dood actief als zangeres. Haar We’ll meet again bleef een bron van inspiratie. Het dook onder meer op in Stanley Kubrick’s speelfilm Dr. Strangelove en in Pink Floyds rockopera-album The Wall. In 1995 zong ze bij Buckingham Palace, ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van VE Day. Haar laatste optreden was afgelopen april, toen ze nog een keer We’ll meet again zong, in virtueel duet met operazangeres Katherine Jenkins, die in de lege Royal Albert Hall stond.

Lynn, sinds 1998 weduwe, laat haar dochter Virginia achter, die naast haar woonde.

Vera Lynn met Petula Clark en Bruce Forsyth tijdens de 'Recollections of World War II Commemoration Show' in 2005. Beeld WireImage
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234