Dinsdag 24/11/2020

Platen van de week

Van de schaamstreek naar de nok van de kosmos: dit zijn de platen van de week

Beeld Thomas Nolf

De 2Pac van de Marollen vliegt deze week uit als een buizerd, terwijl A/T/O/S zijn heil zoekt in de nok van de kosmos. En Mr. Bungle? Die boort zich een weg naar uw nedergelegen jungle.

Zwangere Guy - BRUTXXL ****

“We hebben allemaal op ons bakkes gehad,” bromt Josse De Pauw over 2020, ter inleiding van BRUTXXL, een bonusplaat die aan Brutaal (2019) wordt gebreid. Ook Zwangere Guy klinkt in ‘Kutjaar’ alsof deze ket klappen kreeg. Maar zoals hij zelf zegt: je moet kruipen voor je als een buizerd kan vliegen. Deze doorbijter scheert ook hoge toppen, met spitante rhymes die de klauwen zetten in spartaanse, maar vernuftige producties. Een bloemlezing daarvan leidt ons te ver, maar toch effe vermelden dat het venijn in de staart zit: ‘Kenny’ lijkt achteloos weggemoffeld op deze plaat, maar in die rauwe tranche de vie ontpopt Zwangere zich eens te meer als de 2Pac van Marollen.

Beeld rv

A/T/O/S - Waterman ****

“They say I cry too much / and I know too little”, croont Amina Osmanu a.k.a. Amos op de derde plaat van A/T/O/S (A Taste Of Struggle). Zo hees en broeierig als haar zang, zo kordaat is haar frasering: een vleugje Jorja Smith in combinatie met het onderkoelde van Martina Topley-Bird. Haar performance stuwt het derde album van dit Antwerpse duo niet zelden naar de nok van de kosmos. Truenoys, haar partner in crime, schuift weerbarstige klankflarden onder die soulvolle tristesse. Bij momenten doen zijn in schaduwrijke ambient gedompelde beats denken aan het best van Dj Krush, dan weer aan de oer-Britse geluidsarchitectuur van tovenaars à la Bonobo of SBTRKT. Bij het behoedzame weefwerk van percussie in ‘Sofa Silence’ slaat de concurrentie vast groen van jaloezie uit.

Beeld rv

Mr.Bungle - The Raging Wrath Of The Easter Bunny Demo ***

Zeuren dat Mr.Bungle op zijn eerste worp in twintig jaar niet teruggrijpt naar het van de pot gerukte eclecticisme van de 90s heeft geen zin. Dit vierde album draait om een demo van deze Californische cultband rond Mike Patton. Daarop heerste verschroeiende trashmetal en dat is dan ook precies wat deze makeover biedt. Vijfendertig jaar na het knullige origineel wordt er wél uitmuntend gemusiceerd door Scott Ian van Anthrax, superdrummer Dave Lombardo of Bungle-oudgediende Trey Spruance. Die laatste doorklieft het gehamer en gebeuk met superbe gitaarsolo’s die de liefhebbers recht in de schaamstreek treffen. Patton, grootmeester van de muzikale schizofrenie, kleurt opvallend genoeg binnen de lijntjes, op een flard Spaanstalige onzin na. Een brute nostalgietrip. 

Beeld rv
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234